ชาร์ลส์ เจมส์ เฟลมมิง นักกฎหมายและนักการเมืองชาวอังกฤษ

ชาร์ลส์ เจมส์ เฟลมมิง (Charles James Fleming, KC; 26 พฤศจิกายน 1839 – 25 ธันวาคม 1904) เป็นเนติบัณฑิตและนักการเมืองชาวอังกฤษ สังกัดพรรคเสรีนิยม (Liberal Party) เขาเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในช่วงปี 1892 ถึง 1895 อย่างไรก็ตาม เส้นทางการเมืองของเขาต้องสิ้นสุดลงเนื่องจากความขัดแย้งกับพรรคเสรีนิยมในเขตเลือกตั้งของตนเอง ประกอบกับความล้มเหลวในการลงทุนทางธุรกิจที่นำไปสู่การล้มละลายในเวลาต่อมา

ประวัติและการศึกษา

เฟลมมิงเป็นบุตรชายคนโตของไลโอเนล เฟลมมิง แห่งเมืองแมนเชสเตอร์และเมืองเซล ร่วมกับแอนน์ บุตรสาวของเอ็ดเวิร์ด ไรซ์ เฮย์วูด จากเมืองลิเวอร์พูล เขาได้รับการศึกษาแบบส่วนตัว ก่อนจะเข้าทำงานในแผนกการเงินของหน่วยงานราชการพลเรือน (Uncovenanted Civil Service) ในเมืองบอมเบย์

ในปี 1872 เขาได้รับอนุญาตให้เป็นเนติบัณฑิตจาก Gray's Inn และเริ่มปฏิบัติงานทางกฎหมายในเขต Northern Circuit จนกระทั่งได้รับแต่งตั้งเป็น Queen's Counsel (QC) ในเดือนกรกฎาคม 1893 ด้านชีวิตครอบครัว เขาได้สมรสกับจอร์จินา บราวน์ บุตรสาวคนเล็กของเจมส์ บราวน์ แห่งเมืองเอคเคิลส์ ในปี 1869

บทบาททางการเมือง

เฟลมมิงเริ่มต้นเส้นทางการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตพอนเตแฟรคต์ (Pontefract) ในปี 1886 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ จนกระทั่งในการเลือกตั้งทั่วไปปี 1892 เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (MP) เขตดอนคาสเตอร์ (Doncaster) ในเวสต์ไรดิงแห่งยอร์กเชียร์ โดยสามารถเอาชนะเฮนรี เวนต์เวิร์ธ-ฟิตซ์วิลเลียม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรค Liberal Unionist ที่ดำรงตำแหน่งอยู่ในขณะนั้น

อย่างไรก็ตาม ในเดือนมกราคม 1894 สภาเสรีนิยมดอนคาสเตอร์ (Doncaster Liberal Council) ได้มีมติไม่สนับสนุนให้เขาเป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งในครั้งต่อไป โดยระบุว่าเฟลมมิงไม่ได้รับความไว้วางใจจากพรรคเสรีนิยมในเขตดังกล่าวอีกต่อไป เนื่องจากความขัดแย้งที่เกิดขึ้นระหว่างตัวเขากับคณะบริหารของพรรค แม้ว่าทางสภาจะอนุญาตให้เขาดำรงตำแหน่งจนครบวาระของสภาชุดนั้น แต่เขาก็ไม่ได้รับความไว้วางใจให้ลงสมัครในนามพรรคอีก

ในการเลือกตั้งทั่วไปปี 1895 เฟลมมิงพยายามกลับเข้าสู่สภาอีกครั้งโดยลงสมัครเป็นผู้สมัครพรรคเสรีนิยมในเขตดัดลีย์ (Dudley) แต่ไม่ประสบความสำเร็จ

ความล้มเหลวทางธุรกิจและการล้มละลาย

ในช่วงปี 1891 หรือ 1892 เฟลมมิงได้หยุดปฏิบัติงานทางกฎหมายและหันไปลงทุนในธุรกิจหลายประเภทซึ่งส่วนใหญ่ประสบความล้มเหลว ดังนี้:

• ธุรกิจหนังสือพิมพ์: ในปี 1891 เขาเป็นเจ้าของหนังสือพิมพ์ชื่อ Weekly Review แต่หนังสือพิมพ์ฉบับนี้ดำเนินกิจการได้เพียง 13 สัปดาห์ ทำให้เขาต้องสูญเสียเงินไป 1,600 ปอนด์
• การทำเหมือง: ระหว่างปี 1893 ถึง 1896 เขาเป็นกรรมการของบริษัทสำรวจเหมืองแร่ในเวสเทิร์นออสเตรเลีย
• ธุรกิจในปารีส: ในปี 1897 เขาได้รับสิทธิในการซื้อโรงมิวสิกฮอลล์ (Music Hall) สองแห่งในกรุงปารีส และพยายามจัดตั้งบริษัทเพื่อระดมทุนมาซื้อกิจการดังกล่าว แต่ความพยายามในการระดมทุนทั้งในลอนดอนและปารีสล้มเหลว ส่งผลให้สิทธิในการซื้อสิ้นสุดลงในเดือนพฤศจิกายน 1897

ความล้มเหลวจากการลงทุนในปารีส ประกอบกับการลดลงของมูลค่าหุ้นในออสเตรเลีย ส่งผลให้เฟลมมิงต้องประกาศล้มละลายในปี 1898 ทั้งนี้ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ (Official Receiver) ให้ความเห็นว่า หากไม่มีการเก็งกำไรในปารีส เฟลมมิงอาจไม่ต้องตกอยู่ในสภาวะล้มละลาย ในเดือนพฤศจิกายน 1898 คำขอปลดจากการล้มละลายของเขาถูกคัดค้านโดยเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ โดยให้เหตุผลว่าตัวลูกหนี้มีส่วนทำให้เกิดการล้มละลายผ่านการเก็งกำไรที่เสี่ยงและประมาท