การอ้างอิงคดีความทางกฎหมาย ระบบและวิธีการอ้างอิง

การอ้างอิงคดีความทางกฎหมายเป็นระบบที่ผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายใช้เพื่อระบุตัวตนของคำตัดสินของศาลในอดีต ซึ่งอาจปรากฏอยู่ในชุดหนังสือที่เรียกว่า reporters หรือ law reports หรือใช้รูปแบบการอ้างอิงแบบเป็นกลาง (neutral style) ที่ระบุตัวตนของคำตัดสินโดยไม่ขึ้นกับว่าคำตัดสินนั้นถูกรายงานที่ใด

องค์ประกอบของการอ้างอิงทางกฎหมาย

การอ้างอิงทางกฎหมายคือการอ้างถึงบรรทัดฐานหรืออำนาจทางกฎหมาย เช่น คดีความ, บทบัญญัติแห่งกฎหมาย หรือตำรา เพื่อสนับสนุนหรือโต้แย้งตำแหน่งทางกฎหมายที่นำเสนอ โดยทั่วไปเมื่อคดีถูกตีพิมพ์ในรูปแบบกระดาษ การอ้างอิงมักประกอบด้วยข้อมูลดังนี้:

• ศาลที่ออกคำตัดสิน
• ชื่อรายงาน (Report title)
• หมายเลขเล่ม (Volume number)
• หมายเลขหน้า, ส่วน หรือย่อหน้า
• ปีที่ตีพิมพ์

ในบางเขตอำนาจศาล เช่น อังกฤษ ออสเตรเลีย และแคนาดา เล่มของรายงานอาจไม่ได้ถูกระบุหมายเลขแยกจากปี ดังนั้นจึงต้องใช้ปีและหมายเลขเล่ม (ซึ่งมักไม่เกิน 4) เพื่อระบุหนังสือในชุดนั้นๆ โดยมักใช้เครื่องหมายวงเล็บเหลี่ยม [year] เพื่อระบุปีที่ตีพิมพ์ ซึ่งอาจไม่ใช่ปีที่ตัดสินคดี

การเปลี่ยนผ่านสู่ยุคดิจิทัลและการอ้างอิงแบบเป็นกลาง

การมาถึงของอินเทอร์เน็ตทำให้ศาลสามารถเผยแพร่คำตัดสินผ่านเว็บไซต์ได้ ซึ่งนำไปสู่การเกิดระบบการอ้างอิงแบบเป็นกลาง (Neutral Citation) เพื่อระบุคำตัดสินโดยไม่ขึ้นกับสื่อหรือผู้จัดพิมพ์ ข้อมูลที่มักปรากฏในการอ้างอิงแบบนี้ ได้แก่:

• ปีที่ตัดสินคดี
• ชื่อย่อของศาล
• หมายเลขคำตัดสิน (ไม่ใช่หมายเลขสำนวนคดี)

สำหรับการอ้างอิงจุดเฉพาะ (pinpoint references) ในระบบดิจิทัล จะเปลี่ยนจากการใช้หมายเลขหน้ามาเป็นการใช้ หมายเลขย่อหน้า แทน เพื่อให้มีความแม่นยำไม่ว่าจะเปิดอ่านผ่านเบราว์เซอร์หรือเครื่องพิมพ์ใดก็ตาม

การออกเสียงชื่อคดีความ

ในประเทศที่ใช้ระบบกฎหมายจารีตประเพณี (Common Law) ชื่อของคู่ความฝ่ายตรงข้ามจะถูกแยกด้วยตัวย่อ v (ย่อมาจาก versus ในภาษาละติน แปลว่า ต่อสู้กับ) ซึ่งมีการออกเสียงที่แตกต่างกันตามบริบทและภูมิภาค:

การออกเสียงในกลุ่มประเทศเครือจักรภพ (Commonwealth)

• คดีแพ่ง: มักออกเสียงว่า "and" (และ) เช่น Smith v Jones จะอ่านว่า "Smith and Jones"
• คดีอาญา: มักออกเสียงว่า "against" (ต่อต้าน/กับ) เช่น R v Smith จะอ่านว่า "the Crown against Smith"
• ในสกอตแลนด์ ทั้งคดีแพ่งและคดีอาญาจะใช้คำว่า "against" ทั้งหมด

การออกเสียงในสหรัฐอเมริกา

ในสหรัฐอเมริกาไม่มีข้อตกลงร่วมกันที่ชัดเจนเกี่ยวกับการออกเสียงตัวย่อ v. ซึ่งนำไปสู่ความหลากหลาย:

• Versus: เป็นคำที่ใช้บ่อยที่สุด และบางครั้งสื่อมวลชนใช้ตัวย่อ vs. แทน v.
• Against: เป็นเรื่องของสไตล์ส่วนบุคคล เช่น ผู้พิพากษาบางท่านในศาลฎีกาชอบใช้คำนี้
• And: ใช้โดยอาจารย์กฎหมายบางท่าน แต่บางส่วนมองว่าเป็นเพียงการเลียนแบบสไตล์
• Vee: การออกเสียงตามตัวอักษร (วี) มักใช้กับคดีดังอย่าง Roe v. Wade เนื่องจากเป็นที่รู้จักในวัฒนธรรมอเมริกันอย่างแพร่หลาย แม้ว่าในทางวิชาชีพกฎหมายจะไม่สนับสนุนการออกเสียงนี้ก็ตาม