เมืองเซนส์วิลล์ รัฐโอไฮโอ

เซนส์วิลล์ (Zanesville) เป็นเมืองและที่ตั้งของศาลากลางจังหวัดในมัสคิงกัมเคาน์ตี (Muskingum County) รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบของแม่น้ำลิคกิง (Licking River) และแม่น้ำมัสคิงกัม (Muskingum River) โดยอยู่ห่างจากเมืองโคลัมบัสไปทางทิศตะวันออกประมาณ 52 ไมล์ (84 กิโลเมตร) จากข้อมูลสำมะโนประชากรปี 2020 เมืองนี้มีประชากร 24,765 คน ซึ่งลดลงเล็กน้อยจากปี 2010 ที่มีประชากร 25,487 คน

ในเชิงประวัติศาสตร์ เซนส์วิลล์มีความสำคัญอย่างยิ่งเนื่องจากเคยดำรงตำแหน่งเป็นเมืองหลวงของรัฐโอไฮโอในช่วงปี ค.ศ. 1810 ถึง 1812 ปัจจุบันเมืองนี้เป็นศูนย์กลางของเขตไมโครโพลิแทนเซนส์วิลล์ (Zanesville micropolitan area) และเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่สถิติรวมโคลัมบัส-แมเรียน-เซนส์วิลล์

ประวัติศาสตร์

เมืองเซนส์วิลล์ตั้งชื่อตาม เอเบเนเซอร์ เซน (Ebenezer Zane) ผู้บุกเบิกเส้นทาง Zane's Trace ซึ่งเป็นเส้นทางเดินป่าจากวีลลิง รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย ไปยังเมย์สวิลล์ รัฐเคนทักกี ผ่านพื้นที่ที่เป็นรัฐโอไฮโอในปัจจุบัน ในปี ค.ศ. 1797 เซนได้มอบที่ดินเพื่อเป็นการชำระเงินให้แก่ลูกเขยของเขา จอห์น แมคอินไทร์ (John McIntire) ณ จุดที่เส้นทาง Zane's Trace บรรจบกับแม่น้ำมัสคิงกัม ต่อมาแมคอินไทร์ได้ร่วมกับเซนในการวางผังเมืองและเปิดโรงเตี๊ยมรวมถึงบริการเรือข้ามฟากในปี ค.ศ. 1799 เดิมทีเมืองนี้มีชื่อว่า เวสต์บอร์น (Westbourne) ก่อนจะถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเซนส์วิลล์ในปี ค.ศ. 1801 ตามความประสงค์ของเซน

ในช่วงปี ค.ศ. 1810 ถึง 1812 เซนส์วิลล์ทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงแห่งที่สองของรัฐโอไฮโอ นอกจากนี้ ถนนสายหลัก National Road (ปัจจุบันคือทางหลวงสหรัฐฯ หมายเลข 40) ยังตัดผ่านเมืองนี้ ส่งผลให้เมืองเติบโตอย่างรวดเร็วในช่วงปี ค.ศ. 1820 ถึง 1850 ในช่วงทศวรรษ 1840 จนถึงก่อนสงครามกลางเมืองอเมริกา พื้นที่เซนส์วิลล์และพัทนัม (Putnam) ซึ่งอยู่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำมัสคิงกัม เป็นส่วนหนึ่งของเครือข่าย Underground Railroad (เส้นทางลับช่วยทาสผิวดำหลบหนี)

หลังสงครามกลางเมือง เมืองเซนส์วิลล์ขยายตัวและมีชื่อเสียงในด้านการผลิตสิ่งทอและอุตสาหกรรมโรงงาน ในยุคห้ามจำหน่ายสุรา (Prohibition era) เมืองนี้เป็นที่รู้จักในด้านกิจกรรมการลักลอบขายเหล้าเถื่อน จนถึงทศวรรษ 1970 ย่านใจกลางเมืองเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจที่สำคัญ มีทั้งโรงงาน สำนักงาน ร้านค้า โรงแรม โรงภาพยนตร์ และโบสถ์จำนวนมาก โดยมีชุมชนชาวไอริชและเยอรมันอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก

ศูนย์กลางเครื่องปั้นดินเผา

เซนส์วิลล์มีชื่อเสียงระดับโลกในฐานะศูนย์กลางการผลิตเครื่องปั้นดินเผา เนื่องจากมีแหล่งดินเหนียวคุณภาพสูงในท้องถิ่นและมีแม่น้ำไหลผ่าน ในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20 มีโรงงานเครื่องปั้นดินเผามากกว่า 12 แห่งดำเนินกิจการในเมืองและพื้นที่โดยรอบ ผลิตทั้งเครื่องปั้นดินเผาเชิงศิลปะและเครื่องใช้ในครัวเรือน โรงงานที่มีชื่อเสียง ได้แก่ Weller Pottery, Roseville Pottery, J. B. Owens Pottery Company, American Encaustic Tiling Company และ Mosaic Tile Company

เศรษฐกิจของเมืองขึ้นสู่จุดสูงสุดในทศวรรษ 1950 ก่อนจะเผชิญกับภาวะถดถอยหลังยุคอุตสาหกรรม เช่นเดียวกับเมืองอุตสาหกรรมหลายแห่งในสหรัฐฯ ส่งผลให้ในศตวรรษที่ 21 เมืองนี้ประสบปัญหาความยากจนเรื้อรังและอัตราการว่างงานที่ค่อนข้างสูง

ภูมิศาสตร์

เซนส์วิลล์ตั้งอยู่ริมแม่น้ำมัสคิงกัม ตรงจุดบรรจบกับแม่น้ำลิคกิง อยู่ห่างจากเมืองเคมบริดจ์ไปทางทิศตะวันตก 23 ไมล์ (37 กิโลเมตร) และห่างจากเมืองโคลัมบัสไปทางทิศตะวันออก 52 ไมล์ (84 กิโลเมตร) มีเส้นทางคมนาคมสำคัญคือ ถนน National (Cumberland) Road, ทางหลวงสหรัฐฯ หมายเลข 40 และทางหลวงระหว่างรัฐหมายเลข 70 (Interstate 70) ที่ตัดผ่านแม่น้ำมัสคิงกัมในบริเวณนี้

ตามข้อมูลของสำนักงานสำมะโนประชากรสหรัฐฯ เมืองนี้มีพื้นที่ทั้งหมด 12.14 ตารางไมล์ (31.44 ตารางกิโลเมตร) แบ่งเป็นพื้นที่ดิน 11.77 ตารางไมล์ (30.48 ตารางกิโลเมตร) และพื้นที่น้ำ 0.37 ตารางไมล์ (0.96 ตารางกิโลเมตร)

ประชากรศาสตร์

ในทศวรรษ 1950 เซนส์วิลล์เป็นที่รู้จักในกลุ่มประชากรผิวดำที่มีผิวสีอ่อนซึ่งสามารถกลมกลืนกับคนผิวขาวได้ (Pass) ซึ่งเป็นผลมาจากประวัติศาสตร์การผสมผสานทางเชื้อชาติที่ย้อนกลับไปถึงยุคที่เมืองนี้เป็นจุดแวะพักของเครือข่าย Underground Railroad

จากข้อมูลสำมะโนประชากรปี 2020 เมืองเซนส์วิลล์มีประชากร 24,765 คน อายุเฉลี่ย 38.2 ปี โดยมีประชากรที่อายุต่ำกว่า 18 ปี คิดเป็นร้อยละ 22.9 และผู้ที่มีอายุ 65 ปีขึ้นไป คิดเป็นร้อยละ 18.8