อัลบิน โอโมลลอย บิชอปแห่งเฟิร์นส์และนักประวัติศาสตร์ศาสนา

อัลบิน โอโมลลอย (ภาษาไอริช: Ailbe Ua Maíl Mhuaidh) เสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1223 เป็นบิชอปแห่งเฟิร์นส์ (Bishop of Ferns) ผู้มีบทบาทสำคัญในด้านการบริหารศาสนจักรและการเมืองในไอร์แลนด์ช่วงปลายศตวรรษที่ 12 ถึงต้นศตวรรษที่ 13

ภูมิหลังและต้นกำเนิด

โอโมลลอยเกิดในพื้นที่ทางตอนเหนือของเคาน์ตีทิพเพอเรรี (County Tipperary) ในปัจจุบัน เขาเริ่มต้นเส้นทางทางศาสนาโดยการเป็นนักบวชในนิกายซิสเตอร์เซียน (Cistercian) ที่บัลทิงกลาส (Baltinglass) และก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งเจ้าอาวาสของอารามแห่งนั้น

ในด้านเชื้อสาย ตระกูลโอโมลลอยของเขาอ้างว่าสืบเชื้อสายมาจากกลุ่มคอนนัคตา (Connachta) ซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักในนาม Southern Uí Néill โดยบรรพบุรุษของเขาคือ ฟิอาคู แมค นีลล์ (Fiachu mac Néill) กษัตริย์แห่งอุอิสเนค (Kings of Uisnech) ในช่วงปี ค.ศ. 507–514 ซึ่งลูกหลานของเขาหรือกลุ่ม Cenél Fiachach ได้ครอบครองดินแดนตั้งแต่เบียร์ร์ (Birr) ไปจนถึงอุอิสเนคในทางตอนใต้ของเวสต์มีธ (Westmeath) และบางส่วนของออฟฟาลี (Offaly) โดยพื้นที่ทางตอนใต้ของพวกเขาถูกเรียกว่า เฟียร์ เซลล์ (Fir Cell) ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของเคาน์ตีออฟฟาลีในปัจจุบัน

บทบาทในศาสนจักรและเหตุการณ์สำคัญ

การเทศนาที่ดับลิน

ในช่วงเทศกาลมหาพรตปี ค.ศ. 1186 ณ โบสถ์โฮลีทรีนิตี (Holy Trinity Church) ในเมืองดับลิน โอโมลลอยได้แสดงทัศนะที่รุนแรงผ่านการเทศนาเรื่องการถือโสดของนักบวช (clerical continency) โดยเขาได้วิพากษ์วิจารณ์และโยนความผิดให้แก่เหล่านักบวชชาวเวลส์และชาวอังกฤษที่เดินทางเข้ามาในไอร์แลนด์ว่าเป็นต้นเหตุของความเสื่อมโทรมที่เกิดขึ้น

การดำรงตำแหน่งบิชอปแห่งเฟิร์นส์

หลังจากนั้นไม่นาน เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นบิชอปแห่งเฟิร์นส์ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่เจอรัลด์แห่งเวลส์ (Gerald of Wales) เคยปฏิเสธไปก่อนหน้านี้ โอโมลลอยมีบทบาทในระดับนานาชาติและระดับประเทศหลายประการ ดังนี้:

• ค.ศ. 1189: เข้าร่วมในพิธีบรมราชาภิเษกของพระเจ้า Richard I เมื่อวันที่ 3 กันยายน
• ค.ศ. 1205: ได้รับเงินพระราชทานจำนวน 10 ชิลลิงจากกษัตริย์
• ค.ศ. 1206: ได้รับการแนะนำจากกษัตริย์ให้แก่คณะผู้บริหารของแคชเชล (Chapter of Cashel) เพื่อพิจารณาแต่งตั้งเป็นอาร์ชบิชอป
• ค.ศ. 1208: ได้รับมอบหมายจากกษัตริย์ให้ปฏิบัติภารกิจทางการทูตไปยังกษัตริย์แห่งคอนนอท (King of Connaught)
• ค.ศ. 1215: ได้รับการคุ้มครองขณะเข้าร่วมสภาที่กรุงโรม

ความขัดแย้งกับตระกูลมาร์แชล

ความขัดแย้งครั้งสำคัญเกิดขึ้นเมื่อ วิลเลียม มาร์แชล (William Marshal) เอิร์ลแห่งเพมโบรคคนที่ 1 ได้ยึดคฤหาสน์สองแห่งของบิชอปแห่งเฟิร์นส์ในช่วงปี ค.ศ. 1207–1213 ส่งผลให้โอโมลลอยประกาศบัพพาชนียกรรม (excommunication) หรือการขับออกจากศาสนจักรต่อมาร์แชล แม้ว่ามาร์แชลจะอ้างว่าการยึดครองเกิดขึ้นในช่วงสงครามและยังคงถือครองที่ดินนั้นไว้ตลอดชีวิต

หลังการเสียชีวิตของมาร์แชล โอโมลลอยได้ยื่นคำร้องต่อพระเจ้าเฮนรีที่ 3 (King Henry III) ณ กรุงลอนดอน เพื่อขอคืนที่ดิน โดยพระเจ้าเฮนรีที่ 3 ทรงขอให้บิชอปยกโทษให้แก่ผู้ล่วงลับ แต่โอโมลลอยปฏิเสธจนกว่าที่ดินจะถูกส่งคืน ซึ่งทางตระกูลมาร์แชลรุ่นหลังปฏิเสธคำขอนี้ โอโมลลอยจึงได้สาปแช่งตระกูลมาร์แชลและทำนายถึงจุดจบของวงศ์ตระกูล

ความขัดแย้งนี้ถึงจุดวิกฤตในปี ค.ศ. 1218 โดยพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 3 (Pope Honorius III) ได้สั่งการให้อาร์ชบิชอปแห่งดับลินและผู้แทนพระองค์ดำเนินการประนีประนอมระหว่างบิชอปและเอิร์ล อย่างไรก็ตาม ในเวลาต่อมาสายตระกูลชายของมาร์แชลได้สิ้นสุดลงด้วยการเสียชีวิตของแอนเซล์ม มาร์แชล (Anselm Marshal) เอิร์ลแห่งเพมโบรคคนที่ 6 ในปี ค.ศ. 1245 โดยไม่มีทายาทชาย ทำให้ทรัพย์สินถูกแบ่งให้แก่ทายาทหญิง

งานเขียนทางศาสนา ชีวประวัติของนักบุญแอบบัน

ประมาณปี ค.ศ. 1218 โอโมลลอยได้เขียนชีวประวัติของ แอบบันแห่งแมก อาร์ไนเด (Abban of Mag Arnaide) ผู้ล่วงลับเมื่อประมาณปี ค.ศ. 520 ความสนใจในนักบุญท่านนี้ส่วนหนึ่งมาจากข้อเท็จจริงที่ว่าแมก อาร์ไนเด ตั้งอยู่ในเขตสังฆมณฑลเฟิร์นส์ และอีกส่วนหนึ่งมาจากความผูกพันส่วนตัว โดยโอโมลลอยระบุในงานเขียนว่าตนเองเป็นผู้สืบเชื้อสายจากบุตรของชายผู้มีบรรดาศักดิ์ซึ่งนักบุญแอบบันเคยรับบัพติศมาให้

บั้นปลายชีวิต

อัลบิน โอโมลลอย เสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1223 แมทธิว แพริส (Matthew Paris) นักประวัติศาสตร์ร่วมสมัยได้กล่าวถึงเขาว่าเป็นผู้ที่มีความศักดิ์สิทธิ์อย่างโดดเด่น นอกจากนี้เขายังมีส่วนร่วมในการประกอบพิธีเสกอาคารพยาบาลที่อารามซิสเตอร์เซียนแห่งเวเวอร์ลีย์ (Waverley Abbey) ในปี ค.ศ. 1201 และอุทิศแท่นบูชาห้าแห่งในปี ค.ศ. 1214