ทำความรู้จักจังหวัดซาว์คัน (Zavkhan) ของมองโกเลีย

ซาว์คัน (Zavkhan) เป็นหนึ่งใน 21 จังหวัด (aimags) ของประเทศมองโกเลีย ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของประเทศ ห่างจากเมืองหลวงอูลานบาตอร์ประมาณ 1,104 กิโลเมตร โดยมีเมืองหลวงของจังหวัดคือ อูลีอัสไต (Uliastai) จังหวัดนี้ตั้งชื่อตามแม่น้ำซาว์คัน ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างจังหวัดซาว์คันและจังหวัดโกบี-อัลไต

สภาพแวดล้อมและภูมิศาสตร์

สภาพแวดล้อมของซาว์คันถูกเรียกว่า "Gobi-Khangai" เนื่องจากเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างทะเลทรายโกบีทางตอนใต้ กับเทือกเขาคังไก (Khangai Mountain Range) ทางตะวันตก และลุ่มน้ำขนาดใหญ่ของจังหวัดโคว์ด (Khovd)

ยอดเขา Otgontenger

ยอดเขา Otgontenger (ความสูง 4,031 เมตร) เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในจังหวัดและเป็นยอดเขาเพียงแห่งเดียวในเทือกเขาคังไกที่มีธารน้ำแข็งถาวรปกคลุม ยอดเขานี้ตั้งอยู่ในพื้นที่คุ้มครองเข้มงวด Otgon Tenger Strictly Protected Area ซึ่งมีความสำคัญทางจิตวิญญาณและเกี่ยวข้องกับพระโพธิสัตว์ Ochirvaani

ภูมิประเทศแบบเนินทราย

ทางตะวันตกและตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดมีเนินทรายขนาดใหญ่ที่เรียกว่า Bor Khyarin Els ซึ่งทอดยาวกว่า 100 กิโลเมตร และมีทะเลสาบ Bayan Nuur ซึ่งเป็นหนึ่งในทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดตั้งอยู่ท่ามกลางเนินทรายเหล่านี้

ภูมิอากาศ

ซาว์คันมีอุณหภูมิในฤดูหนาวที่หนาวเย็นที่สุดแห่งหนึ่งในมองโกเลีย โดยในเขต Tosontsengel เคยมีการบันทึกอุณหภูมิต่ำสุดถึง −52.9 °C และยังเป็นจุดที่บันทึกค่าความกดอากาศที่ระดับน้ำทะเลสูงสุดในโลก (1,085.7 hPa) เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2001

สัตว์ป่าและธรรมชาติ

นอกจากปศุสัตว์จำนวนมากแล้ว ซาว์คันยังเป็นบ้านของสัตว์ป่าหลากหลายชนิด เช่น หมีโกบี, ม้าป่าขูลัน (Khulan), หมูป่า, กวางจุด, อาร์กาลี (Argali), แพะป่า, เลียงผา (Ibex), หมาป่ามองโกเลีย, สุนัขจิ้งจอกคอร์แซก, มาร์มอต และกวางกาเซลล์

นอกจากนี้ยังมีนกหายาก เช่น นกกระทาป่า (Snowcocks) และนกกระทาป่าบ็อบไวท์ (Bobwhites) รวมถึงหงส์, แร้ง, เหยี่ยว และนกอินทรี

ประชากรและเศรษฐกิจ

ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวขัลคา (Khalkha) โดยมีชนกลุ่มน้อยชาวโขตโกยด์ (Khotgoid) และชาวคาซัค (Kazakh)

เศรษฐกิจและการเลี้ยงสัตว์

ผู้เลี้ยงสัตว์ในซาว์คันเลี้ยงสัตว์ 5 ชนิดหลัก (5-н хошуу мал) ได้แก่ แกะ, แพะ, วัว/จามรี, ม้า และอูฐ โดยในปี 2005 มีปศุสัตว์รวมกว่า 2.1 ล้านตัว

ทรัพยากรแร่ธาตุ

พื้นที่นี้อุดมไปด้วยแร่ธาตุ เช่น เหล็ก, ดีบุก, ทองคำ, ทองแดง, เพชร, โมลิบดีนัม และฟอสฟอไรต์ แม้ว่าทรัพยากรเหล่านี้จะยังไม่ถูกนำมาใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่ แต่มีการสร้างเหมือง Golden Hill Project นอกเขต Durvuljin soum ในปี 2012

การคมนาคม

การเดินทางมายังซาว์คันสามารถทำได้ผ่านสนามบินอูลีอัสไตเดิม ซึ่งปัจจุบันไม่มีเที่ยวบินประจำ แต่มี สนามบินโดโนย (Donoi Airport) หรือสนามบินอูลีอัสไตแห่งใหม่ ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองประมาณ 25 กิโลเมตร ซึ่งมีเที่ยวบินประจำจากอูลานบาตอร์