กองกำลังรักษาดินแดนทางอากาศสหรัฐฯ (Air National Guard) ประวัติและบทบาท
สรุปใจความสำคัญ
- ก่อตั้งอย่างเป็นทางการในวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1947 พร้อมกับการจัดตั้งกองทัพอากาศสหรัฐฯ
- มีสถานะสองทาง คือเป็นทั้งกองกำลังอาสาสมัครของรัฐ (ภายใต้ผู้ว่าการรัฐ) และกองกำลังสำรองของรัฐบาลกลาง (ภายใต้ประธานาธิบดี)
- มีรากฐานย้อนไปถึงปี ค.ศ. 1636 จากการจัดตั้งกองกำลังอาสาสมัครในอาณานิคมแมสซาชูเซตส์เบย์
กองกำลังรักษาดินแดนทางอากาศ (Air National Guard หรือ ANG) หรือที่เรียกกันสั้นๆ ว่า Air Guard เป็นกองกำลังทหารสำรองระดับรัฐบาลกลางของกองทัพอากาศสหรัฐฯ (USAF) และยังทำหน้าที่เป็น "กองอาสาสมัครทางอากาศ" ของแต่ละรัฐในสหรัฐอเมริกา รวมถึงเขตโคลัมเบีย, รัฐเครือจักรภพเปอร์โตริโก และดินแดนกวมและหมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐฯ

บทบาทและโครงสร้างการบริหาร
ANG ทำงานร่วมกับกองกำลังรักษาดินแดนทางบก (Army National Guard) เพื่อประกอบกันเป็นกองกำลังรักษาดินแดน (National Guard) ของแต่ละภูมิภาค โดย ANG และกองทัพอากาศสำรอง (USAF Reserve) ถือเป็นสององค์ประกอบหลักของกองกำลังสำรองทางอากาศของกองทัพอากาศสหรัฐฯ
การบริหารจัดการของ ANG มีลักษณะพิเศษคือ การบริหารร่วม โดยมีสองสถานะหลัก:
- บทบาทกองอาสาสมัคร (Militia Role): เมื่อหน่วย ANG ปฏิบัติหน้าที่ภายใต้เขตอำนาจของผู้ว่าการรัฐ
- บทบาทกองทัพอากาศ (Active USAF Role): เมื่อได้รับการเรียกตัวโดยคำสั่งของประธานาธิบดีสหรัฐฯ เพื่อปฏิบัติหน้าที่ในระดับรัฐบาลกลาง
การกำกับดูแลทั้งหมดดำเนินการร่วมกันโดยรัฐต่างๆ และสำนักงานกองกำลังรักษาดินแดน (National Guard Bureau) ซึ่งเป็นหน่วยงานร่วมระหว่างกองทัพบกและกองทัพอากาศ
ประวัติความเป็นมา
จุดเริ่มต้นและรากฐาน
รากฐานของกองกำลังรักษาดินแดนในสหรัฐฯ ย้อนกลับไปถึงวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1636 เมื่ออาณานิคมแมสซาชูเซตส์เบย์ได้จัดตั้งกรมทหารสามกรมเพื่อป้องกันตนเองจากชาวอินเดียนแดงและประเทศยุโรปอื่นๆ ในอเมริกาเหนือ ซึ่งกลายเป็นต้นแบบของกองกำลังอาสาสมัครประจำรัฐในเวลาต่อมา
เนื่องจากกองทัพอากาศสหรัฐฯ วิวัฒนาการมาจากกองทัพบก จึงเป็นเรื่องปกติที่จะมีการจัดตั้งกองกำลังรักษาดินแดนทางอากาศแยกออกมา เมื่อกองทัพอากาศสหรัฐฯ ได้รับการสถาปนาเป็นเหล่าทัพอิสระในปี ค.ศ. 1947
การก่อตัวของหน่วยบิน
แม้ว่า ANG จะถูกจัดตั้งขึ้นตามกฎหมายอย่างเป็นทางการในวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1947 แต่การบินในกองกำลังรักษาดินแดนนั้นเกิดขึ้นก่อนสงครามโลกครั้งที่ 1 โดยในปี ค.ศ. 1908 กลุ่มผู้ชื่นชอบการบินในนิวยอร์กได้จัดตั้ง "กองทัพอากาศยาน" เพื่อเรียนรู้เรื่องบอลลูน
ในปี ค.ศ. 1915 กัปตัน Raynal Cawthorne Bolling ได้จัดตั้งหน่วย 1st Aero Company ของกองกำลังรักษาดินแดนนิวยอร์ก ซึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นหน่วยที่เก่าแก่ที่สุดของ ANG และสืบทอดสายการบังคับบัญชามาจนถึงฝูงบินกู้ภัยที่ 102 (102nd Rescue Squadron) ในปัจจุบัน
บทบาทในสงครามโลกครั้งที่ 1 และช่วงระหว่างสงคราม
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 อาสาสมัครจากกองกำลังรักษาดินแดนจำนวนมากได้เข้าร่วมกับกองทัพอากาศสหรัฐฯ โดยมีนักบินหลายคนที่กลายเป็น "Ace" (นักบินผู้ทำลายเครื่องบินข้าศึกได้หลายลำ) และบางรายได้รับเหรียญเกียรติยศ (Medal of Honor) จากความกล้าหาญ
หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 การบินในกองกำลังรักษาดินแดนได้รับการจัดตั้งอย่างถาวร โดยในปี ค.ศ. 1921 ฝูงบินตรวจการณ์ที่ 109 ของรัฐมินนิโซตา กลายเป็นหน่วยบินแรกหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 ที่ได้รับการรับรองจากรัฐบาลกลาง
คำถามที่พบบ่อย
Air National Guard แตกต่างจากกองทัพอากาศสำรอง (USAF Reserve) อย่างไร?
Air National Guard มีความเชื่อมโยงกับรัฐและผู้ว่าการรัฐ (ทำหน้าที่เป็นกองอาสาสมัครประจำรัฐ) ในขณะที่ USAF Reserve เป็นกองกำลังสำรองของรัฐบาลกลางโดยสมบูรณ์
ใครเป็นผู้มีอำนาจสั่งการ Air National Guard?
ขึ้นอยู่กับสถานะ หากปฏิบัติหน้าที่ในระดับรัฐ ผู้ว่าการรัฐจะเป็นผู้สั่งการ แต่หากถูกเรียกตัวโดยประธานาธิบดี จะขึ้นตรงต่อกองทัพอากาศสหรัฐฯ ในระดับรัฐบาลกลาง
หน่วยที่เก่าแก่ที่สุดของ Air National Guard คือหน่วยใด?
คือ 1st Aero Company ของกองกำลังรักษาดินแดนนิวยอร์ก ซึ่งปัจจุบันคือฝูงบินกู้ภัยที่ 102 (102nd Rescue Squadron)

