สถาบันจิตวิเคราะห์ชิคาโก

สถาบันจิตวิเคราะห์ชิคาโก (Chicago Institute for Psychoanalysis) เป็นศูนย์กลางด้านการวิจัย การฝึกอบรม และการศึกษาทางด้านจิตวิเคราะห์ ตั้งอยู่บนถนนมิชิแกนในย่านใจกลางเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ สถาบันแห่งนี้มีบทบาทสำคัญในการให้การฝึกอบรมวิชาชีพด้านทฤษฎีและแนวปฏิบัติของการวิเคราะห์จิต (Psychoanalysis) และการบำบัดทางจิต (Psychotherapy) ให้แก่บุคลากรทางการแพทย์และผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต

ประวัติการก่อตั้ง

สถาบันถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1932 โดย ฟรานซ์ อเล็กซานเดอร์ (Franz Alexander) ผู้บุกเบิกด้านเวชศาสตร์โรคทางกายที่เกิดจากจิตใจ (Psychosomatic Medicine) จากสถาบันจิตวิเคราะห์เบอร์ลิน ซึ่งย้ายมายังชิคาโกตามคำเชิญของ โรเบิร์ต เมย์นาร์ด ฮัตชินส์ (Robert Maynard Hutchins) อธิการบดีมหาวิทยาลัยชิคาโกในขณะนั้น

สถาบันแห่งนี้ถือเป็นสถาบันจิตวิเคราะห์ที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับสองในสหรัฐอเมริกา โดยก่อตั้งขึ้นหลังสถาบันในนิวยอร์กเพียง 5 เดือน และก่อนสถาบันในบอสตันและวอชิงตัน ดี.ซี. โดยได้รับการจดทะเบียนจัดตั้งเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1932 โดยมีฟรานซ์ อเล็กซานเดอร์ ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการคนแรก และมี คาเรน ฮอร์ไน (Karen Horney) เป็นผู้ร่วมงานคนสำคัญในช่วงเริ่มต้น

วิวัฒนาการทางทฤษฎีและนวัตกรรม

ตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง สถาบันจิตวิเคราะห์ชิคาโกได้ส่งเสริมแนวทางที่สร้างสรรค์และบางครั้งก็นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงรากฐานของทฤษฎีจิตวิเคราะห์ดั้งเดิมของ ซิกมุนด์ ฟรอยด์ (Sigmund Freud) โดยฟรานซ์ อเล็กซานเดอร์ ได้ทดลองปรับเปลี่ยนความถี่ของเซสชันการบำบัด ระยะเวลาของการรักษา และบทบาทของนักวิเคราะห์เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด

การพัฒนาด้านจิตวิทยาแห่งตน (Self Psychology)

หนึ่งในความสำเร็จที่โดดเด่นที่สุดของสถาบันคือผลงานของ ไฮนซ์ โคฮุต (Heinz Kohut) ซึ่งได้นำเสนอแนวคิดเรื่อง ความเห็นอกเห็นใจ (Empathy) ในฐานะหัวใจสำคัญของจิตวิเคราะห์ในปี ค.ศ. 1959 โคฮุตได้พัฒนาทฤษฎี จิตวิทยาแห่งตน (Self Psychology) ซึ่งส่งผลกระทบอย่างกว้างขวางต่อแนวคิดและแนวปฏิบัติทางจิตวิเคราะห์ทั่วโลก โดยเน้นความเข้าใจเกี่ยวกับบทบาทของ "ผู้อื่น" ในการพัฒนาตัวตนของผู้ป่วย

โครงการวิจัยและการบำบัดเด็ก

ในช่วงทศวรรษ 1960 สถาบันได้ดำเนินโครงการวิจัยเกี่ยวกับความสูญเสียบิดามารดาในวัยเด็ก ซึ่งนำไปสู่การเปิดศูนย์ความโศกเศร้าสำหรับเด็ก Barr-Harris (Barr-Harris Children's Grief Center) ในปี ค.ศ. 1976 นอกจากนี้ ในปี ค.ศ. 1962 สถาบันยังได้เริ่ม โครงการบำบัดเด็ก (Child Therapy Program) ซึ่งเป็นโครงการแรกในสหรัฐอเมริกาที่มุ่งเน้นการฝึกอบรมผู้เชี่ยวชาญด้านจิตบำบัดเด็ก

ผลงานทางวิชาการและทรัพยากร

สถาบันจิตวิเคราะห์ชิคาโกมีบทบาทสำคัญในการผลิตองค์ความรู้ผ่านช่องทางต่าง ๆ ดังนี้:

• Annual of Psychoanalysis: วารสารวิชาการที่เริ่มตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1973 ภายใต้การนำของจอร์จ เอช. พอลล็อก (George H. Pollock)
• The Chicago Psychoanalytic Index: ดัชนีวรรณกรรมทางจิตวิเคราะห์ที่ครอบคลุมที่สุด ซึ่งจัดทำขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1970 ถึง 1989 และเป็นแหล่งอ้างอิงมาตรฐานสำหรับนักจิตวิเคราะห์ในอเมริกา
• ห้องสมุดจิตวิเคราะห์: สถาบันได้สะสมเอกสารและหนังสือทางจิตวิเคราะห์จนกลายเป็นหนึ่งในสามคอลเลกชันที่สมบูรณ์ที่สุดในโลก

ในปี ค.ศ. 2013 เอริก้า ชมิดท์ (Erika Schmidt) ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการหญิงคนแรกของสถาบัน

หลักสูตรการศึกษา

สถาบันนำเสนอเส้นทางการเรียนรู้ที่หลากหลายสำหรับผู้ที่สนใจด้านจิตวิเคราะห์ โดยเปิดรับผู้เข้ารับการฝึกอบรมระดับสูงและผู้สำเร็จการศึกษาใหม่ในสาขาจิตเวชศาสตร์ จิตวิทยา และสังคมสงเคราะห์ เพื่อพัฒนาทักษะทั้งในด้านทฤษฎีและปฏิบัติการทางจิตวิเคราะห์