บรูโน ซูมิโน นักฟิสิกส์ทฤษฎีผู้บุกเบิกด้านซูเปอร์ซิมเมทรี

บรูโน ซูมิโน (28 เมษายน 1923 – 21 มิถุนายน 2014) เป็นนักฟิสิกส์ทฤษฎีชาวอิตาลีผู้มีชื่อเสียงระดับโลก และเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ (University of California, Berkeley) เขาได้รับปริญญาเอก (DSc) จากมหาวิทยาลัยโรม (University of Rome) ในปี 1945

ผลงานทางวิชาการที่สำคัญ

ซูมิโนเป็นที่รู้จักในวงการฟิสิกส์จากการพิสูจน์ทฤษฎีบท CPT อย่างเข้มงวดร่วมกับ Gerhart Lüders รวมถึงการวางระบบของ effective chiral Lagrangians ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญในการทำความเข้าใจอนุภาคพื้นฐาน

การบุกเบิกด้านซูเปอร์ซิมเมทรี (Supersymmetry)

ผลงานที่โดดเด่นที่สุดของเขาคือการค้นพบ Wess–Zumino model ร่วมกับ Julius Wess ซึ่งเป็นทฤษฎีสนามควอนตัมซูเปอร์ซิมเมทรีสี่มิติครั้งแรกที่มีความเสื่อมของ Bose–Fermi (Bose–Fermi degeneracy) นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้ริเริ่มในด้านข้อจำกัดของการแผ่รังสีซูเปอร์ซิมเมทรี (supersymmetric radiative restrictions) และการสร้างสูตรที่กระชับสำหรับซูเปอร์กราวิตี้ (supergravity)

ทฤษฎีสนามคอนฟอร์มัล (Conformal Field Theory)

ซูมิโนมีบทบาทสำคัญในการถอดรหัสโครงสร้างของ flavour-chiral anomalies ซึ่งถูกนำไปรวบรวมไว้ใน Wess–Zumino–Witten model ของทฤษฎีสนามคอนฟอร์มัล ซึ่งเป็นเครื่องมือสำคัญในการศึกษาฟิสิกส์พลังงานสูง

รางวัลและการเชิดชูเกียรติ

ตลอดชีวิตการทำงานของเขา บรูโน ซูมิโน ได้รับรางวัลอันทรงเกียรติมากมายเพื่อตอบแทนการอุทิศตนให้กับวิทยาศาสตร์ ดังนี้:

• 1985: ได้รับเลือกเป็นสมาชิกของ National Academy of Sciences
• 1987: รางวัล Dirac Medal จาก ICTP
• 1988: รางวัล Dannie Heineman Prize สำหรับฟิสิกส์คณิตศาสตร์
• 1989: รางวัล Max Planck Medal
• 1992: รางวัล Wigner Medal และ Humboldt Research Award
• 1999: เหรียญทองที่ระลึก Gian Carlo Wick
• 2005: รางวัล Enrico Fermi จากสมาคมฟิสิกส์แห่งอิตาลี