แอนดรูว์ รัทเทอร์ฟอร์ด เอิร์ลแห่งเทวิโอต รุ่นที่ 1 ทหารกล้าแห่งสกอตแลนด์

แอนดรูว์ รัทเทอร์ฟอร์ด (Andrew Rutherford) หรือบางครั้งสะกดว่า Rutherfurd เป็นทหารชาวสกอตแลนด์ผู้มีชื่อเสียงในศตวรรษที่ 17 ซึ่งมีเส้นทางชีวิตที่เต็มไปด้วยการผจญภัยและการรับใช้ชาติในต่างแดนจนกระทั่งวาระสุดท้ายของชีวิต

ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

แอนดรูว์เป็นบุตรชายคนที่ห้าและเป็นลูกคนสุดท้องของ วิลเลียม รัทเทอร์ฟอร์ด พ่อค้าและสมาชิกสภาเมืองเอดินบะระ (เสียชีวิตในปี 1624) และอิโซเบล ลูกสาวของเจมส์ สจวร์ต แห่งทราคแวร์ ทั้งคู่แต่งงานกันในปี 1608 แอนดรูว์ได้รับการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเอดินบะระ ก่อนที่จะตัดสินใจเข้าสู่เส้นทางอาชีพทหารในประเทศฝรั่งเศส

เส้นทางอาชีพทหาร

ในช่วงเวลาที่อังกฤษและสกอตแลนด์ตกอยู่ภายใต้การปกครองของเครือจักรภพ (Commonwealth) หรือที่กลุ่มนิยมกษัตริย์เรียกว่าช่วงว่างเว้นกษัตริย์ (Interregnum) รัทเทอร์ฟอร์ดได้เข้าทำงานให้กับรัฐบาลฝรั่งเศส ซึ่งในขณะนั้นมีการจัดตั้งกองพันทหารสกอตแลนด์เพื่อร่วมรบในสงครามสามสิบปี (Thirty Years's War)

เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ทรงฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ขึ้นมาใหม่ รัทเทอร์ฟอร์ดได้รับการเสนอชื่อโดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ให้เข้ามารับใช้พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ต่อไป ข้อมูลจากสารานุกรมบริแทนนิกาฉบับที่ 11 ระบุว่าเขาได้รับตำแหน่งพลโทในฝรั่งเศสและมีชื่อเสียงในด้านความกล้าหาญส่วนบุคคล อย่างไรก็ตาม พจนานุกรมชีวประวัติแห่งชาติ (Dictionary of National Biography) กลับระบุว่าเขาไม่เคยขึ้นไปถึงยศพลโท แต่หยุดอยู่ที่ยศพันเอกในกองทัพฝรั่งเศส

การดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการ

รัทเทอร์ฟอร์ดเดินทางกลับสกอตแลนด์ในปี 1660 และในปี 1661 พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ทรงพระราชทานบรรดาศักดิ์ ลอร์ด รัทเทอร์ฟอร์ด และแต่งตั้งให้เขาเป็นผู้ว่าราชการเมืองดังก์เคิร์ก (Dunkirk) ซึ่งเดิมถูกยึดครองโดยโอลิเวอร์ ครอมเวลล์

ต่อมาในปี 1662 เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ทรงขายเมืองดังก์เคิร์กให้กับฝรั่งเศส รัทเทอร์ฟอร์ดจึงได้รับมอบหมายให้ไปปกครองอาณานิคมแทงเจียร์ (Tangier) และบัญชาการกองพันแทงเจียร์ พร้อมกับได้รับบรรดาศักดิ์เป็น เอิร์ลแห่งเทวิโอต (Earl of Teviot)

วาระสุดท้ายของชีวิต

รัทเทอร์ฟอร์ดถูกส่งตัวไปเป็นผู้ว่าราชการที่แทงเจียร์ในปี 1663 แต่การดำรงตำแหน่งของเขานั้นสั้นมาก ในวันที่ 4 พฤษภาคม 1664 เขาและทหารในสังกัดถูกซุ่มโจมตีโดยชาวมัวร์ (Moors) ซึ่งทำสงครามกองโจรอย่างต่อเนื่องกับกองทหารอังกฤษในพื้นที่ ส่งผลให้รัทเทอร์ฟอร์ดเสียชีวิตพร้อมกับนายทหาร 19 นาย และทหารอีกเกือบ 500 นายในสมรภูมิแทงเจียร์

ชีวิตส่วนตัวและมรดก

แอนดรูว์ รัทเทอร์ฟอร์ด แต่งงานกับ ซูซานนา เดอ เมลวิลล์ (Susanna de Melville) เมื่อวันที่ 18 เมษายน 1651 ที่เมืองมิเกอรี ประเทศฝรั่งเศส

เนื่องจากเขาเสียชีวิตโดยไม่มีทายาทชายโดยชอบด้วยกฎหมาย บรรดาศักดิ์เอิร์ลแห่งเทวิโอตจึงสิ้นสุดลง อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 23 ธันวาคม 1663 เขาได้ทำหนังสือมอบมรดกและบรรดาศักดิ์ให้แก่ เซอร์ โทมัส รัทเทอร์ฟอร์ด แห่งฮันท์ฮิลล์ ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของเขา โดยเซอร์โทมัสได้รับสิทธิในบรรดาศักดิ์ลอร์ด รัทเทอร์ฟอร์ด และที่ดินต่างๆ ในปี 1665

การบริจาคเพื่อการศึกษา

ในพินัยกรรมของเขา รัทเทอร์ฟอร์ดได้บริจาคเงินทุนให้แก่มหาวิทยาลัยเอดินบะระ เพื่อใช้ในการสร้างห้องพัก 8 ห้อง พร้อมทั้งระบุให้มีการจารึกข้อความภาษาละตินที่เขาเป็นผู้แต่งขึ้นเองไว้บนอาคารดังกล่าว เพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงการสนับสนุนการศึกษา