เขตยึดครองของสหรัฐอเมริกาในเยอรมนี ประวัติศาสตร์และการปกครอง

เขตยึดครองของสหรัฐอเมริกาในเยอรมนี หรือที่รู้จักกันในชื่อ US-Zone หรือเขตตะวันตกเฉียงใต้ เป็นหนึ่งในสี่เขตยึดครองที่จัดตั้งขึ้นโดยฝ่ายสัมพันธมิตรในเยอรมนีทางตะวันตกของเส้น Oder–Neisse ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1945 หลังจากเยอรมนีประกาศยอมแพ้และสงครามโลกครั้งที่ 2 ในยุโรปสิ้นสุดลง

ภูมิศาสตร์และประชากร

เขตยึดครองของสหรัฐฯ มีพื้นที่มากกว่า 40,000 ตารางไมล์ (ประมาณ 100,000 ตารางกิโลเมตร) ซึ่งมีขนาดใกล้เคียงกับรัฐเพนซิลเวเนีย โดยมีเมืองสำคัญอย่าง แฟรงก์เฟิร์ต (Frankfurt) และ มิวนิก (Munich) เป็นศูนย์กลาง

พื้นที่ครอบคลุมหลัก

• รัฐบาวาเรีย (Bavaria)
• จังหวัดของปรัสเซีย ได้แก่ Kurhessen และ Nassau
• ส่วนของรัฐเฮสเซน (Hesse) ทางตะวันออกของแม่น้ำไรน์
• ส่วนของ Württemberg และ Republic of Baden ทางเหนือของทางหลวง Karlsruhe-Ulm
• เมืองเบรเมน (Bremen) และเบรเมอร์ฮาเฟน (Bremerhaven) ซึ่งทำหน้าที่เป็นท่าเรือหลักในการส่งกำลังบำรุง

ประชากรในเขตนี้มีจำนวนมากกว่า 16 ล้านคน และมีผู้พลัดถิ่นอีกกว่าห้าแสนคน นอกจากนี้ สหรัฐฯ ยังมีส่วนแบ่งในกรุงเบอร์ลิน (American sector) ซึ่งแยกการบริหารออกจากเขตยึดครองหลัก

การบริหารและการปกครองทางทหาร

การควบคุมเขตนี้ดำเนินการโดย สำนักงานรัฐบาลทหารสหรัฐฯ (Office of Military Government, United States หรือ OMGUS) โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่อาคาร IG Farben ในแฟรงก์เฟิร์ต

ผู้บัญชาการ OMGUS ที่สำคัญ

• Dwight Eisenhower: ผู้บัญชาการคนแรก
• George S. Patton: รักษาการ (พฤศจิกายน 1945)
• Joseph T. McNarney: (พฤศจิกายน 1945 – มกราคม 1947)
• Lucius D. Clay: (มกราคม 1947 – พฤษภาคม 1949)

การจัดระเบียบทางการเมืองและการลดอำนาจนาซี

สหรัฐฯ มีเป้าหมายที่จะจัดระเบียบดินแดนตามรูปแบบสหพันธรัฐ โดยมีการจัดตั้งรัฐ 4 รัฐ ได้แก่ บาวาเรีย, เบรเมน, Greater Hesse และ Württemberg-Baden

หนึ่งในมาตรการที่สำคัญที่สุดคือ กฎหมายเพื่อการปลดปล่อยจากลัทธินาซีและลัทธิทหาร (Befreiungsgesetz) ซึ่งมีผลบังคับใช้ในวันที่ 5 มีนาคม 1946 เพื่อใช้เป็นต้นแบบในการ Denazification หรือการกำจัดอิทธิพลของพรรคนาซี โดยกำหนดให้ชาวเยอรมันที่มีอายุเกิน 18 ปีทุกคนต้องตอบแบบสอบถามเกี่ยวกับบทบาทของตนในยุคนาซี

นอกจากนี้ยังมีการจัดการเลือกตั้งสภาท้องถิ่นในปี 1946 ซึ่งเป็นการเริ่มต้นการนำระบอบประชาธิปไตยกลับมาสู่เยอรมนี แม้ว่าในตอนแรกเจ้าหน้าที่ OMGUS จะยังคงสงสัยในความจริงใจของประชาชน แต่การเลือกตั้งนี้ก็ได้สร้างความชอบธรรมให้กับรัฐบาลท้องถิ่น