เครื่องยนต์อากาศยานตระกูลคอนติเนนทัล ไทอารา

เครื่องยนต์ตระกูลคอนติเนนทัล ไทอารา (Continental Tiara) เป็นกลุ่มเครื่องยนต์ลูกสูบอากาศยานแบบระบายความร้อนด้วยอากาศและจัดเรียงกระบอกสูบแบบนอน (Horizontally opposed) ซึ่งพัฒนาโดยบริษัทคอนติเนนทัล มอเตอร์ส (Continental Motors) ในช่วงกลางทศวรรษที่ 1960 เครื่องยนต์รุ่นนี้ถือเป็นความพยายามครั้งสำคัญของบริษัทในการสร้างนวัตกรรมใหม่ในตลาดเครื่องยนต์อากาศยานขนาดเล็ก แต่กลับประสบปัญหาด้านความสำเร็จเชิงพาณิชย์จนนำไปสู่การยุติการผลิตในที่สุด

การพัฒนาและเทคโนโลยี

การพัฒนาไทอาราเริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1965 โดยในช่วงเวลานั้นบริษัทแม่ต้องเลือกระหว่างการลงทุนในเครื่องยนต์กังหันแก๊สรุ่น T65 หรือการพัฒนาตระกูลไทอารา ซึ่งในท้ายที่สุดฝ่ายบริหารเลือกที่จะทุ่มงบประมาณให้กับโครงการไทอารา

จุดเด่นทางวิศวกรรมของไทอาราคือการออกแบบให้เครื่องยนต์ทำงานที่รอบสูง (High rotational speed) โดยใช้ระบบเกียร์อัตราทด 0.5:1 เพื่อลดความเร็วของใบพัด นอกจากนี้ยังมีการใช้เพลาลูกเบี้ยวเป็นส่วนขยายของเพลาใบพัด และติดตั้งระบบ Hydra-Torque drive เพื่อลดแรงสั่นสะเทือนของเพลาใบพัด เครื่องยนต์ในตระกูลนี้มีให้เลือกทั้งแบบ 4, 6 และ 8 สูบ โดยทุกรุ่นใช้ระบบจ่ายเชื้อเพลิงแบบหัวฉีดและมีตัวเลือกเทอร์โบชาร์จเจอร์

ปัญหาและการยุติการผลิต

แม้จะมีเทคโนโลยีที่ก้าวหน้า แต่ไทอารากลับประสบปัญหาเรื่องอัตราการสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงที่สูง ซึ่งกลายเป็นข้อเสียเปรียบอย่างมากในช่วงวิกฤตการณ์น้ำมันปี ค.ศ. 1973 นอกจากนี้ สมรรถนะโดยรวมไม่ได้เหนือกว่าเครื่องยนต์รุ่นเดิมที่มีอยู่ในตลาดอย่างชัดเจน ทำให้ผู้ผลิตอากาศยานไม่สามารถแบกรับต้นทุนในการขอใบรับรองความปลอดภัยสำหรับเครื่องยนต์รุ่นใหม่นี้ได้ ส่งผลให้คอนติเนนทัลตัดสินใจยุติการผลิตเครื่องยนต์ตระกูลนี้ในปี ค.ศ. 1980

อากาศยานที่ใช้เครื่องยนต์ไทอารา (รุ่น Tiara 6)

• Piper PA-36-285 Pawnee Brave
• Robin HR100/285TR Tiara
• Transavia PL-12 T-320 Airtruk
• Cerva CE.44 Couguar
• Trident Trigull (รุ่นต้นแบบ)

ข้อมูลจำเพาะ (Tiara 6-285-A)