บ็อก-อะ-ดา-บ็อก เครื่องดนตรีประเภทเคาะระฆังมือถือ

บ็อก-อะ-ดา-บ็อก (Bock-a-da-bock) เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องเคาะ (Percussion) ที่มีลักษณะเป็นฉาบขนาดเล็กสองใบประกบกัน โดยยึดติดกันด้วยคีมโลหะ โดยทั่วไปแล้ว นักดนตรีจะใช้บ็อก-อะ-ดา-บ็อกหนึ่งคู่ (ข้างละหนึ่งชุด) เล่นในลักษณะเดียวกับกรับ (Castanets) เพื่อสร้างจังหวะ

ต้นกำเนิดและการพัฒนา

เครื่องดนตรีชนิดนี้มีต้นกำเนิดมาจาก Ludwig Gladstone cymbal ซึ่งประดิษฐ์โดย Billy Gladstone และผลิตโดยบริษัท Ludwig Drum Company ต่อมาบริษัท Ludwig และคู่แข่งได้นำการออกแบบของ Gladstone มาพัฒนาต่อยอดจนเกิดเป็นเครื่องเคาะมือถือหลากหลายรูปแบบ รวมถึงบ็อก-อะ-ดา-บ็อก ซึ่งปรากฏอยู่ในแคตตาล็อกสินค้าของบริษัท Ludwig Drum Company ในปี ค.ศ. 1928

เทคนิคการเล่นและประเภทที่เกี่ยวข้อง

โดยปกติ บ็อก-อะ-ดา-บ็อก จะถูกเล่นเป็นคู่ โดยถือไว้ในมือทั้งสองข้างและบีบให้ฉาบกระทบกัน สำหรับเครื่องดนตรีในตระกูลเดียวกันที่ผลิตโดย Ludwig Drum Company จะมีรูปแบบการเล่นที่แตกต่างกัน ดังนี้:

• Hand-sock cymbal: ติดตั้งบนคีมกรรไกรที่มีสปริง ซึ่งเล่นโดยการบีบคีมเข้าหากัน
• Squash cymbal: ติดตั้งบนคีมคีบแบบเรียบง่าย โดยถือไว้ในมือข้างหนึ่งและใช้ไม้กลองตีลงบนฉาบในมืออีกข้างหนึ่ง

บทบาทในประวัติศาสตร์ดนตรี

ในช่วงทศวรรษ 1920 ข้อจำกัดด้านการบันทึกเสียงทำให้บ็อก-อะ-ดา-บ็อกถูกนำมาใช้ทดแทนชุดกลอง (Trap kit) ในบางครั้ง เมื่อชุดกลองพัฒนาเข้าสู่รูปแบบสมัยใหม่ในช่วงทศวรรษ 1930 และมีการนำไฮแฮท (Hi-hat) ที่ควบคุมด้วยเท้าเหยียบมาใช้ บ็อก-อะ-ดา-บ็อกจึงค่อยๆ ลดความนิยมลง

นักดนตรีและผลงานที่สำคัญ

นักดนตรีที่มีชื่อเสียงซึ่งใช้บ็อก-อะ-ดา-บ็อก ได้แก่ Kaiser Marshall ซึ่งปรากฏในบันทึกเสียงของ Fletcher Henderson และ Zutty Singleton สมาชิกวง Louis Armstrong's Hot Five ซึ่งใช้เครื่องดนตรีชนิดนี้ในเพลง "Sugar Foot Strut" (ค.ศ. 1928) และ "West End Blues"

ตัวอย่างเพลงที่ใช้บ็อก-อะ-ดา-บ็อก

• "Black and Tan Fantasy" โดย Duke Ellington (ค.ศ. 1927)
• "Sugar Foot Strut" โดย Louis Armstrong (ค.ศ. 1928)
• "West End Blues" โดย Louis Armstrong (ค.ศ. 1928)
• "A Monday Date" โดย Louis Armstrong (ค.ศ. 1928)