← กลับไปยังบทความทั้งหมด

ประวัติสนามวินสตัน-เซเลม วอร์ เมโมเรียล โคลิเซียม

สรุปใจความสำคัญ

  • เปิดใช้งานในปี ค.ศ. 1955 และถูกแทนที่ด้วย Lawrence Joel Veterans Memorial Coliseum ในปี ค.ศ. 1989
  • เป็นสนามเหย้าของ Wake Forest Demon Deacons ซึ่งมีอัตราการชนะในบ้านสูงถึง 72.7%
  • เคยเป็นหนึ่งในสนามเหย้าของทีม Carolina Cougars ในลีก ABA และเป็นจุดเริ่มต้นอาชีพโค้ชของ Larry Brown
  • มีความจุผู้ชม 8,200 ที่นั่ง

วินสตัน-เซเลม วอร์ เมโมเรียล โคลิเซียม (Winston-Salem War Memorial Coliseum) เป็นอดีตสนามกีฬาอเนกประสงค์ที่ตั้งอยู่ในเมืองวินสตัน-เซเลม รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐอเมริกา เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1955 โดยมีความจุผู้ชม 8,200 ที่นั่ง สนามแห่งนี้ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการจัดกิจกรรมกีฬาและนันทนาการของเมืองเป็นเวลากว่าสามทศวรรษ ก่อนจะถูกรื้อถอนและแทนที่ด้วยลานจอดรถซึ่งตั้งอยู่ติดกับสนามลอว์เรนซ์ โจเอล เวเทรันส์ เมโมเรียล โคลิเซียม (Lawrence Joel Veterans Memorial Coliseum) ในปี ค.ศ. 1989

ภาพมุมกว้างของสนามวินสตัน-เซเลม วอร์ เมโมเรียล โคลิเซียม
ทัศนียภาพภายนอกของสนามวินสตัน-เซเลม วอร์ เมโมเรียล โคลิเซียม

บทบาทในฐานะสนามเหย้าของทีมบาสเกตบอล

ทีม Wake Forest Demon Deacons

ตั้งแต่ฤดูกาล 1956–57 ทีมบาสเกตบอลชายของ Wake Forest Demon Deacons ได้ย้ายตารางการแข่งขันในบ้านทั้งหมดมายังสนามแห่งนี้ (แม้ว่าจะมีการแข่งขันสองนัดในปี 1955) โดยทีมสามารถสร้างสถิติที่ยอดเยี่ยมในบ้านด้วยการชนะ 250 นัด และแพ้เพียง 94 นัด คิดเป็นอัตราการชนะสูงถึง 72.7%

เหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นในสนามแห่งนี้ ได้แก่:

  • 12 กุมภาพันธ์ 1962: เลน แชปเพลล์ (Len Chappell) ทำคะแนนได้ 50 แต้มในการแข่งขันกับทีมเวอร์จิเนีย ซึ่งเป็นสถิติของโรงเรียนในขณะนั้น
  • 11 ธันวาคม 1966: เกิดเหตุการณ์ไฟไหม้หม้อแปลงไฟฟ้าทำให้ไฟในสนามดับลงขณะเหลือเวลา 10:02 นาทีในครึ่งแรกของการแข่งขันระหว่าง North Carolina State และ Wake Forest ส่งผลให้การแข่งขันกลายเป็นเกมที่ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ของ ACC เนื่องจากต้องเลื่อนการแข่งขันส่วนที่เหลือไปแข่งต่อในวันที่ 23 กุมภาพันธ์
  • 15 กุมภาพันธ์ 1969: ชาร์ลี เดวิส (Charlie Davis) ทำคะแนนสูงสุดเป็นสถิติโรงเรียนที่ 51 แต้มในการแข่งขันกับทีมอเมริกัน
  • 17 ธันวาคม 1985: ไทโรน "มักซี" โบกูส์ (Tyrone "Muggsy" Bogues) ทำสถิติขโมยบอล (steals) 8 ครั้งในเกมเดียวในการแข่งขันกับ Georgia Southern

ทีม Carolina Cougars

ในช่วงปี ค.ศ. 1969 ถึง 1974 สนามแห่งนี้เป็นหนึ่งในสถานที่จัดการแข่งขันเหย้าของทีม Carolina Cougars ในลีก American Basketball Association (ABA) ซึ่งเป็นทีมรูปแบบ "แฟรนไชส์ระดับภูมิภาค" โดยมีการแบ่งการแข่งขันเหย้าไปตามสนามต่างๆ ในรัฐนอร์ทแคโรไลนา เช่น Greensboro Coliseum, Charlotte Coliseum และ Dorton Arena ในราลี

จุดที่น่าสนใจคือ ลาร์รี บราวน์ (Larry Brown) โค้ชระดับหอเกียรติยศได้เริ่มต้นอาชีพการโค้ชของเขากับทีม Cougars ที่นี่ และ บิลลี คันนิงแฮม (Billy Cunningham) ได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า (MVP) ของ ABA ในฤดูกาล 1972–73 ขณะที่เล่นให้กับทีมนี้

การใช้งานในด้านกีฬาอื่นๆ

นอกเหนือจากบาสเกตบอลระดับมหาวิทยาลัยและอาชีพแล้ว สนามแห่งนี้ยังเคยเป็นสนามเหย้าของทีมฮอกกี้น้ำแข็ง ได้แก่ Winston-Salem Polar Twins ในลีก Southern Hockey League และ Carolina/Winston-Salem Thunderbirds ในลีก Atlantic Coast Hockey League

นอกจากนี้ ยังเป็นสถานที่จัดการแข่งขันบาสเกตบอลรายการสำคัญ เช่น:

  • การแข่งขัน MEAC men's basketball tournament ระหว่างปี 1980 ถึง 1982
  • การแข่งขัน CIAA Tournament ระหว่างปี 1961 ถึง 1963
  • เป็นสนามสำหรับการแข่งขันนัดสำคัญของมหาวิทยาลัย Winston-Salem State ในยุคของนักบาสเกตบอลชื่อดังอย่าง คลีโอ ฮิลล์ (Cleo Hill) และ เอิร์ล มอนโร (Earl Monroe)

คำถามที่พบบ่อย

สนามวินสตัน-เซเลม วอร์ เมโมเรียล โคลิเซียม ตั้งอยู่ที่ไหน?

ตั้งอยู่ในเมืองวินสตัน-เซเลม รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐอเมริกา

ทีมบาสเกตบอลใดบ้างที่เคยใช้สนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้า?

ทีม Wake Forest Demon Deacons และทีม Carolina Cougars (ในฐานะแฟรนไชส์ระดับภูมิภาค) รวมถึงทีมฮอกกี้น้ำแข็งอย่าง Winston-Salem Polar Twins และ Thunderbirds

เกิดเหตุการณ์แปลกประหลาดอะไรขึ้นในการแข่งขันบาสเกตบอลที่นี่?

ในปี 1966 เกิดเหตุหม้อแปลงไฟฟ้าไฟไหม้ทำให้ไฟดับกลางคันระหว่างเกมของ Wake Forest และ NC State ทำให้ต้องเลื่อนการแข่งขันส่วนที่เหลือไปแข่งต่อในอีกสองเดือนถัดมา กลายเป็นเกมที่ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ ACC

ปัจจุบันสนามแห่งนี้ยังคงอยู่หรือไม่?

ไม่ สนามถูกรื้อถอนแล้วและพื้นที่ดังกล่าวถูกเปลี่ยนเป็นลานจอดรถติดกับสนาม LJVM Coliseum