พายุเฮอริเคนนิวอิงแลนด์ 1938 มหันตภัยพิบัติภัยธรรมชาติ own New England

พายุเฮอริเคนนิวอิงแลนด์ปี 1938 หรือที่รู้จักกันในชื่อ "พายุลองไอส์แลนด์เอ็กซ์เพรส" (Long Island Express) เป็นหนึ่งในพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรงและสร้างความเสียหายมากที่สุดเท่าที่เคยเกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกา โดยพายุลูกนี้สร้างความเสียหายอย่างหนักในพื้นที่นิวอิงแลนด์และลองไอส์แลนด์

ประวัติการเกิดพายุและการเคลื่อนที่

พายุลูกนี้เริ่มต้นจากการเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนนอกชายฝั่งแอฟริกาตะวันตกเมื่อวันที่ 9 กันยายน โดยในช่วงแรกสำนักงานอุตุนิยมวิทยาของสหรัฐฯ ไม่ทราบถึงการมีอยู่ของพายุลูกนี้จนกระทั่งวันที่ 16 กันยายน เมื่อมีรายงานจากเรือที่เดินสมุทรว่าพบลมแรงและทะเลคลั่งทางตะวันออกเฉียงเหนือของซานฮวน

พายุได้ทวีความรุนแรงขึ้นเป็นพายุเฮอริเคนในวันที่ 15 กันยายน และพุ่งทะยานขึ้นสู่ระดับ Category 5 (ระดับ 5) ตามมาตราส่วนซัฟเฟอร์-ซิมป์สัน โดยมีความเร็วลมสูงสุดถึง 160 ไมล์ต่อชั่วโมง (260 กม./ชม.) บริเวณทางตะวันออกเฉียงใต้ของบาฮามาส ก่อนจะเคลื่อนตัวขึ้นเหนือขนานไปกับชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐฯ และพัดเข้าถล่มลองไอส์แลนด์และคอนเนตทิคัตในวันที่ 21 กันยายน ในฐานะพายุเฮอริเคนระดับ 3

ผลกระทบและความเสียหาย

พายุเฮอริเคนนิวอิงแลนด์ 1938 ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 682 ราย และบ้านเรือนถูกทำลายหรือได้รับความเสียหายมากกว่า 57,000 หลัง มูลค่าความเสียหายทางทรัพย์สินประเมินไว้ที่ 306 ล้านดอลลาร์ (หรือประมาณ 4.7 พันล้านดอลลาร์ในปี 2024)

ความรุนแรงของพายุทำให้ต้นไม้และอาคารที่เสียหายยังคงปรากฏให้เห็นในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจนถึงปี 1951 ซึ่งพายุลูกนี้ยังคงเป็นพายุเฮอริเคนที่มีพลังทำลายล้างและคร่าชีวิตผู้คนมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของรัฐนิวยอร์กและนิวอิงแลนด์

สรุปเหตุการณ์สำคัญ

• วันที่เกิดเหตุ: 21 กันยายน 1938 (พัดเข้าฝั่ง)
• ความเร็วลมสูงสุด: 160 ไมล์ต่อชั่วโมง (ระดับ 5)
• จุดที่พัดเข้าฝั่ง: ลองไอส์แลนด์, นิวยอร์ก และคอนเนตทิคัต
• จำนวนผู้เสียชีวิต: ประมาณ 682 ราย