Churchill's Secret War ความจริงเบื้องหลังทุพภิกขภัยในเบงกอล

Churchill's Secret War: The British Empire and the Ravaging of India during World War II เป็นหนังสือที่เขียนโดย Madhusree Mukerjee ซึ่งนำเสนอแง่มุมที่มืดมนของประวัติศาสตร์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยมุ่งเน้นไปที่ทุพภิกขภัยในเบงกอลปี 1943 และบทบาทของนายกรัฐมนตรีวินสตัน เชอร์ชิลล์ ในการทำให้สถานการณ์เลวร้ายลง

นโยบายที่นำไปสู่ความอดอยาก

Mukerjee โต้แย้งว่าทุพภิกขภัยในเบงกอลไม่ได้เกิดขึ้นจากภัยธรรมชาติเพียงอย่างเดียว แต่เป็นผลมาจากนโยบายของรัฐบาลอาณานิคมอังกฤษภายใต้การควบคุมของเชอร์ชิลล์ ซึ่งให้ความสำคัญกับความพยายามในการทำสงครามมากกว่าความต้องการด้านมนุษยธรรม

นโยบายการปฏิเสธ (Denial Policy)

ในปี 1942 รัฐบาลอาณานิคมได้นำนโยบาย "การปฏิเสธ" (Denial Policy) มาใช้ในเบงกอล เพื่อป้องกันไม่ให้กองทัพญี่ปุ่นเข้าถึงอาหารและขนส่งหากมีการบุกรุก ซึ่งประกอบด้วย:

• การปฏิเสธข้าว (Rice Denial): การยึดและทำลายข้าวส่วนเกินที่รัฐบาลถือว่าเกินความจำเป็น
• การปฏิเสธเรือ (Boat Denial): การยึดเรือกว่า 46,000 ลำ ซึ่งส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อเศรษฐกิจของชาวประมงและระบบขนส่งในท้องถิ่น

นโยบายเหล่านี้ส่งผลให้ระบบเศรษฐกิจท้องถิ่นพังทลายและทำให้เกิดภาวะขาดแคลนอาหารอย่างรุนแรง

บทบาทของวินสตัน เชอร์ชิลล์ และ Lord Cherwell

Mukerjee ระบุว่าเชอร์ชิลล์ได้รับอิทธิพลอย่างมากจาก Frederick Lindemann หรือ Lord Cherwell ซึ่งเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่มีแนวคิดแบบ Malthusian และมีทัศนคติเหยียดเชื้อชาติชาวอินเดีย

Lindemann โน้มน้าวให้เชอร์ชิลล์ส่งเรือขนส่งสินค้าของอังกฤษจากมหาสมุทรอินเดียไปยังมหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งทำให้ความสามารถในการขนส่งอาหารเข้าสู่เบงกอลลดลงอย่างมาก แม้ว่ากระทรวงการขนส่งสงครามจะเตือนว่าการลดจำนวนเรือจะนำไปสู่หายนะ แต่คำเตือนนั้นกลับถูกเพิกเฉย

ผลกระทบและจำนวนผู้เสียชีวิต

หนังสือเล่มนี้ระบุว่าทุพภิกขภัยครั้งนี้คร่าชีวิตผู้คนไปประมาณ 1.5 ล้านคนตามการประมาณการอย่างเป็นทางการ และอาจสูงถึง 3 ล้านคนตามการประมาณการของแหล่งข้อมูลอื่นๆ

นอกจากนี้ อินเดียยังเป็นผู้สนับสนุนรายใหญ่ที่สุดของจักรวรรดิอังกฤษในสงครามครั้งนี้ โดยจัดหาสินค้าและบริการที่มีมูลค่ามากกว่า 2 พันล้านปอนด์ แต่กลับถูกทอดทิ้งให้เผชิญกับความอดอยากในขณะที่อังกฤษกำลังจัดสรรปันส่วนอาหารให้ประชาชนของตนเอง

การวิเคราะห์เชิงวิพากษ์

Mukerjee อ้างถึง Amartya Sen นักเศรษฐศาสตร์ชื่อดัง โดยระบุว่าทุพภิกขภัยไม่เคยเกิดขึ้นในประเทศที่เป็นประชาธิปไตยที่ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ เนื่องจากผู้ปกครองต้องมีความรับผิดชอบต่อผู้ที่ถูกปกครอง