ไซเรนเซสเตอร์พาร์ก คฤหาสน์และสวนประวัติศาสตร์แห่งกลอสเตอร์เชียร์

ไซเรนเซสเตอร์พาร์ก (Cirencester Park) เป็นคฤหาสน์ชนบทตั้งอยู่ในเขตตำบลไซเรนเซสเตอร์ มณฑลกลอสเตอร์เชียร์ ประเทศอังกฤษ ซึ่งเป็นที่พำนักหลักของตระกูลบาสธอร์สต์ (Bathurst family) ผู้ดำรงบรรดาศักดิ์เป็นเอิร์ลแห่งบาสธอร์สต์ (Earls Bathurst) ตัวอาคารหลักได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอาคารอนุรักษ์ระดับ Grade II ในขณะที่พื้นที่สวนได้รับการขึ้นทะเบียนในระดับ Grade I ในบัญชีรายชื่อสวนและอุทยานประวัติศาสตร์

ประวัติการก่อสร้างและการพัฒนา

อัลเลน บาสธอร์สต์ เอิร์ลแห่งบาสธอร์สต์คนที่ 1 (ค.ศ. 1684–1775) ได้รับมรดกที่ดินผืนนี้ต่อจากเซอร์เบนจามิน บาสธอร์สต์ บิดาของเขาในปี ค.ศ. 1704 อัลเลนเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรคทอรีและรัฐบุรุษผู้สร้างความมั่งคั่งจากการค้าทาสผ่านบริษัทรอยัลแอฟริกา (Royal Africa Company) และบริษัทอินเดียตะวันออก (East India Company)

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1714 อัลเลน บาสธอร์สต์ ได้ทุ่มเทให้กับการบูรณะคฤหาสน์ซึ่งเดิมชื่อว่า โอ๊คลีย์ โกรฟ (Oakley Grove) ซึ่งสันนิษฐานว่าสร้างขึ้นบนพื้นที่เดิมของปราสาทไซเรนเซสเตอร์ พร้อมทั้งจัดวางผังพื้นที่สวนที่ต่อมากลายเป็น โอ๊คลีย์ พาร์ก (Oakley Park)

ในปี ค.ศ. 1716 เขาได้ซื้อที่ดินผืนใหญ่ในแซปเพอร์ตัน (Sapperton) จากตระกูลแอทคินส์ รวมถึงพื้นที่โอ๊คลีย์วูด (Oakley Wood) และได้สร้างหนึ่งในสวนภูมิทัศน์ที่งดงามที่สุดในอังกฤษ โดยมีการสร้างอาคารในสวน ทางเดิน ที่นั่ง กรอตโต (Grottoes) และสิ่งก่อสร้างจำลองซากปรักหักพัง ซึ่งรวมถึง Alfred's Hall ซึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นอาคารในสวนสไตล์กอทิก (Gothick) ที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่มีการบันทึกไว้ในอังกฤษ และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอาคารอนุรักษ์ระดับ Grade II

ความสัมพันธ์กับศิลปินและบุคคลสำคัญ

อัลเลน บาสธอร์สต์ ไม่เพียงแต่เป็นรัฐบุรุษแต่ยังเป็นผู้อุปถัมภ์ด้านศิลปะและวรรณกรรม อเล็กซานเดอร์ โปป (Alexander Pope) กวีชื่อดังเป็นแขกประจำของคฤหาสน์แห่งนี้ โดยได้ให้คำแนะนำในการจัดวางผังสวนและออกแบบสิ่งก่อสร้างที่เรียกว่า Pope's Seat ซึ่งเป็นจุดชมวิวที่สามารถมองเห็นผืนป่าและถนนสายหลักในสวนได้อย่างสวยงาม นอกจากนี้ โจนาธาน สวิฟต์ (Jonathan Swift) ก็เป็นอีกหนึ่งบุคคลสำคัญที่เคยมาเยือน

ภายในคฤหาสน์มีการสะสมภาพพอร์ตเทรตโดยศิลปินชั้นครู เช่น ลอว์เรนซ์ (Lawrence), เกนส์บะโร (Gainsborough), รอมนีย์ (Romney), เลลี (Lely), เรย์โนลด์ส (Reynolds), ฮอปเนอร์ (Hoppner) และเนลเลอร์ (Kneller) นอกจากนี้ยังมีชุดเสาหินอ่อนขนาดใหญ่พร้อมรูปปั้นครึ่งตัวซึ่งเป็นโบราณวัตถุแท้ที่ลอร์ดแอพสลีย์ (Lord Apsley) บุตรชายของเอิร์ลคนที่ 3 ได้สะสมมาจากอิตาลีในช่วงการประชุมแห่งเวียนนา (Congress of Vienna) ปี ค.ศ. 1814

การขยายตัวและอิทธิพลทางศิลปะ

ในช่วงปี ค.ศ. 1830 เซอร์โรเบิร์ต สมิร์ก (Sir Robert Smirke) ได้เข้ามาดำเนินการต่อเติมส่วนต่างๆ ของคฤหาสน์ ต่อมาในยุคของเอิร์ลรุ่นหลังๆ ตระกูลบาสธอร์สต์ได้กลายเป็นผู้อุปถัมภ์ขบวนการศิลปหัตถกรรม (Arts and Crafts movement) โดยเออร์เนสต์ กิมสัน (Ernest Gimson) และพี่น้องบาร์นสลีย์ (Sidney และ Ernest Barnsley) ได้ย้ายมาตั้งถิ่นฐานที่พินเบอรีพาร์ก (Pinbury Park) ในเขตที่ดินของไซเรนเซสเตอร์ในปี ค.ศ. 1894 และมีนอร์แมน จูสัน (Norman Jewson) เข้าร่วมในปี ค.ศ. 1907

พื้นที่ของคฤหาสน์ครอบคลุมส่วนใหญ่ของหมู่บ้านแซปเพอร์ตันและโคตส์ รวมถึงพินเบอรีพาร์ก และยังมีการกล่าวอ้างว่าพื้นที่นี้เป็นจุดกำเนิดหลักของแม่น้ำเทมส์ (River Thames)

สถานะปัจจุบันและการเข้าถึง

ไซเรนเซสเตอร์พาร์กเป็นที่รู้จักในด้านการมีรั้วต้นยิว (Yew hedge) ที่สูงที่สุดในบริเตน อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 2024 มีการประกาศว่าจะเริ่มมีการเก็บค่าเข้าชมสำหรับสาธารณชนเป็นครั้งแรก ซึ่งนำไปสู่การประท้วงเรื่องสิทธิในการสัญจร (Right to roam) โดยมีการติดตั้งประตูอิเล็กทรอนิกส์และตู้จำหน่ายตั๋วเพื่อควบคุมการเข้าออกพื้นที่สวน

อาคารและสิ่งก่อสร้างที่ได้รับการขึ้นทะเบียน