ประวัติ บาร์คลีย์ พาลเมอร์ นักทุ่มน้ำหนักทีมชาติอังกฤษ

วิลเลียม บาร์คลีย์ ลิฟวิงสโตน พาลเมอร์ (William Barclay Livingstone Palmer: 2 มีนาคม ค.ศ. 1932 – 27 กันยายน ค.ศ. 2020) เป็นนักกีฬาชาวอังกฤษที่เกิดในแคนาดา ผู้สร้างชื่อเสียงในกีฬาทุ่มน้ำหนัก โดยได้เป็นตัวแทนทีมชาติสหราชอาณาจักรเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนปี 1956 ณ เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย

ประวัติส่วนตัวและการศึกษา

พาลเมอร์เกิดที่เมืองโตรอนโต ประเทศแคนาดา เป็นบุตรของศาสนาจารย์นิกายแองกลิกัน เขาได้รับการศึกษาที่โรงเรียนมังก์ตัน คอมบ์ (Monkton Combe School) ในมณฑลซัมเมอร์เซต ประเทศอังกฤษ ในช่วงวัยเด็ก พาลเมอร์ประสบปัญหาด้านสุขภาพโดยเป็นโรคเสื่อมที่ขาและข้อเท้า ซึ่งเขาเป็นหนึ่งในผู้ป่วยกลุ่มแรกๆ ที่ได้รับการรักษาด้วยยาเพนิซิลลิน

ระหว่างปี ค.ศ. 1950 ถึง 1952 พาลเมอร์ได้เข้ารับการเกณฑ์ทหาร (National Service) ก่อนจะเข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์ส (St Peter's College) มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด โดยศึกษาวิชาเทววิทยา ในปี ค.ศ. 1953 เขาได้รับรางวัล Athletics Blue ซึ่งเป็นรางวัลเกียรติยศสำหรับนักกีฬาของมหาวิทยาลัย จากความสามารถในกีฬาทุ่มน้ำหนัก (ซึ่งในขณะนั้นเรียกว่า weights), ขว้างจักร และพุ่งแหลน

ความสำเร็จทางกีฬา

พาลเมอร์ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดในระดับประเทศด้วยการคว้าแชมป์ทุ่มน้ำหนักในการแข่งขัน British AAA Championships ปี ค.ศ. 1955 และสามารถป้องกันแชมป์ได้สำเร็จอีกครั้งในปี ค.ศ. 1956 ส่งผลให้เขากลายเป็นแชมป์ทุ่มน้ำหนักของสหราชอาณาจักรในขณะนั้น

ในปี ค.ศ. 1956 พาลเมอร์ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมชาติสหราชอาณาจักรเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่เมืองเมลเบิร์น โดยในการแข่งขันทุ่มน้ำหนักเขาทำผลงานจบในอันดับที่ 12 ของโลก

ชีวิตหลังการเป็นนักกีฬา

หลังจากเสร็จสิ้นการแข่งขันโอลิมปิก พาลเมอร์ได้เดินทางแวะที่นครนิวยอร์ก ซึ่งจุดนี้เองที่ทำให้เขาเริ่มมีความสนใจในดนตรีแจ๊สอย่างลึกซึ้ง ต่อมาเขาได้ตัดสินใจย้ายถิ่นฐานไปยังสหรัฐอเมริกา และประกอบอาชีพครูสอนหนังสือในโรงเรียนหลายแห่งในรัฐเพนซิลเวเนีย รัฐคอนเนตทิคัต และรัฐนิวยอร์ก