วรรณกรรมทางเลือก (Alt-Lit) ศิลปะการเขียนในยุควัฒนธรรมอินเทอร์เน็ต

วรรณกรรมทางเลือก (Alt-Lit) คือกระแสเคลื่อนไหวทางวรรณกรรมที่ได้รับอิทธิพลอย่างสูงจากวัฒนธรรมอินเทอร์เน็ตและการตีพิมพ์ออนไลน์ โดยครอบคลุมรูปแบบงานเขียนที่หลากหลาย ทั้งร้อยแก้ว ร้อยกรอง และสื่อใหม่ๆ ลักษณะเด่นของ Alt-Lit คือการใช้ ออโตฟิกชัน (Autofiction) การตีพิมพ์ด้วยตนเอง และการสร้างตัวตนบนเครือข่ายสังคมออนไลน์ เพื่อเชื่อมโยงกลุ่มคนที่มีความสนใจร่วมกันในโลกของการเผยแพร่ผลงานผ่านระบบดิจิทัล

จุดเริ่มต้นของ Alt-Lit

คำว่า "Alt Lit" เริ่มถูกนำมาใช้เรียกกลุ่มนักเขียนในช่วงฤดูร้อนปี 2011 เมื่อบัญชี Tumblr และ Twitter ที่ชื่อว่า "Alt Lit Gossip" ถูกสร้างขึ้นโดย Cory Stephens (@outmouth) บัญชีเหล่านี้ทำหน้าที่นำเสนอเรื่องราวของนักเขียนจากสำนักพิมพ์และสื่อต่างๆ เช่น Muumuu House, Pop Serial และ HTMLgiant ในรูปแบบที่คล้ายกับข่าวซุบซิบดาราอย่าง TMZ แม้ว่าบัญชีดั้งเดิมจะถูกลบไปหลังจากนั้นไม่กี่เดือน แต่ Frank Hinton ได้นำกลับมาฟื้นฟูอีกครั้งในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี 2011 จนกลายเป็นที่นิยมในเวลาต่อมา

ลักษณะร่วมของวรรณกรรมทางเลือก

Alt-Lit มักมีลักษณะเด่นคือการตีพิมพ์ด้วยตนเอง การส่งเสริมผลงานด้วยตัวเอง และการรักษาตัวตนบนโซเชียลมีเดีย Josh Soilker อธิบายว่า Alt-Lit ปรากฏอยู่ในรูปแบบของโพสต์บล็อก, วิดีโอ, การแชทผ่าน Google Chat และการอัปเดตสถานะบน Facebook รวมถึงในไฟล์ PDF และกระดาษพับ โดยมีบุคคลสำคัญในกระแสนี้ เช่น Tao Lin, Noah Cicero และ Brandon Scott Gorrell

นักเขียนกลุ่ม Alt-Lit มักนำบันทึกการแชทใน Gmail, ภาพมีม (Image Macros), ภาพสกรีนช็อต และทวีต มาเรียบเรียงและตีพิมพ์เป็นหนังสือบทกวีหรือนวนิยาย

Kenneth Goldsmith นักเขียนจาก New Yorker ได้นิยามงานเขียนแบบ Alt-Lit ว่ามีลักษณะของ "การพูดโดยตรง การแสดงออกถึงความปรารถนาที่เจ็บปวด และความจริงใจอย่างใสซื่อ" นอกจากนี้เขายังตั้งข้อสังเกตว่า Alt-Lit มักเขียนด้วยภาษาอินเทอร์เน็ต เช่น การใช้ตัวพิมพ์เล็กทั้งหมด การใช้เครื่องหมายวรรคตอนแบบกลับด้าน การพิมพ์ผิดจำนวนมาก และไวยากรณ์ที่ไม่ถูกต้อง

นักเขียนและผลงานที่สำคัญ

นิตยสารวรรณกรรมและบล็อก

นิตยสาร Alt-Lit ทั้งแบบออนไลน์และสิ่งพิมพ์ ได้แก่ SWAY Press, Illuminati Girl Gang, New Wave Vomit, Pop Serial, Shabby Doll House, Have U Seen My Whale, The Bushwick Review, The Mall, Keep This Bag Away From Children, Everyday Genius, Metazen, Housefire, UP Literature, Parlor, Sadcore Dadwave, Red Lightbulbs, In Parentheses และ Unsure if i will allow my beard to grow for much longer

ส่วนบล็อกข่าวสารและสร้างสรรค์ในสาย Alt-Lit ได้แก่ Alt Lit Gossip, I Am Alt Lit, Internet Poetry, HTMLGiant, Beach Sloth, Allthemacchs, Heartcloud, FRXTL, Cutty Spot และ Alt Lit Press

สำนักพิมพ์และหนังสือ

สำนักพิมพ์ที่ตีพิมพ์งาน Alt-Lit ได้แก่ Muumuu House, Civil Coping Mechanisms, Sorry House, Habitat, Boost House, Lazy Fascist, Macro, Nap, Scrambler Books, Publishing Genius และ Plain Wrap Press

ตัวอย่างหนังสือรวมเรื่องสั้น (Anthologies) ที่สำคัญ ได้แก่ The Yolo Pages (2014) และ 40 Likely To Die Before 40: An Introduction to Alt Lit (2014)

นอกจากนี้ยังมีหนังสือ อีบุ๊ก และซีน์ (Zines) มากกว่า 150 เล่มที่ถูกรวบรวมไว้ในบล็อก Tumblr ชื่อ Alt Lit Library และที่ร้าน Mellow Pages Library ในย่าน Bushwick บรูคลิน ยังเป็นแหล่งรวมหนังสือ Alt-Lit และสถานที่จัดกิจกรรมอ่านบทกวีและเปิดตัวหนังสือ

รายชื่อนักเขียน

นักเขียนที่มีชื่อเสียงในกลุ่มนี้ ได้แก่ Sam Forster, Jacob M. Appel, Megan Boyle, Melissa Broder, Ben Brooks, Blake Butler, Marie Calloway, Jos Charles, Brendan Connell, Noah Cicero, Claire Donato, Horse eBooks, Joshua Jennifer Espinoza, Mira Gonzalez, Jamie Iredell, Tao Lin, Scott McClanahan, Spencer Madsen, Guillaume Morissette, Steve Roggenbuck, Tim Sanders, Lauren Oyler และ Patricia Lockwood

แนวคิดและกระแสที่เกี่ยวข้อง

ความจริงใจยุคใหม่ (New Sincerity)

นักวิจารณ์บางส่วนเชื่อมโยง Alt-Lit เข้ากับแนวคิด "New Sincerity" หรือความจริงใจยุคใหม่ โดยใช้คำสองคำนี้แทนกันในบางครั้ง นักเขียนอย่าง Steve Roggenbuck, Spencer Madsen และ Tao Lin ถูกจัดอยู่ในกลุ่มนี้ อย่างไรก็ตาม นักเขียน Alt-Lit หลายคนปฏิเสธอิทธิพลจาก David Foster Wallace และ Jonathan Franzen ซึ่งเป็นตัวแทนหลักของ New Sincerity ในกระแสหลัก

ความเชื่อมโยงกับ New Sincerity สะท้อนผ่านเทคนิคการเขียนที่มุ่งสร้างความรู้สึกของการสื่อสารที่ "จริงใจ" เช่น การเขียนกึ่งอัตชีวประวัติ การแก้ไขงานเขียนต่อหน้าผู้อ่าน การใช้โทนเสียงแบบการสนทนา การลดเครื่องหมายวรรคตอน และการใช้ฟอนต์แบบไม่มีหัว (Sans-serif)

ออโตฟิกชัน (Autofiction)

นักเขียน Alt-Lit จำนวนมาก รวมถึง Megan Boyle และ Tao Lin นิยมเขียนในรูปแบบ ออโตฟิกชัน ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างอัตชีวประวัติ (Autobiography) และเรื่องแต่ง (Fiction)