โรงเรียนวิกเซนฟอร์ด ประวัติศาสตร์โรงเรียนเตรียมความพร้อมสำหรับเด็กชายในอังกฤษ

โรงเรียนวิกเซนฟอร์ด (Wixenford School) หรือที่รู้จักในชื่อ โรงเรียนเตรียมความพร้อมวิกเซนฟอร์ด (Wixenford Preparatory School) และ วิกเซนฟอร์ด-เอเวอร์สลีย์ (Wixenford-Eversley) เป็นโรงเรียนเตรียมความพร้อมเอกชนสำหรับเด็กชายที่ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองโวคิงแฮม ประเทศอังกฤษ โดยก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1869

โรงเรียนแห่งนี้ทำหน้าที่เป็นโรงเรียนส่งต่อ (feeder school) ให้กับโรงเรียนอีตัน (Eton College) ซึ่งเป็นหนึ่งในโรงเรียนที่ทรงอิทธิพลที่สุดในอังกฤษ โดยหลังจากที่โรงเรียนวิกเซนฟอร์ดปิดตัวลงในปี ค.ศ. 1934 อาคารสถานที่ของโรงเรียนได้ถูกรับช่วงต่อโดยโรงเรียนลัดโกรฟ (Ludgrove School) ในปัจจุบัน

ประวัติความเป็นมา

โรงเรียนถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1869 ที่บ้านวิกเซนฟอร์ด (Wixenford House) ในเอเวอร์สลีย์ แฮมป์เชียร์ โดยครูใหญ่คนแรกคือ ริชาร์ด คาวลีย์ โพวเลส (Richard Cowley Powles) ซึ่งเป็นนักบวชในคริสตจักรแห่งอังกฤษ โรงเรียนแห่งนี้ได้รับการบรรยายว่ามีความ "ประสบความสำเร็จและทันสมัย" โดยในกลุ่มนักเรียนรุ่นแรกที่เข้าเรียนในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1869 มี จอร์จ นาธาเนียล เคอร์ซอน (George Nathaniel Curzon) ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นอุปราชแห่งอินเดีย

ก่อนที่จะกลายเป็นโรงเรียน "วิกเซนฟอร์ด" คือชื่อของบ้านพักตากอากาศที่สร้างขึ้นสำหรับโพวเลสในเอเวอร์สลีย์ระหว่างปี ค.ศ. 1868–69 โพวเลสเคยเป็นสมาชิกของวิทยาลัยเอ็กซีเตอร์ มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และเคยดำเนินกิจการโรงเรียนที่แบล็กฮีธมาก่อน เขาจึงย้ายมาที่เอเวอร์สลีย์เพื่อให้อยู่ใกล้กับเพื่อนสนิทอย่าง ชาร์ลส์ คิงสลีย์

ในปี ค.ศ. 1879 โพวเลสเกษียณอายุและส่งต่อหน้าที่ครูใหญ่ให้กับ เออร์เนสต์ เพนโรส อาร์โนลด์ (Ernest Penrose Arnold) ผู้สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยบอลลิโอล มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด อาร์โนลด์ดำรงตำแหน่งครูใหญ่จนถึงปี ค.ศ. 1903 โดยในช่วงเวลาดังกล่าว โรงเรียนยังมีขนาดเล็ก เช่นเดียวกับโรงเรียนเตรียมความพร้อมส่วนใหญ่ในยุคนั้น

ในปี ค.ศ. 1887 โรงเรียนได้ย้ายไปยังลัคเลย์ พาร์ค (Luckley Park) ในโวคิงแฮม เบิร์กเชียร์ โดยตลอดประวัติศาสตร์ของโรงเรียนมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับโรงเรียนอีตัน ซึ่งนักเรียนส่วนใหญ่จะเข้าเรียนต่อที่นั่นเมื่ออายุประมาณ 13 ปี

การเปลี่ยนแปลงและการปิดตัว

ในปี ค.ศ. 1903 ฟิลิป โฮเวิร์ด มอร์ตัน (Philip Howard Morton) เข้ามาดำรงตำแหน่งครูใหญ่ต่อจากอาร์โนลด์ มอร์ตันเป็นนักคริกเก็ตจากเคมบริดจ์ และได้สร้างสนามกอล์ฟส่วนตัวไว้ในโรงเรียนเพื่อให้เด็กๆ ได้เล่นกอล์ฟอย่างกระตือรือร้นในช่วงภาคเรียนอีสเตอร์

ในช่วงปี ค.ศ. 1910 มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการบริหารโดยมีครูใหญ่ร่วมสามคน ได้แก่ มอร์ตัน, ฮาโรลด์ วอลลิส และเออร์เนสต์ การ์เนตต์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1924 ชาร์ลส์ แมนสฟิลด์ (Charles Mansfield) ได้กลายเป็นครูใหญ่เพียงผู้เดียว

ท่ามกลางภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ (Great Depression) ในช่วงทศวรรษ 1930 โรงเรียนวิกเซนฟอร์ดประสบปัญหาจำนวนนักเรียนลดลง และในที่สุดก็ปิดตัวลงในปี ค.ศ. 1934

ศิษย์เก่าผู้มีชื่อเสียง (Old Wixenfordians)

ศิษย์เก่าของโรงเรียนวิกเซนฟอร์ดถูกเรียกว่า Old Wixenfordians โดยมีบุคคลสำคัญหลายท่านที่เคยศึกษาที่นี่ เช่น:

• จอร์จ นาธาเนียล เคอร์ซอน (George Nathaniel Curzon): อุปราชแห่งอินเดียและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของอังกฤษ
• ลอร์ด อัลเฟรด ดักลาส (Lord Alfred Douglas): กวีและนักแปล ผู้เป็นเพื่อนสนิทของออสการ์ ไวลด์
• จอร์จ แมคคอเลย์ เทรเวเลียน (George Macaulay Trevelyan): นักประวัติศาสตร์ชื่อดัง
• เฟรเดอริก เพธทิก-ลอว์เรนซ์ (Frederick Pethick-Lawrence): นักการเมืองพรรคแรงงานและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอินเดีย

มรดกของโรงเรียน

หลังจากโรงเรียนวิกเซนฟอร์ดปิดตัวลง อาคารสถานที่เดิมได้ถูกนำมาใช้โดยโรงเรียนลัดโกรฟ (Ludgrove School) ในปี ค.ศ. 1937 ซึ่งโรงเรียนลัดโกรฟยังคงใช้ชื่อ "วิกเซนฟอร์ด" สำหรับเรียกชื่อสถานที่ตั้งของโรงเรียนจนถึงปี ค.ศ. 1988

ส่วนบ้านวิกเซนฟอร์ดดั้งเดิม (Original Wixenford House) ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของโรงเรียน ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของโรงเรียนเตรียมความพร้อมเซนต์ นีโอตส์ (St Neot's Preparatory School)