สนามบินแบงก์สทาวน์ ศูนย์กลางการบินทั่วไปของซิดนีย์

สนามบินแบงก์สทาวน์ (Bankstown Airport) รหัส IATA: BWU และ ICAO: YSBK เป็นสนามบินและนิคมธุรกิจที่ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองแคนเทอร์เบอรี-แบงก์สทาวน์ (City of Canterbury-Bankstown) รัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย โดยอยู่ห่างจากย่านธุรกิจกลางเมืองซิดนีย์ (CBD) ประมาณ 26 กิโลเมตร และอยู่ทางทิศตะวันตกของสนามบินซิดนีย์ประมาณ 17 กิโลเมตร

สนามบินแห่งนี้ครอบคลุมพื้นที่ 313 เฮกตาร์ (ประมาณ 770 เอเคอร์) ประกอบด้วยรันเวย์ขนานกัน 3 เส้น ลานจอดเครื่องบินหลายจุด อาคารผู้โดยสารขนาดเล็ก และนิคมธุรกิจซึ่งเป็นที่ตั้งของบริษัทมากกว่า 160 แห่ง สนามบินแบงก์สทาวน์ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางสำหรับการบินทั่วไป (General Aviation) รวมถึงโรงเรียนสอนการบินทั้งเครื่องบินปีกตรึงและเฮลิคอปเตอร์ การบินเช่าเหมาลำ เที่ยวบินธุรกิจ การขนส่งสินค้า บริการการแพทย์ทางอากาศ การบินเพื่อสันทนาการ และเป็นฐานปฏิบัติการของหน่วยงานบริการฉุกเฉิน โดยเปิดให้บริการตลอด 24 ชั่วโมง แต่มีการจำกัดการฝึกบินวนในช่วงกลางคืน

ประวัติความเป็นมา

บทบาทในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

แนวคิดการสร้างสนามบินแบงก์สทาวน์เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1929 แต่โครงการถูกระงับไว้จนกระทั่งปี ค.ศ. 1940 เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 เริ่มต้นขึ้น กรมการบินพลเรือน (Department of Civil Aviation) ได้จัดหาที่ดิน 630 เอเคอร์ เพื่อพัฒนาเป็นฐานทัพของกองทัพอากาศรอยัลออสเตรเลียน (RAAF) โดยมีการประกาศโครงการอย่างเป็นทางการภายใต้พระราชบัญญัติความมั่นคงแห่งชาติเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1940

ในช่วงปี ค.ศ. 1942 สนามบินแห่งนี้กลายเป็นฐานทัพยุทธศาสตร์สำคัญที่ได้รับการสนับสนุนจากกองทัพอากาศสหรัฐฯ (United States Army Air Forces) โดยเป็นที่ตั้งของหน่วย 35th Pursuit Group และ 49th Pursuit Group จนถึงปี ค.ศ. 1944 ต่อมาในปี ค.ศ. 1945 การดำเนินงานตกเป็นความรับผิดชอบของกองทัพเรืออังกฤษ (British Fleet Air Arm) ในชื่อสถานีการบินทหารเรือรอยัลเนวี่ แบงก์สทาวน์ (HMS Nabberley) ก่อนจะส่งมอบคืนให้แก่ RAAF ในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1946

นอกจากนี้ บริษัทผู้ผลิตเครื่องบิน de Havilland Australia (ต่อมาคือ Hawker de Havilland) ได้สร้างโรงงานที่สนามบินแห่งนี้ในช่วงสงคราม และเริ่มผลิตเครื่องบินขับไล่ de Havilland Mosquito ในปี ค.ศ. 1942

การพัฒนาหลังสงคราม

หลังสิ้นสุดสงคราม สนามบินได้เปลี่ยนบทบาทมาเป็นสนามบินเพื่อการบินทั่วไป ในปี ค.ศ. 1970 รัฐบาลเคยเสนอแผนขยายการดำเนินงานของสนามบิน แต่ถูกคัดค้านอย่างหนักจากชุมชนในพื้นที่

ปัจจุบัน สนามบินแบงก์สทาวน์ถือเป็นสนามบินหลักสำหรับการบินทั่วไปของซิดนีย์ โดยมีแผนแม่บท (Master Plan) ที่ได้รับอนุมัติเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2005 เพื่อควบคุมการดำเนินงานของสนามบิน

สิ่งอำนวยความสะดวกและโครงสร้างพื้นฐาน

สนามบินมีรันเวย์ขนานกัน 3 เส้น โดยรันเวย์หลัก (11C/29C) มีขนาด 1,416 x 30 เมตร มีหอบังคับการบินเป็นของตนเองซึ่งดำเนินการโดย Airservices Australia และใช้ระเบียบการควบคุมน่านฟ้า Class D ทั้งนี้ หอบังคับการบินของสนามบินได้รับการขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกของเครือรัฐ (Commonwealth Heritage List)

การบริการผู้โดยสาร

อาคารผู้โดยสารมีขนาดเล็ก สามารถรองรับผู้โดยสารได้สูงสุด 200 คนต่อชั่วโมง มีบริการที่จอดรถฟรี และมีรถแท็กซี่ให้บริการรับส่งผู้โดยสารขาเข้า นอกจากนี้ยังมีบริการรถบัสท้องถิ่นเชื่อมต่อไปยังสถานีรถไฟแบงก์สทาวน์

อาคารผู้โดยสารยังใช้เป็นสถานที่จัดกิจกรรมต่างๆ ตลอดทั้งปี เช่น งานแสดงแบบจำลองการบินซิดนีย์ (Sydney Aviation Model Show)

หน่วยงานและผู้ปฏิบัติการ

สนามบินแบงก์สทาวน์เป็นฐานปฏิบัติการของหน่วยงานสำคัญหลายแห่ง ได้แก่:

• หน่วยรถพยาบาลนิวเซาท์เวลส์ (New South Wales Ambulance)
• หน่วยสนับสนุนการบินตำรวจนิวเซาท์เวลส์ (New South Wales Police Aviation Support Branch)
• บริการแพทย์อาสาบิน (Royal Flying Doctor Service)