เมืองโวเบิร์น รัฐแมสซาชูเซตส์

โวเบิร์น (Woburn) เป็นเมืองในมิดเดิลเซ็กซ์เคาน์ตี รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา จากการสำมะโนประชากรในปี 2020 เมืองนี้มีประชากร 40,876 คน ตั้งอยู่ห่างจากเมืองบอสตันไปทางทิศเหนือประมาณ 9 ไมล์ (14 กิโลเมตร) โวเบิร์นมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรีและสภาเมือง (Mayor-Council) โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งเป็นฝ่ายบริหาร และสภาเมืองที่ประกอบด้วยสมาชิกที่มาจากการเลือกตั้งทั้งแบบแบ่งเขตและแบบรวมเขต

ประวัติศาสตร์

โวเบิร์นเริ่มมีการตั้งถิ่นฐานครั้งแรกในปี 1640 บริเวณใกล้กับบ่อน้ำฮอร์น (Horn Pond) ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดหลักของแม่น้ำมิสติก (Mystic River) และได้รับการจัดตั้งเป็นเมืองอย่างเป็นทางการในปี 1642 ในระยะแรก พื้นที่ของโวเบิร์นครอบคลุมถึงพื้นที่ที่เป็นเมืองวินเชสเตอร์, เบอร์ลิงตัน และบางส่วนของสโตนแฮมและวิลมิงตันในปัจจุบัน โดยต่อมาพื้นที่เหล่านี้ได้แยกตัวออกไปเป็นเมืองอิสระ ได้แก่ วิลมิงตันในปี 1730, เบอร์ลิงตันในปี 1799 และวินเชสเตอร์ในปี 1850

ชื่อเมืองโวเบิร์นได้รับแรงบันดาลใจมาจากเมืองโวเบิร์นในเบดฟอร์ดเชียร์ ประเทศอังกฤษ นอกจากนี้ เมืองโวเบิร์นยังเป็นสถานที่จัดพิธีบวชทางศาสนาครั้งแรกในทวีปอเมริกา เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน 1642 โดยมีศาสนาจารย์ โทมัส คาร์เตอร์ (Rev. Thomas Carter) เป็นผู้รับการบวช โดยมีบุคคลสำคัญในนิวอิงแลนด์เข้าร่วมพิธีมากมาย

บุคคลสำคัญในการก่อตั้ง

กัปตัน เอ็ดเวิร์ด จอห์นสัน (Capt. Edward Johnson) ได้รับการยกย่องว่าเป็น "บิดาแห่งโวเบิร์น" เขาเป็นผู้ร่วมก่อตั้งโบสถ์และเมืองโวเบิร์น ดำรงตำแหน่งเสมียนเมืองคนแรก เป็นตัวแทนของเมืองในสภาทั่วไปของแมสซาชูเซตส์ และเป็นผู้จัดทำแผนที่ฉบับแรกของรัฐแมสซาชูเซตส์ รวมถึงเขียนประวัติศาสตร์ฉบับแรกของอาณานิคม

นอกจากนี้ ดีคอน เอ็ดเวิร์ด คอนเวอร์ส (Deacon Edward Convers) ยังเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งคนสำคัญ โดยเป็นผู้สร้างบ้านหลังแรกและโรงสีแห่งแรกในโวเบิร์น และมีบทบาทสำคัญในการบริหารจัดการเมืองในฐานะผู้คัดเลือก (Selectman) และผู้สำรวจที่ดิน

เหตุการณ์สำคัญและการพัฒนา

โวเบิร์นมีการพัฒนาทางเศรษฐกิจและโครงสร้างพื้นฐานอย่างต่อเนื่อง โดยมีเหตุการณ์สำคัญดังนี้:

• 1668: การสร้างโรงฟอกหนังของเกอร์ชอม แฟล็กก์ (Gershom Flagg)
• 1803: การเปิดใช้งานคลองมิดเดิลเซ็กซ์ (Middlesex Canal)
• 1835: การเริ่มดำเนินงานของรถไฟสายบอสตันและโลเวลล์ (Boston and Lowell Railroad)
• 1888: โวเบิร์นได้รับการจัดตั้งเป็นเมือง (City) อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน
• 1951: การเปิดใช้งานทางหลวงหมายเลข 128 (Route 128)
• 1963: การก่อสร้างทางหลวงหมายเลข 93 (Route 93) ผ่านตัวเมือง

วิกฤตการปนเปื้อนของน้ำใต้ดิน

โวเบิร์นเคยเป็นสถานที่เกิดวิกฤตการณ์ปนเปื้อนของน้ำใต้ดินครั้งสำคัญในช่วงปลายทศวรรษ 1970 โดยชุมชนในพื้นที่ถนนไพน์ (Pine Street) ทางตะวันออกของเมือง พบว่ามีอัตราการเกิดโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว (Leukemia) ในเด็กสูงผิดปกติ

ในปี 1979 มีการตรวจพบสารเคมีปนเปื้อนในระดับสูงในบ่อน้ำ G และ H ของเมือง ซึ่งนำไปสู่การฟ้องร้องทางแพ่งในปี 1982 ต่อบริษัท W. R. Grace and Company และ Beatrice Foods โดยสงสัยว่ามีการกำจัดสารระเหยอินทรีย์ (Volatile Organic Compounds) อย่างไม่ถูกต้องจนรั่วไหลลงสู่แหล่งน้ำใต้ดิน