Astley's Amphitheatre จุดกำเนิดของละครสัตว์สมัยใหม่ในลอนดอน

Astley's Amphitheatre เป็นสถานที่แสดงโชว์ในลอนดอนที่เปิดโดย Philip Astley ในปี 1773 ซึ่งถือเป็นจุดกำเนิดของวงแหวนละครสัตว์สมัยใหม่ (modern circus ring) ที่เราคุ้นเคยกันในปัจจุบัน

ประวัติความเป็นมา

โรงละครสัตว์แห่งนี้เปิดตัวในปี 1773 และต้องเผชิญกับโศกนาฏกรรมทางไฟไหม้หลายครั้ง โดยถูกเผาทำลายในปี 1794 และถูกสร้างขึ้นใหม่ในเวลาไม่ถึงเจ็ดเดือน ก่อนจะถูกทำลายด้วยไฟไหม้อีกครั้งในปี 1803 หลังจากนั้นได้มีการสร้างขึ้นใหม่ในสไตล์ของ Royal Circus ของ Charles Hughes ซึ่งมีการตกแต่งอย่างหรูหราและมีเวทีที่ใหญ่ที่สุดในลอนดอนในขณะนั้น จนกลายเป็น Astley's Royal Amphitheatre ซึ่งเป็นบ้านของละครสัตว์อย่างแท้จริง โดยตั้งอยู่ที่ถนน Westminster Bridge Road ในย่าน Lambeth

แม้ Philip Astley จะเสียชีวิตในปี 1814 แต่โรงละครสัตว์แห่งนี้ยังคงได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่อง โดยลูกชายของเขา John Astley ได้เข้ามาดูแลต่อ และจ้าง Madame Saqui เพื่อแสดงโชว์เดินไต่ลวดสลิง

• ยุคของ Davis: หลังจาก John เกษียณอายุในอีกสามปีต่อมา โรงละครสัตว์แห่งนี้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น Davis's Amphitheatre
• ยุคของเจ้าของหลายคน: William Batty ผู้เป็นเจ้าของ Batty's Hippodrome ได้ซื้อกิจการต่อจาก Andrew Ducrow ในปี 1841 หลังจากที่ Ducrow ประสบปัญหาทางจิตใจและเสียชีวิตหลังจากไฟไหม้ครั้งที่สาม
• Pablo Fanque: ในปี 1847 Pablo Fanque นักขี่ม้าละครสัตว์ชาวผิวดำผู้โด่งดังได้เปิดตัวครั้งแรกในลอนดอนที่นี่
• ช่วงปลายและการรื้อถอน: ในปี 1863 Dion Boucicault เปลี่ยนโรงละครสัตว์แห่งนี้ให้เป็น Theatre Royal แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ต่อมา Lord George Sanger ได้ซื้อกิจการในปี 1871 และบริหารจัดการจนกระทั่งโรงละครสัตว์แห่งนี้ถูกรื้อถอนในปี 1893

โครงสร้างและการออกแบบ

หลังจากถูกสร้างขึ้นใหม่หลังไฟไหม้ครั้งที่สาม โรงละครสัตว์แห่งนี้มีความโอ่อ่าอย่างมาก ผนังภายนอกมีความยาว 148 ฟุต ซึ่งถือว่าใหญ่ที่สุดในลอนดอนในขณะนั้น การออกแบบภายในเป็นรูปแปดเหลี่ยม โดยมีเวทีแบบ proscenium stage ที่ล้อมรอบด้วยกล่องที่นั่งและระเบียงสำหรับผู้ชม

การออกแบบที่สำคัญที่สุดคือ วงแหวนละครสัตว์ (the pit) ซึ่งกลายเป็นมาตรฐานสากล โดยเริ่มจากขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 62 ฟุต และต่อมา Philip Astley ได้ปรับลดลงเหลือ 42 ฟุต (ประมาณ 13 เมตร) ซึ่งเป็นขนาดมาตรฐานสำหรับละครสัตว์ทั่วโลกจนถึงปัจจุบัน

ในวัฒนธรรมยอดนิยม

Astley's Amphitheatre มีอิทธิพลต่อวรรณกรรมระดับโลกหลายเรื่อง ได้แก่:

• Jane Austen: ในนิยายเรื่อง Emma (1815) การไปเยี่ยมชม Astley's เป็นปัจจัยที่นำไปสู่การคืนดีกันและการหมั้นหมายของ Robert Martin และ Harriet Smith
• Charles Dickens: เขียนเรื่องสั้นชื่อ Astley's ในหนังสือ Sketches by Boz (1836) และมีการกล่าวถึงใน The Old Curiosity Shop, Hard Times และ Bleak House
• Tracy Chevalier: นิยายเรื่อง Burning Bright (2007) ใช้ฉากหลังเป็น Astley's ในปี 1792–93

ปัจจุบันไม่มีร่องรอยของตัวอาคารหลงเหลืออยู่ แต่มีการติดตั้งแผ่นป้ายที่ระลึกในสวนของโรงพยาบาล St Thomas's Hospital เพื่อเตือนใจว่าครั้งหนึ่ง Astley's เคยตั้งอยู่ ณ จุดนั้น