แอนดรูว์ แมกนอตัน วิศวกรและนายพลผู้บุกเบิกกองทัพแคนาดา

แอนดรูว์ จอร์จ ลัตตา แมกนอตัน (Andrew George Latta McNaughton; 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1887 – 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1966) เป็นบุคคลสำคัญของแคนาดาที่มีความสามารถหลากหลาย ทั้งในฐานะวิศวกรไฟฟ้า นักวิทยาศาสตร์ นายทหารระดับสูง รัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรี และนักการทูต เขาเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางจากการนำความรู้ทางวิทยาศาสตร์มาประยุกต์ใช้ในการทหาร โดยเฉพาะการพัฒนานวัตกรรมทางวิศวกรรมที่ส่งผลต่อการสงครามในศตวรรษที่ 20

ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

แมกนอตันเกิดเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1887 ที่เมืองมูโซมิน (Moosomin) ในเขตอัสซินิโบเอีย (District of Assiniboia) ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของรัฐซัสแคตเชวัน พ่อแม่ของเขาเป็นผู้อพยพจากสกอตแลนด์ การเติบโตในฟาร์มแถบทุ่งหญ้าแพรรีทำให้เขาเป็นคนที่มีความอดทนและมีระเบียบวินัยสูง

เขาได้รับทุนการศึกษาเข้าเรียนที่ Bishop's College School ในรัฐควิเบก ก่อนจะเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยแมคกิลล์ (McGill University) ในมอนทรีออล โดยได้ศึกษากับ เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด (Ernest Rutherford) นักฟิสิกส์ชาวนิวซีแลนด์ผู้โด่งดัง แมกนอตันสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านฟิสิกส์และวิศวกรรมในปี ค.ศ. 1910 และระดับปริญญาโทเกียรตินิยมด้านวิศวกรรมไฟฟ้าในปี ค.ศ. 1912

ในช่วงที่ทำงานเป็นอาจารย์สอนวิศวกรรมที่มหาวิทยาลัยแมคกิลล์ แมกนอตันได้ประดิษฐ์เครื่องหาทิศทางด้วยรังสีแคโทด (Cathode Ray Direction Finder) ซึ่งเป็นเทคโนโลยีต้นแบบที่ต่อมาได้พัฒนาไปสู่ระบบ เรดาร์ (Radar)

บทบาทในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

แมกนอตันเข้าร่วมกองกำลังอาสาสมัคร (Canadian Militia) ในปี ค.ศ. 1909 และเมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งปะทุขึ้นในปี ค.ศ. 1914 เขาได้นำกองพันปืนใหญ่ของกองกำลังส่งกำลังบำรุงแคนาดา (Canadian Expeditionary Force) ไปยังฝรั่งเศสในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1915

ด้วยความสามารถทางวิศวกรรมและคณิตศาสตร์ เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นพันโทในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1916 และได้รับหน้าที่ควบคุมกองพลปืนใหญ่ และต่อมาในปี ค.ศ. 1917 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายเสนาธิการปืนใหญ่ต่อต้าน (Counter Battery Staff Officer) ของกองทัพแคนาดา โดยได้รับการคัดเลือกโดยตรงจากพลโท เซอร์ จูเลียน บิง (Sir Julian Byng)

ก่อนการสงบศึกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918 แมกนอตันในวัย 31 ปี ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นพลจัตวา (Brigadier General) และดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการปืนใหญ่ของกองทัพแคนาดา (GOC of the Canadian Corps Artillery) โดยในระหว่างสงครามเขาได้รับบาดเจ็บสองครั้งและได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์ Distinguished Service Order (DSO) สองครั้ง

การปฏิรูปกองทัพและสงครามโลกครั้งที่สอง

ในช่วงระหว่างสงครามโลกทั้งสองครั้ง แมกนอตันดำรงตำแหน่งเสนาธิการทหารบก (Chief of the General Staff) ซึ่งเขามีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการปรับปรุงกองทัพแคนาดาให้ทันสมัย โดยเน้นการนำเครื่องจักรกลมาใช้ (Mechanization) เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการรบ

เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองเริ่มต้นขึ้น เขาได้บัญชาการหน่วยรบสำคัญของแคนาดา และดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพที่หนึ่งของแคนาดา (First Canadian Army) จนกระทั่งถูกปลดจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 1943

หลังจากนั้น เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมแห่งชาติ (Minister of National Defence) จนสิ้นสุดสงคราม ซึ่งในช่วงนี้เขาต้องเผชิญกับวิกฤตการณ์ทางการเมืองเกี่ยวกับการส่งทหารเกณฑ์ (ซึ่งถูกเรียกว่า "Zombies") ไปปฏิบัติหน้าที่ในต่างแดน