เมืองคูยาโฮกาฟอลส์ รัฐโอไฮโอ

คูยาโฮกาฟอลส์ (Cuyahoga Falls) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในเคาน์ตีซัมมิท (Summit County) รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา จากข้อมูลการสำมะโนประชากรปี 2020 เมืองนี้มีประชากร 51,114 คน ถือเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองในเคาน์ตีซัมมิท โดยตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเมืองแอครอน (Akron) และเป็นส่วนหนึ่งของเขตปริมณฑลของแอครอน

เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นในปี 1812 โดยวิลเลียม เวตมอร์ (William Wetmore) เดิมมีชื่อว่า แมนเชสเตอร์ (Manchester) แต่ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นคูยาโฮกาฟอลส์ตามชื่อแม่น้ำคูยาโฮกาและน้ำตกหลายแห่งที่ไหลผ่านบริเวณขอบทางทิศใต้ของเมือง

ประวัติศาสตร์

คูยาโฮกาฟอลส์ก่อตั้งขึ้นในปี 1812 บริเวณจุดตัดของทาวน์ชิปนอร์ทแฮมป์ตัน, สโตว์, ทัลแมดจ์ และพอร์เทจ โดยมีจุดดึงดูดสำคัญคือน้ำตกของแม่น้ำคูยาโฮกาซึ่งเป็นแหล่งพลังงานสำคัญสำหรับการผลิตในยุคแรก

การพัฒนาในยุคแรก

ในปี 1812 เคลซี (Kelsey) และวิลค็อกซ์ (Wilcox) ได้สร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำคูยาโฮกาเพื่อใช้ขับเคลื่อนโรงสีแป้ง โรงสีน้ำมัน และโรงเลื่อย ซึ่งนำไปสู่การสร้างบ้านเรือนและเกิดเป็น "หมู่บ้านเก่า" (Old Village) อย่างไรก็ตาม การพัฒนาได้ย้ายลงไปทางตอนใต้เมื่อพบว่ามีแหล่งพลังงานน้ำที่ดีกว่า ส่งผลให้หมู่บ้านเก่าถูกทำลายลงในปี 1826 หลังจากวิลเลียม เวตมอร์ สร้างเขื่อนใหม่ที่ทำให้เกิดน้ำท่วมในพื้นที่เดิม

ผู้ตั้งถิ่นฐานกลุ่มแรกๆ ได้แก่ โจชัว สโตว์ (Joshua Stow) และวิลเลียม เวตมอร์ โดยในปี 1815 มีโรงเลื่อยดำเนินงานอยู่ใกล้กับเกย์ลอร์ดสโกรฟ (Gaylord's Grove)

การเปลี่ยนแปลงการปกครองและสถานะเมือง

เมืองนี้ถูกจัดผังเมืองครั้งแรกในปี 1826 โดยผู้พิพากษาริชาร์ดสัน (Judge Richardson) และได้รับการจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลในปี 1836 ต่อมาในปี 1841 คณะกรรมการเคาน์ตีซัมมิทได้เสนอให้คูยาโฮกาฟอลส์เป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัด (County Seat) แต่หลังจากมีการลงประชามติ ผลปรากฏว่าเมืองแอครอนเป็นฝ่ายชนะ จึงทำให้แอครอนเป็นศูนย์กลางการปกครองของเคาน์ตีซัมมิทมาจนถึงปัจจุบัน

ในปี 1868 รัฐบาลท้องถิ่นได้กลับมาบริหารจัดการเมืองอีกครั้ง หลังจากที่เคยมีการยุบสภาหมู่บ้านและบริหารภายใต้เขตอำนาจทาวน์ชิปในช่วงปี 1853 ถึง 1868

เหตุการณ์สำคัญในศตวรรษที่ 20

• 1939: การก่อตั้งร้านสะดวกซื้อ Lawson แห่งแรก
• 1940: เกิดเหตุการณ์รถไฟชนกันครั้งใหญ่ที่เรียกว่า "Doodlebug Disaster" ซึ่งส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตถึง 43 ราย ถือเป็นโศกนาฏกรรมที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ของเมือง
• 1986: เมืองคูยาโฮกาฟอลส์ควบรวมกับทาวน์ชิปนอร์ทแฮมป์ตัน (Northampton Township) ซึ่งถือเป็นการควบรวมระหว่างเมืองและทาวน์ชิปครั้งแรกในรัฐโอไฮโอ

จากเมืองอุตสาหกรรมที่พึ่งพาพลังงานน้ำ ในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 คูยาโฮกาฟอลส์ได้เปลี่ยนสภาพเป็นเมืองที่พักอาศัยมากขึ้น โดยนายกเทศมนตรีดอน โรบาร์ต (Don Robart) ซึ่งดำรงตำแหน่งระหว่างปี 1986 ถึง 2013 ได้ส่งเสริมการควบรวมพื้นที่เพื่อขยายการพัฒนาเชิงพาณิชย์และอุตสาหกรรม โดยเฉพาะในบริเวณถนนโฮว์ (Howe Avenue)

สถานที่สำคัญและวัฒนธรรม

เมืองคูยาโฮกาฟอลส์เป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญหลายแห่ง ได้แก่:

• Blossom Music Center: ศูนย์การแสดงคอนเสิร์ตกลางแจ้งขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นบ้านฤดูร้อนของวง Cleveland Orchestra มาตั้งแต่ปี 1968 ตั้งอยู่บนพื้นที่ 800 เอเคอร์ภายในอุทยานแห่งชาติหุบเขาคูยาโฮกา (Cuyahoga Valley National Park)
• Cathedral of Tomorrow: ก่อตั้งโดยนักเทศน์ทางโทรทัศน์ เร็กซ์ ฮัมบาร์ด (Rex Humbard) ในปี 1958 ต่อมาถูกซื้อโดยเออร์เนสต์ แองลีย์ (Ernest Angley) และเปลี่ยนชื่อเป็น Grace Cathedral

ภูมิศาสตร์และประชากร

ตามข้อมูลจากสำนักงานสำมะโนประชากรแห่งสหรัฐอเมริกา เมืองคูยาโฮกาฟอลส์มีพื้นที่ทั้งหมด 25.75 ตารางไมล์ (66.69 ตารางกิโลเมตร) โดยเป็นพื้นที่ดิน 25.65 ตารางไมล์ และพื้นที่น้ำ 0.10 ตารางไมล์

เมืองนี้มีอาณาเขตติดต่อกับเมืองแอครอนทางทิศใต้ และอุทยานแห่งชาติหุบเขาคูยาโฮกาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ โดยเป็นส่วนหนึ่งของเขตสถิติปริมณฑลของแอครอน (Akron, OH Metropolitan Statistical Area)