วิลเลียม วอร์เรน สแครนตัน ผู้ว่าการรัฐเพนซิลเวเนียและทูตสหรัฐฯ ประจำสหประชาชาติ

วิลเลียม วอร์เรน สแครนตัน (William Warren Scranton; 19 กรกฎาคม 1917 – 28 กรกฎาคม 2013) เป็นนักการเมืองสังกัดพรรครีพับลิกันและนักการทูตชาวอเมริกันที่มีบทบาทสำคัญในระดับรัฐและระดับนานาชาติ เขาดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐเพนซิลเวเนียคนที่ 38 ระหว่างปี 1963 ถึง 1967 และต่อมาได้รับแต่งตั้งให้เป็นเอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาประจำสหประชาชาติในช่วงปี 1976 ถึง 1977

ประวัติช่วงต้นและการศึกษา

สแครนตันเกิดเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม 1917 ที่เมืองแมดิสัน รัฐคอนเนตทิคัต ในครอบครัวที่มีชื่อเสียงและมั่งคั่ง โดยเป็นบุตรของวอร์ทิงตัน สแครนตัน นักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพลในรัฐเพนซิลเวเนีย และแมเรียน มาร์เจอรี่ สแครนตัน สมาชิกคณะกรรมการแห่งชาติพรรครีพับลิกัน

เขาได้รับการศึกษาขั้นพื้นฐานจากโรงเรียนสแครนตันคันทรีเดย์สคูล (Scranton Country Day School) ซึ่งก่อตั้งโดยบิดามารดาของเขา จากนั้นเข้าศึกษาที่โรงเรียนเฟสเซนเดน (Fessenden School) ในรัฐแมสซาชูเซตส์ และโรงเรียนฮอตชคิส (Hotchkiss School) ในรัฐคอนเนตทิคัต ก่อนจะสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเยล (Yale University) ในปี 1939 ในระหว่างที่ศึกษาอยู่ที่เยล เขาได้สร้างมิตรภาพกับเจรัลด์ ฟอร์ด ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา

การรับราชการทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง

สแครนตันเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนกฎหมายเยล (Yale Law School) ระหว่างปี 1939 ถึง 1941 แต่ได้พักการเรียนเพื่อเข้าร่วมกองทัพอากาศสหรัฐฯ (United States Army Air Corps) ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยทำหน้าที่เป็นนักบินในหน่วยบัญชาการขนส่งทางอากาศ (Air Transport Command) แม้จะไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่ในการรบโดยตรง แต่เขาได้รับมอบหมายให้ดูแลการระดมเครื่องบินและการฝึกอบรมนักบิน โดยได้ประจำการในสามทวีป ได้แก่ อเมริกาใต้ แอฟริกา และเอเชีย

เขาได้รับยศร้อยเอกก่อนจะปลดประจำการอย่างสมเกียรติ และยังคงปฏิบัติหน้าที่ในกองหนุนกองทัพอากาศสหรัฐฯ ต่อไปอีกสองทศวรรษ หลังจากสิ้นสุดสงคราม เขาได้กลับไปศึกษาต่อจนสำเร็จการศึกษาด้านกฎหมายจากโรงเรียนกฎหมายเยลในปี 1946 และได้รับใบอนุญาตว่าความในรัฐเพนซิลเวเนียในปีเดียวกัน

เส้นทางการเมืองและการดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐ

หลังสงคราม สแครนตันเริ่มประกอบอาชีพทนายความและก้าวเข้าสู่แวดวงธุรกิจในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐเพนซิลเวเนีย ต่อมาเขาได้เข้าสู่เส้นทางการเมืองโดยได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐฯ ในปี 1960 ซึ่งในขณะนั้นเขาได้รับการยอมรับว่าเป็นนักการเมืองสายกลาง (Moderate) ที่มีความคิดเห็นชัดเจน

ในปี 1962 สแครนตันชนะการเสนอชื่อจากพรรครีพับลิกันและได้รับเลือกให้เป็นผู้ว่าการรัฐเพนซิลเวเนีย โดยเอาชนะริชาร์ดสัน ดิลเวิร์ธ จากพรรคเดโมแครต ในช่วงการดำรงตำแหน่ง เขาได้ผลักดันการปฏิรูปที่สำคัญในระบบการศึกษาของรัฐ รวมถึงการก่อตั้งระบบวิทยาลัยชุมชน (Community College System) ของรัฐเพนซิลเวเนีย

ในปี 1964 สแครนตันได้ลงแข่งขันเพื่อชิงการเสนอชื่อเป็นตัวแทนพรรครีพับลิกันในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐฯ หลังจากที่แคมเปญของเนลสัน ร็อกเกอะเฟลเลอร์สิ้นสุดลง อย่างไรก็ตาม แบร์รี โกลด์วอเตอร์ เป็นผู้ชนะการเสนอชื่อในครั้งนั้น

บทบาทด้านการทูตและงานหลังการเมือง

หลังจากพ้นตำแหน่งผู้ว่าการรัฐในปี 1967 เนื่องจากข้อจำกัดด้านวาระการดำรงตำแหน่ง สแครนตันยังคงมีบทบาทสำคัญในระดับชาติ เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นประธานคณะกรรมการประธานาธิบดีว่าด้วยความไม่สงบในสถานศึกษา (President's Commission on Campus Unrest) และเป็นสมาชิกทีมเปลี่ยนผ่านรัฐบาลของประธานาธิบดีเจรัลด์ ฟอร์ด

ระหว่างปี 1976 ถึง 1977 สแครนตันดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาประจำสหประชาชาติ โดยใช้ประสบการณ์ทางการเมืองและการทูตในการเป็นตัวแทนของสหรัฐฯ ในเวทีโลก นอกจากนี้ เขายังดำรงตำแหน่งในคณะกรรมการบริหารของบริษัทชั้นนำหลายแห่ง และมีความเกี่ยวข้องกับคณะกรรมาธิการไตรภาคี (Trilateral Commission) และสภาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (Council on Foreign Relations)