วิทยาลัยเซนต์เทเรซา ประวัติศาสตร์และการปิดตัวของสถาบันการศึกษาสำหรับสตรี

วิทยาลัยเซนต์เทเรซา (College of Saint Teresa) เป็นสถาบันอุดมศึกษาคาทอลิกสำหรับสตรีที่เคยตั้งอยู่ในเมืองวิโนนา รัฐมินนิโซตา สหรัฐอเมริกา เดิมทีสถาบันแห่งนี้เริ่มต้นจากการเป็นโรงเรียนเตรียมครูสำหรับสตรี (women's seminary) ก่อนจะได้รับการยกระดับเป็นวิทยาลัยในปี 1907 โดยได้รับการบริหารจัดการโดยคณะซิสเตอร์แห่งเซนต์ฟรานซิสแห่งโรเชสเตอร์ (Sisters of Saint Francis of Rochester, Minnesota) จนกระทั่งปิดตัวลงในปี 1989

ประวัติการก่อตั้งและการพัฒนา

บทบาทสำคัญในการสร้างรากฐานของวิทยาลัยคือ แมรี มอลลอย (Mary Molloy) ผู้ซึ่งเป็นบุตรสาวคนเดียวของผู้อพยพชาวไอริชคาทอลิกจากเมืองแซนดัสกี รัฐโอไฮโอ มอลลอยเป็นสตรีที่โดดเด่นในยุคที่ผู้หญิงมีโอกาสเข้าถึงการศึกษาระดับอุดมศึกษาน้อยมาก เธอสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต (Ohio State University) ด้วยเกียรตินิยมสูงสุด และได้รับปริญญาโท รวมถึงได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของ Phi Beta Kappa ก่อนจะสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยคอร์เนล (Cornell University) ในปี 1907

ในปีเดียวกันนั้น มอลลอยได้เริ่มต้นอาชีพนักการศึกษาคาทอลิกในเมืองวิโนนา โดยร่วมมือกับ ซิสเตอร์ลีโอ เทรซีย์ (Sister Leo Tracy, O.S.F.) ในการก่อตั้งวิทยาลัยศิลปศาสตร์เซนต์เทเรซา ทั้งสองได้ร่วมกันบริหารจัดการสถาบันเพื่อให้เป็นแหล่งเรียนรู้สำหรับสตรีทั้งที่เป็นฆราวาสและนักบวช

มอลลอยมีความโดดเด่นในฐานะคณบดีที่เป็นฆราวาสในวิทยาลัยคาทอลิก จนกระทั่งในปี 1923 เธอได้เข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์เป็นซิสเตอร์ในคณะฟรานซิสกัน (Sister Mary Aloysius Molloy, O.S.F.) และก้าวขึ้นดำรงตำแหน่งอธิการบดีของวิทยาลัยในปี 1928 เธอได้มุ่งมั่นพัฒนาคุณภาพการศึกษาสำหรับสตรีและจัดการกับปัญหาเฉพาะของวิทยาลัยคาทอลิก จนกระทั่งเกษียณอายุในปี 1946 วิทยาลัยเซนต์เทเรซาได้กลายเป็นสถาบันที่มั่นคงและผลิตบัณฑิตสตรีที่มีคุณภาพ

สาเหตุของการปิดตัว

การปิดตัวของวิทยาลัยเซนต์เทเรซาเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่วิทยาลัยสำหรับสตรีโดยเฉพาะเริ่มเสื่อมความนิยมลง และวิทยาลัยคาทอลิกขนาดเล็กหลายแห่งต้องปิดตัวหรือเปลี่ยนเป็นระบบสหศึกษา (coeducation)

ปัจจัยด้านการบริหารและวินัย

ในช่วงทศวรรษ 1970 คณะซิสเตอร์แห่งเซนต์ฟรานซิสเริ่มเปลี่ยนจุดเน้นจากการบริหารการศึกษาไปสู่การบริการสังคมในวงกว้างมากขึ้น นอกจากนี้ วิทยาลัยยังยึดถือระเบียบวินัยที่เข้มงวดเกินไปในยุคที่วิทยาลัยอื่นเริ่มผ่อนปรน เช่น การกำหนดเวลาเคอร์ฟิวในตอนกลางคืนและการสั่งห้ามเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อย่างเด็ดขาดทั่วทั้งวิทยาเขต ซึ่งกฎเหล่านี้เริ่มผ่อนปรนเพียงเล็กน้อยในช่วงต้นทศวรรษ 1980 แต่ก็สายเกินไปที่จะดึงดูดนักศึกษาใหม่

วิกฤตทางการเงินและการลดขนาด

เมื่อจำนวนนักศึกษาลดลง วิทยาลัยจำเป็นต้องลดค่าใช้จ่าย ซึ่งส่งผลกระทบต่อการดึงดูดและรักษาตัวนักศึกษาไว้ ในปี 1980 มีการเลิกจ้างคณาจารย์จำนวนมากและตัดลดหลักสูตร ซึ่งนำไปสู่การย้ายสถานศึกษาของนักศึกษาจำนวนมากและรายได้ที่ลดลงอย่างต่อเนื่อง

ปัญหาโครงสร้างหลักสูตรและที่พัก

วิทยาลัยพึ่งพาหลักสูตรพยาบาลศาสตร์ซึ่งเป็นหลักสูตรเด่น แต่เนื่องจากนักศึกษาชั้นปีที่ 3 และ 4 ต้องไปเรียนและพักอาศัยในเมืองโรเชสเตอร์ ซึ่งห่างออกไป 50 ไมล์ ทำให้วิทยาเขตหลักในเมืองวิโนนาขาดแคลนนักศึกษารุ่นพี่ ส่งผลให้บรรยากาศในวิทยาเขตไม่น่าดึงดูดสำหรับนักศึกษาที่เหลืออยู่

ความพยายามในการกอบกู้และทางเลือกที่ล้มเหลว

วิทยาลัยเคยพยายามปรับเปลี่ยนหอพักหนึ่งในสามแห่งให้เป็นที่พักสำหรับผู้สูงอายุเพื่อให้สามารถเข้าถึงโปรแกรมการศึกษาของวิทยาลัยเพื่อสร้างรายได้เสริม แต่ไม่สามารถหาธนาคารที่ยินดีให้กู้ยืมเงินทุนได้

นอกจากนี้ เคยมีการเจรจาเพื่อควบรวมกิจการกับ วิทยาลัยเซนต์แมรี (St. Mary's College) ในปี 1969 แต่ทางเซนต์เทเรซาได้ยุติการเจรจาเนื่องจากในขณะนั้นมีจำนวนนักศึกษาและมาตรฐานการรับเข้าที่สูงกว่า อย่างไรก็ตาม ในช่วงกลางทศวรรษ 1980 บราเธอร์ลูอิส เดโทมาซิส (Brother Louis DeThomasis, F.S.C.) อธิการบดีของวิทยาลัยเซนต์แมรี ได้พยายามเสนอการควบรวมกิจการอีกครั้งเพื่อช่วยให้เซนต์เทเรซารอดพ้นจากวิกฤต แต่ถูกยับยั้งโดยคณะกรรมการบริหารของวิทยาลัยเซนต์แมรี

สถานะปัจจุบัน

ภายหลังการปิดตัว วิทยาลัยเซนต์เทเรซายังคงเป็นที่รู้จักผ่านโครงการทุนการศึกษาสำหรับสตรีที่เข้าศึกษาในวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยคาทอลิกแห่งอื่น รวมถึงความเชื่อมโยงกับสถาบันความเป็นผู้นำและการบริการเซนต์เทเรซา (Saint Teresa Leadership and Service Institute) ณ มหาวิทยาลัยเซนต์แมรีแห่งมินนิโซตา ส่วนพื้นที่วิทยาเขตเดิมนั้น ปัจจุบันเป็นกรรมสิทธิ์และดำเนินงานโดย โรงเรียนมัธยมคอตเตอร์ (Cotter High School) ซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมคาทอลิกเอกชน

รายนามอธิการบดี