อเล็กซ์ เว็บสเตอร์ ตำนานผู้เล่นและโค้ชของนิวยอร์ก ไจแอนท์ส

อเล็กซ์ "เรด" เว็บสเตอร์ (Alexander "Red" Webster; 19 เมษายน 1931 – 3 มีนาคม 2012) เป็นอดีตนักอเมริกันฟุตบอลอาชีพชาวอเมริกัน ผู้สร้างชื่อเสียงในตำแหน่งฟูลแบ็ก (Fullback) และฮาล์ฟแบ็ก (Halfback) โดยเริ่มต้นอาชีพกับทีมมอนทรีออล อาลูเอตส์ (Montreal Alouettes) ในลีก Big Four ของแคนาดา ก่อนจะกลายเป็นผู้เล่นคนสำคัญของทีมนิวยอร์ก ไจแอนท์ส (New York Giants) ในลีก NFL นอกจากนี้ เขายังเคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าผู้ฝึกสอนของทีมไจแอนท์สในช่วงปี 1969 ถึง 1973 อีกด้วย

ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

เว็บสเตอร์เกิดที่เมืองเคียร์นี รัฐนิวเจอร์ซีย์ เป็นบุตรของเจมส์และอเล็กซานดรีนา เว็บสเตอร์ ผู้อพยพชาวสกอตแลนด์ เขาเข้าร่วมทีมฟุตบอลของโรงเรียนมัธยมเคียร์นี (Kearny High School) และมีบทบาทสำคัญในการพาทีมคว้าแชมป์ระดับรัฐของนิวเจอร์ซีย์ในปี 1948

ด้วยความสามารถที่โดดเด่น เขาได้รับทุนการศึกษาเต็มจำนวนจากบีตตี ฟีเธอร์ส (Beattie Feathers) เพื่อเข้าศึกษาและเล่นฟุตบอลในระดับวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนาสเตต (North Carolina State University) ในปี 1951 เว็บสเตอร์นำทีม Wolfpack ทำคะแนนสูงสุดใน Southern Conference โดยทำได้ 78 คะแนน และยังคงเป็นผู้เล่นตัวหลักจนถึงปี 1952 ก่อนจะเข้าสู่เส้นทางอาชีพ

เส้นทางอาชีพนักกีฬา

การเริ่มต้นในแคนาดา

เว็บสเตอร์ถูกดราฟต์โดยทีมวอชิงตัน เรดสกินส์ (Washington Redskins) ในรอบที่ 11 ของการดราฟต์ NFL ปี 1953 แต่เขาเลือกที่จะไปเล่นฟุตบอลอาชีพในแคนาดากับทีมมอนทรีออล อาลูเอตส์ ระหว่างปี 1953 ถึง 1954 โดยในปี 1954 เขาได้รับเลือกให้เป็น All-Star ของ Big Four และได้เข้าร่วมการแข่งขันเกรย์คัพ (Grey Cup)

ความสำเร็จกับนิวยอร์ก ไจแอนท์ส

ในปี 1955 เว็บสเตอร์ย้ายกลับมายังสหรัฐอเมริกาเพื่อร่วมทีมนิวยอร์ก ไจแอนท์ส และเล่นให้กับทีมจนถึงปี 1964 ในปีแรกที่เข้าร่วมทีม เขาสามารถทำระยะวิ่งสูงสุดของทีมได้ที่ 634 หลา ตลอดระยะเวลาที่อยู่กับไจแอนท์ส เขาทำระยะวิ่งรวม 4,638 หลา รับลูกได้ 240 ครั้ง เป็นระยะ 2,679 หลา และทำทัชดาวน์รวม 56 ครั้ง (วิ่ง 39 ครั้ง และรับ 17 ครั้ง)

ความสำเร็จที่โดดเด่นที่สุดคือการคว้าแชมป์ NFL ในปี 1956 ในเกมชิงชนะเลิศที่พบกับชิคาโก แบร์ส ซึ่งเป็นเกมที่ถูกขนานนามว่า "Sneakers Game" ครั้งที่สอง เนื่องจากทีมไจแอนท์สเลือกสวมรองเท้าผ้าใบ Chuck Taylor เพื่อให้ยึดเกาะสนามที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็งได้ดีกว่า โดยในเกมนั้นเว็บสเตอร์ทำได้ 2 ทัชดาวน์ และช่วยทีมคว้าชัยชนะไปด้วยคะแนน 47–7

ตลอดอาชีพการเล่น เขารับเลือกให้ติดทีม Pro Bowl สองครั้ง (ปี 1958 และ 1961) และได้เข้าร่วมเกมชิงแชมป์ NFL ถึง 6 ครั้ง (ปี 1956, 1958, 1959, 1961, 1962 และ 1963) ด้วยคะแนนรวม 336 แต้ม ทำให้เขาติดอันดับ 10 ของผู้ที่ทำคะแนนสูงสุดตลอดกาลของทีมไจแอนท์ส

บทบาทหัวหน้าผู้ฝึกสอน

หลังจากเลิกเล่น เว็บสเตอร์ได้เป็นผู้ช่วยโค้ชภายใต้การนำของแอลลี เชอร์แมน (Allie Sherman) และได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของนิวยอร์ก ไจแอนท์ส ในเดือนกันยายน ปี 1969

ในปี 1970 เขาได้รับรางวัล UPI NFL Coach of the Year หลังจากพาทีมจบอันดับสองในสาย NFC East ด้วยสถิติชนะ 9 แพ้ 5 เสมอ 0 อย่างไรก็ตาม หลังจากผลงานที่ตกต่ำลงในปี 1973 ด้วยสถิติชนะ 2 แพ้ 11 เสมอ 1 เขาจึงตัดสินใจลาออกจากตำแหน่ง โดยมีสถิติการคุมทีมรวม ชนะ 29 แพ้ 40 และเสมอ 1 ครั้ง

ชีวิตส่วนตัวและเกียรติยศ

นอกเหนือจากฟุตบอล เว็บสเตอร์เคยทำงานในด้านการขายและประชาสัมพันธ์ให้กับบริษัท Nabisco และเคยเป็นผู้บรรยายเกมทางวิทยุให้กับทีมไจแอนท์สในช่วงทศวรรษ 1960 นอกจากนี้เขายังเป็นเจ้าของร้านอาหารสองแห่ง ได้แก่ "The Stadium" ในรัฐนิวเจอร์ซีย์ และ "Alex Webster's" ในรัฐฟลอริดา

ในปี 2011 เว็บสเตอร์ได้รับการบรรจุเข้าสู่ Ring of Honor ของนิวยอร์ก ไจแอนท์ส ซึ่งเป็นเกียรติยศสูงสุดที่เขาระบุว่าเป็นหนึ่งในช่วงเวลาที่น่าภาคภูมิใจที่สุดในชีวิตของเขา นอกจากนี้ เสื้อแข่งหมายเลข 29 ของเขายังถูกจัดแสดงไว้ใน Legacy Club ของทีมเพื่อเป็นเกียรติแก่คุณูปการที่เขามีต่อสโมสร

เว็บสเตอร์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2012 ในเมืองพอร์ตเซนต์ลูซี รัฐฟลอริดา ขณะมีอายุได้ 80 ปี