ท่าอากาศยานนานาชาติอันโตนิโอ บี วอน แพต

ท่าอากาศยานนานาชาติอันโตนิโอ บี วอน แพต (ภาษาอังกฤษ: Antonio B. Won Pat International Airport; รหัส IATA: GUM, รหัส ICAO: PGUM) หรือที่รู้จักกันในชื่อ สนามบินนานาชาติกวม เป็นท่าอากาศยานหลักเพียงแห่งเดียวในดินแดนกวม ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลทามูนิง (Tamuning) และบาร์ริกาดา (Barrigada) โดยอยู่ห่างจากเมืองฮากัตญา (Hagåtña) ซึ่งเป็นเมืองหลวงไปทางทิศตะวันออกประมาณ 3 ไมล์ (4.8 กิโลเมตร)

สนามบินแห่งนี้ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการบินของสายการบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์ (United Airlines) และเป็นศูนย์กลางการขนส่งสินค้าหลักของเอเชียแปซิฟิกแอร์ไลน์ (Asia Pacific Airlines) โดยตั้งอยู่บนพื้นที่ซึ่งเคยเป็นสถานีการบินทหารเรืออากานา (Naval Air Station Agana) มาก่อน

ประวัติความเป็นมา

สนามบินแห่งนี้ตั้งชื่อตาม อันโตนิโอ บอร์จา วอน แพต (Antonio Borja Won Pat) ผู้แทนคนแรกจากกวมที่ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งในสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกา โดยปัจจุบันบริหารงานโดยหน่วยงานท่าอากาศยานนานาชาติ เอ.บี. วอน แพต กวม (A.B. Won Pat International Airport Authority, Guam หรือ GIAA) ซึ่งเป็นหน่วยงานภายใต้รัฐบาลกวม

การใช้งานทางทหาร

สนามบินถูกสร้างขึ้นโดยกองทัพเรือญี่ปุ่นในช่วงประมาณปี ค.ศ. 1943 โดยใช้ชื่อว่า Guamu Dai Ni (กวม หมายเลข 2) เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของระบบป้องกันหมู่เกาะมาเรียนา ต่อมากองทัพสหรัฐฯ ได้ยึดคืนเกาะกวมในปี ค.ศ. 1944 และเปลี่ยนชื่อเป็น สนามบินอากานา (Agana Airfield)

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพอากาศสหรัฐฯ (USAAF) ได้ใช้สนามบินแห่งนี้เป็นฐานทัพสำหรับกลุ่มทิ้งระเบิดที่ 11 ซึ่งใช้เครื่องบินทิ้งระเบิด B-24 Liberator จนกระทั่งย้ายไปยังโอกินาวาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1945 หลังจากนั้นได้มีการใช้เครื่องบินลาดตระเวนระยะไกล F-5 Lightning จนถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 1946

หลังสิ้นสุดสงคราม สนามบินยังคงถูกใช้เพื่อการป้องกันทางอากาศและการขนส่ง จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1947 กองทัพอากาศสหรัฐฯ ได้ส่งมอบสนามบินให้แก่กองทัพเรือสหรัฐฯ ซึ่งได้ควบรวมสิ่งอำนวยความสะดวกจากฐานทัพอากาศฮาร์มอน (Harmon Air Force Base) ที่ปิดตัวลงในปี ค.ศ. 1949 และดำเนินงานในชื่อ สถานีการบินทหารเรืออากานา (Naval Air Station Agana) จนกระทั่งถูกสั่งปิดโดยคณะกรรมการปรับปรุงและปิดฐานทัพ (Base Realignment and Closure Commission) ในปี ค.ศ. 1993

การเปลี่ยนผ่านสู่การใช้งานทางพลเรือน

ก่อนปี ค.ศ. 1962 การเดินทางเข้าสู่กวมถูกจำกัดไว้สำหรับบุคลากรทางทหารที่มีใบอนุญาตด้านความมั่นคงเท่านั้น โดยในช่วงแรกมีเพียงอาคาร Quonset hut หลังเดียวที่ใช้เป็นอาคารผู้โดยสาร เมื่อมีการยกเลิกข้อจำกัดการเดินทางในปี ค.ศ. 1962 จึงนำไปสู่การพัฒนาสนามบินอย่างรวดเร็ว โดยอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศเปิดให้บริการในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1967 และเริ่มรับกลุ่มนักท่องเที่ยวกลุ่มแรกจากญี่ปุ่นในอีกสองเดือนต่อมา

ในปี ค.ศ. 1975 ได้มีการจัดตั้งหน่วยงานท่าอากาศยานนานาชาติกวม (GIAA) เพื่อบริหารจัดการสนามบินแยกเป็นเอกเทศ และหลังจากสถานีการบินทหารเรืออากานาปิดตัวลงอย่างสมบูรณ์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1995 GIAA จึงเข้าควบคุมการดำเนินงานทั้งหมดของสนามบิน

อาคารผู้โดยสารหลังใหม่เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1982 และอาคารผู้โดยสารปัจจุบันที่มีขนาดใหญ่ขึ้นมากได้เปิดใช้งานเป็นระยะระหว่างปี ค.ศ. 1996 ถึง 1998

การพัฒนาและโครงการปรับปรุง

โครงการ Vision Hulo'

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017 GIAA ได้เปิดตัวแคมเปญ Vision Hulo' ซึ่งเป็นแผนปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานมูลค่าประมาณ 167 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการรองรับผู้โดยสาร ซึ่งเดิมมีจำนวนผู้โดยสารขาออกและผู้โดยสารเปลี่ยนเครื่องประมาณ 3.55 ล้านคนต่อปี

โครงการสำคัญภายใต้ Vision Hulo' ได้แก่:

• การย้ายจุดตรวจสัมภาระขนาดใหญ่
• การเพิ่มช่องตรวจความปลอดภัย
• การขยายพื้นที่จอดรถ
• การสร้างทางเดินผู้โดยสารขาเข้าสากล (International Arrivals Corridor) มูลค่า 110 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อแยกผู้โดยสารขาเข้าและขาออกให้เป็นสัดส่วนตามระเบียบของสำนักงานความปลอดภัยการขนส่ง (TSA) ของสหรัฐฯ

การตรวจคนเข้าเมืองและศุลกากร

การตรวจสอบผู้โดยสารขาเข้าดำเนินการโดยหน่วยงานศุลกากรและป้องกันชายแดนของสหรัฐฯ (U.S. Customs and Border Protection - CBP) ในส่วนของการตรวจคนเข้าเมือง และหน่วยงานศุลกากรและกักกันของกวม (Guam Customs and Quarantine Agency) ในส่วนของศุลกากร

เนื่องจากกวมอยู่นอกเขตอำนาจศุลกากรของสหรัฐฯ ผู้โดยสารจากทุกเที่ยวบินขาเข้าจะต้องผ่านการตรวจโดยหน่วยงานศุลกากรและกักกันของกวม ส่วนผู้โดยสารที่เดินทางไปยังโฮโนลูลู (ซึ่งเป็นเที่ยวบินเดียวที่มุ่งหน้าสู่รัฐในสหรัฐฯ) จะต้องผ่านการตรวจศุลกากรของ CBP อีกครั้งเมื่อเดินทางถึงจุดหมายปลายทาง