แบรี่ นอร์แมน นักวิจารณ์ภาพยนตร์และพิธีกรโทรทัศน์ผู้ทรงอิทธิพลของอังกฤษ

แบรี่ เลสลี นอร์แมน (Barry Leslie Norman; 21 สิงหาคม 1933 – 30 มิถุนายน 2017) เป็นนักวิจารณ์ภาพยนตร์ พิธีกรโทรทัศน์ และนักหนังสือพิมพ์ชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียงอย่างมาก โดยเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ดำเนินรายการ Film... ของสถานีโทรทัศน์ BBC ตั้งแต่ปี 1972 ถึง 1998 ซึ่งทำให้เขากลายเป็นหนึ่งในนักวิจารณ์ภาพยนตร์ที่มีอิทธิพลที่สุดในสหราชอาณาจักร

ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

นอร์แมนเกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม 1933 ที่โรงพยาบาลเซนต์โธมัส ในกรุงลอนดอน เป็นบุตรชายคนโตในบรรดาลูกสามคนของ เลสลี นอร์แมน ผู้กำกับภาพยนตร์ และเอลิซาเบธ นอร์แมน (นามสกุลเดิม แครฟฟอร์ด) เขามีพี่สาวคือ วาเลอรี นอร์แมน ซึ่งเป็นผู้กำกับและบรรณาธิการบทภาพยนตร์

ด้านการศึกษา นอร์แมนเข้าเรียนที่โรงเรียนประถมของรัฐ ก่อนจะย้ายไปที่วิทยาลัยเฮิร์สต์เพียร์พอยต์ (Hurstpierpoint College) ในเวสต์ซัสเซกซ์ ซึ่งในขณะนั้นมีข้อถกเถียงเกี่ยวกับสถานะอาชีพของบิดาเขาว่าการเป็นบรรณาธิการภาพยนตร์ถือเป็น "อาชีพช่าง" (trade) ซึ่งเป็นกลุ่มที่วิทยาลัยไม่รับเข้าเรียนในขณะนั้นหรือไม่ ต่อมาในปี 1946 เขาได้เข้าเรียนที่โรงเรียนไฮเกต (Highgate School) โรงเรียนเอกชนชายล้วนในลอนดอนเหนือจนถึงปี 1951 และเลือกที่จะไม่เข้ามหาวิทยาลัย แต่เข้าศึกษาด้านการจัดการการขนส่งทางเรือที่วิทยาลัยเทคนิคอิสลิงตัน (Islington Technical College) แทน

เส้นทางอาชีพในสายสื่อสารมวลชน

นอร์แมนเริ่มต้นอาชีพนักข่าวที่หนังสือพิมพ์ท้องถิ่น The Kensington News ในเวสต์ลอนดอน จากนั้นได้เดินทางไปทำงานที่แอฟริกาใต้กับหนังสือพิมพ์ The Star ในโจฮันเนสเบิร์ก และย้ายไปที่เมืองซาลลิสเบอรี ประเทศโรดีเซีย (ปัจจุบันคือเมืองฮาราเร ประเทศซิมบับเว) เพื่อเขียนบทความให้ The Rhodesia Herald ซึ่งในช่วงที่พำนักในแอฟริกา เขาได้พัฒนาทัศนคติที่ต่อต้านนโยบายการแบ่งแยกสีผิว (Apartheid)

เมื่อกลับมายังสหราชอาณาจักร นอร์แมนได้ทำงานเป็นคอลัมนิสต์ข่าวซุบซิบให้ Daily Sketch และต่อมาเป็นบรรณาธิการฝ่ายบันเทิงของ Daily Mail จนถึงเดือนพฤษภาคม 1971 นอกจากนี้เขายังเขียนคอลัมน์ให้หนังสือพิมพ์ The Observer และ The Guardian รวมถึงมีส่วนร่วมในการสร้างการ์ตูนช่องเรื่อง Flook ร่วมกับ วอลลี ฟอกส์ และเขียนบทความให้ Radio Times เป็นเวลาหลายปี

บทบาทในโทรทัศน์และวิทยุ

ในปี 1972 นอร์แมนเริ่มดำเนินรายการ Film... ทางช่อง BBC1 และกลายเป็นพิธีกรหลักเพียงคนเดียวในปีถัดมา เขาดำเนินรายการนี้อย่างยาวนานจนถึงปี 1998 โดยมีช่วงเวลาสั้นๆ ในปี 1982 ที่เขาไปดำเนินรายการ Omnibus ก่อนจะกลับมาที่รายการ Film... อีกครั้งในปี 1983 จนกระทั่งเขาย้ายไปร่วมงานกับ BSkyB ในปี 1998 ซึ่งส่งผลให้ โจนาธาน รอส เข้ามาทำหน้าที่แทน

นอกจากรายการวิจารณ์ภาพยนตร์ นอร์แมนยังเขียนบทและดำเนินรายการสารคดีหลายชุด เช่น Hollywood Greats (1977–1983), Barry Norman's Guide to American Soaps (1985) และ Talking Pictures (1987) รวมถึงเป็นผู้ประกาศหลักร่วมกับ เอลตัน เวลส์บี ในการถ่ายทอดสดกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนปี 1988 ที่กรุงโซล ทางช่อง Channel 4

ในด้านวิทยุ นอร์แมนมีบทบาทสำคัญใน BBC Radio 4 โดยเคยดำเนินรายการ Today ในปี 1974 และเป็นประธานคนแรกของรายการ The News Quiz รวมถึงดำเนินรายการด้านการท่องเที่ยวอย่าง Going Places และ Breakaway

ทัศนะทางภาพยนตร์และผลงานเขียน

นอร์แมนเป็นที่ยอมรับในการนำเสนอการวิจารณ์ภาพยนตร์ที่เข้าถึงง่ายแต่มีความรู้ลึกซึ้ง ในปี 2013 เขาได้จัดอันดับภาพยนตร์อังกฤษที่ดีที่สุดตลอดกาล 49 เรื่อง โดยใช้เกณฑ์ความคงทนของภาพยนตร์ที่คนรุ่นหลังจะยังคงอยากรับชมในอีก 20 ปีข้างหน้า ซึ่งรวมถึงเรื่อง The Cruel Sea (1953), Chariots of Fire (1981) และ Skyfall (2012)

เขายังเขียนหนังสืออัตชีวประวัติชื่อ And why not? ในปี 2003 ซึ่งชื่อเรื่องนี้มีที่มาจากมุกตลกในรายการล้อเลียน Spitting Image และรายการของ รอรี่ เบรมเนอร์ ที่เขานำมาใช้เป็นเอกลักษณ์ส่วนตัว

ชีวิตส่วนตัวและการเสียชีวิต

นอร์แมนสมรสกับ ไดอาน่า นาร์ราคอตต์ นักเขียน เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม 1957 ทั้งคู่มีบุตรสาวสองคนคือ ซาแมนธา และ เอ็มมา ไดอาน่าเสียชีวิตในปี 2011 ซึ่งนอร์แมนได้เขียนหนังสือ See You in the Morning ในปี 2013 เพื่อระลึกถึงชีวิตคู่ของพวกเขา

นอร์แมนมีความหลงใหลในกีฬาคริกเก็ตอย่างมาก และเป็นสมาชิกของ Marylebone Cricket Club (MCC) โดยมักจะใช้เวลาที่สนาม Lord's เพื่อรับชมการแข่งขัน

ด้านการเมือง เขาเคยสนับสนุนพรรคแรงงาน (Labour Party) ก่อนจะเปลี่ยนมาสนับสนุนพรรคเสรีประชาธิปไตย (Social Democratic Party) ในปี 1981 และต่อมาเป็นผู้สนับสนุนพรรค Liberal Democrats โดยระบุว่า เชอร์ลีย์ วิลเลียมส์ เป็นนักการเมืองที่เขาชื่นชมมากที่สุด

แบรี่ นอร์แมน เสียชีวิตอย่างสงบขณะหลับเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2017 ที่โรงพยาบาลลิสเตอร์ ในเมืองสตีเวนิจ ด้วยโรคมะเร็งปอด ในวัย 83 ปี