เทศกาลภาพยนตร์ลอนดอน BFI

เทศกาลภาพยนตร์ลอนดอน BFI (BFI London Film Festival) เป็นเทศกาลภาพยนตร์ประจำปีที่จัดขึ้นในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ โดยความร่วมมือกับสถาบันภาพยนตร์อังกฤษ (British Film Institute หรือ BFI) เทศกาลนี้ก่อตั้งขึ้นในปี 1957 และมักจัดขึ้นเป็นเวลาสองสัปดาห์ในช่วงเดือนตุลาคมของทุกปี เพื่อนำเสนอผลงานภาพยนตร์จากหลากหลายประเทศทั่วโลก

ประวัติการก่อตั้ง

แนวคิดในการจัดเทศกาลเกิดขึ้นจากการสนทนาในงานเลี้ยงอาหารค่ำเมื่อปี 1953 ณ บ้านของดิลิส พาวเวลล์ (Dilys Powell) นักวิจารณ์ภาพยนตร์จากหนังสือพิมพ์ The Sunday Times โดยมีเจมส์ ควินน์ (James Quinn) ผู้บริหารด้านภาพยนตร์เข้าร่วมด้วย ทั้งคู่และแขกในงานได้หารือกันถึงการขาดแคลนเทศกาลภาพยนตร์ในลอนดอน

ต่อมา เจมส์ ควินน์ ได้ริเริ่มจัดเทศกาลภาพยนตร์ลอนดอนครั้งแรกขึ้นในวันที่ 16 ถึง 26 ตุลาคม 1957 ณ โรงภาพยนตร์ National Film Theatre (ปัจจุบันคือ BFI Southbank) โดยในครั้งแรกมีการฉายภาพยนตร์ประมาณ 15–20 เรื่อง ซึ่งเป็นผลงานที่ประสบความสำเร็จจากเทศกาลอื่น ๆ เช่น Throne of Blood ของอากิระ คุโรซาวะ ซึ่งเป็นภาพยนตร์เปิดเทศกาล รวมถึงผลงานของสัตยจิต รัย, อันด์เชย์ วัจดา, ลูคิโน วิสคอนตี, อิงมาร์ เบอร์กแมน และเฟเดริโก เฟลลินี

วิวัฒนาการและการเติบโต

ยุคเริ่มต้นและการนำเสนอความหลากหลาย

ในปี 1958 มีการนำรางวัล Sutherland Trophy มาใช้ ซึ่งเป็นรางวัลสำหรับผู้สร้างภาพยนตร์ที่มีผลงานสร้างสรรค์และล้ำสมัยที่สุด โดยรางวัลแรกตกเป็นของ ยาสุจิโร โอซุ จากเรื่อง Tokyo Story

ในช่วงทศวรรษ 1960 เทศกาลเริ่มขยายขอบเขตการนำเสนอ เช่น ในปี 1960 เริ่มมีการฉายภาพยนตร์สัญชาติอังกฤษเป็นครั้งแรก และในปี 1965 ได้เพิ่มส่วนที่เรียกว่า London Choices เพื่อนำเสนอผลงานจากผู้กำกับหน้าใหม่หรือภาพยนตร์ที่ไม่เป็นที่รู้จักกว้างขวาง นอกจากนี้ ในปี 1967 เทศกาลยังได้ฉายภาพยนตร์ที่กำกับโดยผู้หญิงเป็นครั้งแรก ซึ่งรวมถึงผลงานของ เชอร์ลีย์ คลาร์ก, อักเนส วาร์ดา และเวรา คีทิโลวา

การขยายตัวในยุค 1970 และ 1980

ภายใต้การนำของ เคน วลาชิน (Ken Wlaschin) ที่เข้ารับตำแหน่งผู้อำนวยการเทศกาลในเดือนกุมภาพันธ์ 1970 เทศกาลได้ขยายขนาดและความหลากหลายของเนื้อหามากขึ้น มีการเพิ่มส่วนสำหรับผู้กำกับ (Directors' section) และเพิ่มจำนวนภาพยนตร์ที่เข้าฉาย

ในปี 1981 เทศกาลฉลองครบรอบ 25 ปี โดยเป็นครั้งที่ใหญ่ที่สุดในขณะนั้นด้วยจำนวนภาพยนตร์ถึง 127 เรื่อง และเป็นครั้งแรกที่มีการขยายการจัดงานออกไปนอกกรุงลอนดอน โดยมีการจัดโปรแกรมฉายในโรงภาพยนตร์ 8 แห่งทั่วประเทศ

ต่อมาในปี 1984 เดเรก มัลคอล์ม (Derek Malcolm) นักวิจารณ์ภาพยนตร์จาก The Guardian ได้เข้ามาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการเทศกาล และได้ผลักดันให้เทศกาลเข้าถึงสาธารณชนมากขึ้น โดยการขยายสถานที่จัดงานไปยังโรงภาพยนตร์อื่น ๆ นอกเหนือจาก National Film Theatre และนำเสนอภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมมากขึ้น เพื่อเปลี่ยนภาพลักษณ์จากเทศกาลสำหรับผู้เชี่ยวชาญด้านภาพยนตร์ให้กลายเป็นเทศกาลสำหรับประชาชนทั่วไป

บทบาทในปัจจุบัน

เทศกาลภาพยนตร์ลอนดอน BFI ยังคงเป็นแพลตฟอร์มสำคัญในการนำเสนอภาพยนตร์จากทั่วโลก โดยมีการฉายทั้งภาพยนตร์ยาวและภาพยนตร์สั้นจำนวนมากจากหลายสิบประเทศในแต่ละปี เพื่อส่งเสริมศิลปะการเล่าเรื่องผ่านภาพยนตร์และสร้างพื้นที่ให้ผู้กำกับทั้งระดับโลกและระดับท้องถิ่นได้แสดงผลงาน