เบงกาลูรู พีท ย่านการค้าโบราณและจุดกำเนิดของเมืองเบงกาลูรู

เบงกาลูรู พีท (Bengaluru Pete) คือพื้นที่ส่วนหนึ่งของเมืองเบงกาลูรูที่ถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1537 โดย เคมเพโกวดาที่ 1 (Kempegowda I) โดยมีการวางผังเมืองให้ถนนตัดกันในทิศทางหลักทั้งสี่ทิศ และมีประตูทางเข้าที่ปลายถนนแต่ละสาย เคมเพโกวดาเรียกพื้นที่แห่งนี้ว่า "กานดู โบมี" (gandu bhoomi) หรือ "ดินแดนแห่งวีรบุรุษ"

ความหมายของ "พีท" และการแบ่งย่านการค้า

คำว่า "พีท" (Pete) ในภาษากันนาดาหมายถึง "ศูนย์กลางการค้า" พื้นที่นี้ประกอบด้วยตลาดที่แบ่งตามประเภทของสินค้าและอาชีพของผู้คนที่อาศัยอยู่ในย่านนั้นๆ ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของการวางผังเมืองในสมัยนั้น ตลาดที่สำคัญ ได้แก่:

• Tharagupete: ตลาดขายธัญพืช
• Balepete: ตลาดขายกำไลและเครื่องดนตรี
• Chikkapete และ Nagarthpete: ตลาดค้าผ้าและสิ่งทอ
• Ballapurpete และ Ganigarapete: ตลาดสกัดน้ำมันโดยชุมชน Ganiga
• Tigalarapete: ตลาดดอกไม้ของกลุ่มคนสวน
• Cubbonpete: ย่านผลิตสิ่งทอโดยชุมชน Devanga

จากป้อมดินสู่มหานครระดับโลก

เบงกาลูรู พีท เริ่มต้นจากการเป็นพื้นที่ขนาด 2.24 ตารางกิโลเมตร รอบป้อมดินที่สร้างโดยเคมเพโกวดาที่ 1 แต่ปัจจุบันได้ขยายตัวกลายเป็นเมืองขนาดมหึมาที่มีพื้นที่ถึง 741 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรหลายล้านคน จนได้รับฉายาว่า "เมืองแห่งการเติบโต" (Boom city) รวมถึงฉายาอื่นๆ เช่น "ซิลิคอนวัลเลย์แห่งอินเดีย", "เมืองหลวงแห่งแฟชั่นของอินเดีย" และ "เมืองแห่งผับ"

ประวัติศาสตร์การก่อตั้ง

แม้ว่าจะมีบันทึกเกี่ยวกับเบงกาลูรูย้อนไปถึงปี ค.ศ. 900 แต่ประวัติศาสตร์ที่ยืนยันได้ของเบงกาลูรู พีท เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1537 เมื่อเคมเพโกวดาที่ 1 ซึ่งเป็นเจ้าเมืองภายใต้จักรวรรดิวิชัยนคร (Vijayanagara Empire) ได้สร้างป้อมดินและสถาปนาพื้นที่รอบๆ ให้เป็นจังหวัดของตน

เคมเพโกวดาได้รับอนุญาตจากพระเจ้าอชุตารายา (King Achutaraya) ผู้ปกครองจักรวรรดิวิชัยนคร ให้สร้างเมืองใหม่ โดยได้รับพระราชทานเงินทุนเป็นเหรียญทอง 30,000 วรหะ (varahas) จากรายได้ของ 12 เขตปกครอง (hoblis) เพื่อใช้ในการสร้างเมืองตามวิสัยทัศน์ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากการไปเยือนเมืองฮัมปี (Hampi) ซึ่งเป็นเมืองมรดกโลกของยูเนสโกในปัจจุบัน

ตำนานการเลือกสถานที่

มีตำนานเล่าว่า ในระหว่างการล่าสัตว์ เคมเพโกวดาได้เห็นเหตุการณ์ประหลาดที่กระต่ายตัวหนึ่งวิ่งไล่สุนัขล่าเนื้อ ซึ่งเขาถือว่าเป็นลางบอกเหตุที่ดี และประกอบกับความฝันถึงพระแม่ลักษมี (เทพีแห่งความมั่งคั่ง) ทำให้เขาตัดสินใจเลือกสถานที่แห่งนี้เพื่อสร้างป้อม ปราการ และเมืองที่รวบรวมผู้คนทุกอาชีพให้มาอาศัยอยู่ร่วมกัน