คาวานิชิ H8K เครื่องบินบินได้ขนาดใหญ่ของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น

คาวานิชิ H8K (Kawanishi H8K) เป็นเครื่องบินบินได้ (Flying Boat) ขนาดใหญ่สี่เครื่องยนต์ที่ออกแบบและผลิตโดยบริษัทคาวานิชิ (Kawanishi) ของญี่ปุ่น โดยกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น (Imperial Japanese Navy - IJN) กำหนดรหัสเรียกขานว่า "เครื่องบินบินได้แบบที่ 2" (二式飛行艇, Nishiki Hikōtei) หรือ "เครื่องบินบินได้ขนาดใหญ่แบบที่ 2" (二式大型飛行艇, Nishiki-ō-gata hikō-tei) ขณะที่ฝ่ายสัมพันธมิตรใช้ชื่อรหัสรายงานว่า "Emily"

H8K ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1930 ถึงต้นทศวรรษ 1940 เพื่อใช้ในภารกิจลาดตระเวนทางทะเลระยะไกลและการทิ้งระเบิดเหนือมหาสมุทร โดยมีเป้าหมายเพื่อสร้างเครื่องบินที่มีสมรรถนะเหนือกว่าเครื่องบินบินได้ชั้นนำในยุคนั้น เช่น Short Sunderland ของอังกฤษ และ Sikorsky XPBS-1 ของสหรัฐอเมริกา

การออกแบบและพัฒนา

จุดเริ่มต้นของ H8K เกิดขึ้นในปี 1938 เมื่อกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นต้องการเครื่องบินลาดตระเวนทางทะเลที่มีสมรรถนะสูงกว่ารุ่น H6K โดยกำหนดคุณสมบัติสำคัญคือต้องมีระยะปฏิบัติการไกลถึง 3,900 ไมล์ทะเล และมีความเร็วเดินทางไม่ต่ำกว่า 160 นอต รวมถึงความเร็วสูงสุดที่ 250 นอต

คุณลักษณะทางเทคนิค

• โครงสร้าง: เป็นเครื่องบินปีกบนแบบคานยื่น (High-wing cantilever monoplane) ที่มีความลู่ลมสูง
• ระบบเชื้อเพลิง: เพื่อให้บรรลุระยะทางที่กำหนด H8K ติดตั้งถังเชื้อเพลิงขนาดใหญ่ 6 ถังในตัวลำตัว และถังขนาดเล็กอีก 8 ถังในปีก ซึ่งเมื่อเติมเต็ม น้ำหนักของเชื้อเพลิงจะคิดเป็นร้อยละ 29 ของน้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด
• ระบบป้องกัน: มีการติดตั้งเกราะป้องกันอย่างหนาแน่น รวมถึงถังเชื้อเพลิงแบบปิดผนึกเองได้ (Self-sealing fuel tanks) และระบบดับเพลิงด้วยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในถังเชื้อเพลิงภายในลำตัว
• อาวุธ: ติดตั้งปืนใหญ่ขนาด 20 มม. แบบหมุนได้ในป้อมปืนบริเวณจมูก, ด้านบน, ส่วนหาง และด้านข้างลำตัว (Blisters) พร้อมปืนกลขนาด 7.7 มม. ในตำแหน่งอื่น ๆ
• เครื่องยนต์: ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ Mitsubishi Mk4A Kasei 11 แบบ 14 สูบ ให้กำลังสูงสุด 1,530 แรงม้า ต่อเครื่องยนต์

นอกจากนี้ H8K ยังเป็นหนึ่งในเครื่องบินบินได้รุ่นแรก ๆ ที่มีการติดตั้งห้องน้ำแบบชำระล้างได้ (Flushing toilet) เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ลูกเรือในการปฏิบัติภารกิจระยะไกล

การทดสอบและรุ่นการผลิต

เครื่องต้นแบบลำแรกทำการบินครั้งแรกในเดือนมกราคม 1941 แม้ในช่วงแรกจะมีปัญหาเรื่องการทรงตัวบนผิวน้ำขณะทะยานขึ้น แต่ได้รับการแก้ไขโดยการเพิ่มความลึกของตัวลำตัวและปรับปรุงส่วนท้องเครื่องบิน ทำให้สมรรถนะการบินโดยรวมดีกว่ารุ่น H6K อย่างเห็นได้ชัด

รุ่นที่ผลิตออกมามี 2 รุ่นหลัก ได้แก่ H8K1 (ผลิต 14 ลำ) และรุ่นปรับปรุง H8K2 (ผลิต 112 ลำ) ซึ่งรุ่น H8K2 ได้รับการเพิ่มกำลังเครื่องยนต์ เพิ่มความจุเชื้อเพลิง และเสริมอาวุธป้องกันตัวให้หนักหน่วงขึ้น จนกลายเป็นรุ่นมาตรฐานที่ได้รับการยอมรับจากนักบินฝ่ายสัมพันธมิตรว่ามีความทนทานและอันตรายในการเข้าโจมตี

ประวัติการปฏิบัติการ

H8K เริ่มปฏิบัติการรบครั้งแรกในเดือนมีนาคม 1942 โดยใช้ความสามารถในการบินระยะไกลทำการโจมตีฐานทัพเพิร์ลฮาร์เบอร์ (Pearl Harbor) เป็นครั้งที่สองในสเกลขนาดเล็ก ตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง H8K ถูกใช้ในภารกิจลาดตระเวนทางทะเลโดยกองทัพอากาศกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น (IJNAAS)

ด้วยการผสมผสานระหว่างเกราะที่แข็งแกร่ง อาวุธป้องกันตัวที่ทรงพลัง และความเร็วที่ค่อนข้างสูง ทำให้ H8K ได้รับการยกย่องจากนักประวัติศาสตร์การบิน เช่น René Francillon ว่าเป็น "เครื่องบินรบที่ใช้ฐานน้ำที่โดดเด่นที่สุดในสงครามโลกครั้งที่สอง"