กลุ่มบลูมส์เบอรี เครือข่ายปัญญาชนและศิลปินผู้พลิกโฉมวัฒนธรรมอังกฤษ

กลุ่มบลูมส์เบอรี (Bloomsbury Group) คือการรวมตัวอย่างไม่เป็นทางการของเหล่านักเขียน ปัญญาชน นักปรัชญา และศิลปินชาวอังกฤษในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 สมาชิกของกลุ่มนี้ประกอบด้วยบุคคลสำคัญระดับโลก เช่น เวอร์จิเนีย วูล์ฟ (Virginia Woolf), จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ (John Maynard Keynes), อี. เอ็ม. ฟอร์สเตอร์ (E. M. Forster), วาเนสซา เบลล์ (Vanessa Bell) และ ลิตตัน สเตรชี (Lytton Strachey) ผลงานและแนวคิดของพวกเขาส่งอิทธิพลอย่างลึกซึ้งต่อวงการวรรณกรรม สุนทรียศาสตร์ การวิจารณ์ศิลปะ และเศรษฐศาสตร์ รวมถึงการวางรากฐานทัศนคติสมัยใหม่ในเรื่องสิทธิสตรี สันตินิยม และความหลากหลายทางเพศ

จุดเริ่มต้นและการก่อตัว

แม้ในปัจจุบันจะถูกจดจำในฐานะ "กลุ่ม" แต่ในความเป็นจริง บลูมส์เบอรีเป็นเพียงการรวมตัวกันอย่างหลวมๆ ของเพื่อนและญาติพี่น้อง โดยมีจุดเชื่อมโยงสำคัญคือมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ (สำหรับสมาชิกชาย) และคิงส์คอลเลจ ลอนดอน (สำหรับสมาชิกหญิง) ซึ่งในช่วงเวลาหนึ่งได้อาศัย ทำงาน หรือศึกษาอยู่ในย่านบลูมส์เบอรี กรุงลอนดอน

สมาชิกชายเกือบทั้งหมด (ยกเว้นดันแคน แกรนท์) สำเร็จการศึกษาจากเคมบริดจ์ โดยเฉพาะจากวิทยาลัยทรีนิตีและคิงส์คอลเลจ และส่วนใหญ่เป็นสมาชิกของ "The Apostles" ซึ่งเป็นสมาคมลับทางปัญญาที่เคร่งครัด ความสัมพันธ์เริ่มต้นขึ้นในปี 1899 เมื่อลิตตัน สเตรชี, เลโอนาร์ด วูล์ฟ, แซกซัน ซิดนีย์-เทอร์เนอร์ และไคลฟ์ เบลล์ ได้กลายเป็นเพื่อนสนิทกับโธบี สตีเฟน และผ่านทางโธบีและเอเดรียน สตีเฟน พวกเขาจึงได้รู้จักกับพี่สาวคือ วาเนสซา และเวอร์จิเนีย

ในปี 1905 วาเนสซาได้เริ่มจัด "Friday Club" และโธบีจัด "Thursday Evenings" ซึ่งกลายเป็นรากฐานของการพบปะสังสรรค์ การเสียชีวิตก่อนวัยอันควรของโธบีในปี 1906 ยิ่งทำให้สมาชิกที่เหลือใกล้ชิดกันมากขึ้น จนเกิดเป็นกลุ่ม "Old Bloomsbury" ที่เริ่มรวมตัวกันอย่างจริงจังในปี 1912 ต่อมาในช่วงทศวรรษ 1920 และ 1930 กลุ่มได้มีการเปลี่ยนแปลงเมื่อสมาชิกยุคแรกเริ่มล่วงลับและคนรุ่นใหม่ก้าวเข้ามามีบทบาทแทน

สมาชิกและโครงสร้างความสัมพันธ์

กลุ่มบลูมส์เบอรีมีสมาชิกหลัก 10 คน ได้แก่:

• ไคลฟ์ เบลล์ (Clive Bell): นักวิจารณ์ศิลปะ
• วาเนสซา เบลล์ (Vanessa Bell): จิตรกรแนวโพสต์อิมเพรสชันนิสม์
• อี. เอ็ม. ฟอร์สเตอร์ (E. M. Forster): นักเขียนนวนิยาย
• โรเจอร์ ฟราย (Roger Fry): นักวิจารณ์ศิลปะและจิตรกร
• ดันแคน แกรนท์ (Duncan Grant): จิตรกรแนวโพสต์อิมเพรสชันนิสม์
• จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ (John Maynard Keynes): นักเศรษฐศาสตร์
• เดสมอนด์ แมคคาร์ธี (Desmond MacCarthy): นักวารสารศาสตร์ด้านวรรณกรรม
• ลิตตัน สเตรชี (Lytton Strachey): นักเขียนชีวประวัติ
• เลโอนาร์ด วูล์ฟ (Leonard Woolf): นักเขียนความเรียงและสารคดี
• เวอร์จิเนีย วูล์ฟ (Virginia Woolf): นักเขียนนวนิยายและความเรียง

ความสัมพันธ์ภายในกลุ่มมีความซับซ้อนและเปิดกว้าง ทั้งในด้านการแต่งงานและการมีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวที่หลากหลาย เช่น ดันแคน แกรนท์ มีความสัมพันธ์กับทั้งวาเนสซา เบลล์, เอเดรียน สตีเฟน, เดวิด การ์เน็ต, เมย์นาร์ด เคนส์ และเจมส์ สเตรชี ขณะที่ไคลฟ์ เบลล์ แต่งงานกับวาเนสซาในปี 1907 และเลโอนาร์ด วูล์ฟ แต่งงานกับเวอร์จิเนียในปี 1912

แนวคิดและอิทธิพลทางวัฒนธรรม

สมาชิกกลุ่มบลูมส์เบอรีมีความเชื่อร่วมกันในเรื่องความสำคัญของศิลปะและความสัมพันธ์ส่วนบุคคล พวกเขาปฏิเสธบรรทัดฐานทางสังคมที่เคร่งครัดของยุควิกตอเรีย โดยหันมาให้ความสำคัญกับเสรีภาพทางปัญญา ความซื่อสัตย์ต่อตนเอง และการตั้งคำถามต่อจารีตประเพณี

ในด้านศิลปะ โรเจอร์ ฟราย และไคลฟ์ เบลล์ ได้นำศิลปะโพสต์อิมเพรสชันนิสม์เข้ามาสู่บริเตน ซึ่งเปลี่ยนมุมมองการรับรู้ศิลปะสมัยใหม่ในอังกฤษ ในขณะที่เวอร์จิเนีย วูล์ฟ ได้ปฏิวัติรูปแบบการเขียนนวนิยายด้วยเทคนิค กระแสสำนึก (Stream of Consciousness) และจอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ ได้สร้างทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ที่เปลี่ยนโฉมการจัดการเศรษฐกิจโลกในเวลาต่อมา