← กลับไปยังบทความทั้งหมด

ประวัติศาสตร์เคาน์ตีและไชร์ของสกอตแลนด์ การแบ่งเขตปกครองในอดีต

สรุปใจความสำคัญ

  • ไชร์ (Shires) ถูกจัดตั้งขึ้นในยุคกลางเพื่อวัตถุประสงค์ทางตุลาการและบริหารความยุติธรรมโดยนายอำเภอ
  • การรวมสหภาพปี 1707 ทำให้คำว่า 'เคาน์ตี' (County) ถูกนำมาใช้แทนที่ 'ไชร์' (Shire) อย่างเป็นทางการ
  • ปัจจุบันสกอตแลนด์แบ่งออกเป็น 32 เขตการปกครอง (council areas) ซึ่งบางเขตมีชื่อเหมือนเคาน์ตีทางประวัติศาสตร์แต่มีขอบเขตพื้นที่ที่แตกต่างกัน

เคาน์ตีหรือไชร์ของสกอตแลนด์ (ภาษาเกลิคสกอต: Siorrachdan na h-Alba) คือการแบ่งเขตปกครองทางประวัติศาสตร์ของสกอตแลนด์ ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการบริหารจัดการดินแดนและกระบวนการยุติธรรมในยุคกลาง

แผนที่แสดงเขตปกครองของสกอตแลนด์
แผนที่แสดงการแบ่งเขตปกครองทางประวัติศาสตร์ของสกอตแลนด์

จุดเริ่มต้นและวิวัฒนาการ

ในยุคแรก ไชร์ถูกจัดตั้งขึ้นในยุคกลางเพื่อวัตถุประสงค์ทางตุลาการ โดยเป็นดินแดนที่อยู่ภายใต้เขตอำนาจของนายอำเภอ (Sheriff) ซึ่งแตกต่างจากเขตการปกครองแบบเดิม เช่น มอร์เมียร์ดอม (mormaerdoms) หรือเอิร์ลดอม (earldoms) ซึ่งนักประวัติศาสตร์สมัยใหม่เรียกว่า "จังหวัด" (provinces)

ตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 ไชร์เหล่านี้ได้กลายเป็นเขตเลือกตั้งเพื่อส่งตัวแทนเข้าสู่รัฐสภาของสกอตแลนด์ และในปี 1667 ได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมาธิการด้านการจัดเก็บภาษีท้องถิ่น (commissioners of supply) ซึ่งต่อมาได้รับมอบหมายหน้าที่ในการบริหารท้องถิ่นเพิ่มเติม

การเปลี่ยนแปลงสู่ระบบเคาน์ตี

ภายหลังการรวมตัวกันของสกอตแลนด์และอังกฤษภายใต้พระราชบัญญัติการรวมสหภาพปี 1707 คำว่า "เคาน์ตี" (county) เริ่มถูกนำมาใช้แทนที่คำว่า "ไชร์" (shire) อย่างแพร่หลาย

ในปี 1890 ได้มีการจัดตั้งสภาเคาน์ตี (county councils) ตามพระราชบัญญัติการปกครองท้องถิ่น (สกอตแลนด์) ปี 1889 เพื่อรับหน้าที่บริหารจัดการท้องถิ่นแทนคณะกรรมาธิการด้านการจัดเก็บภาษี อย่างไรก็ตาม สภาเคาน์ตีเหล่านี้ถูกยกเลิกในปี 1975 และถูกแทนที่ด้วยการจัดระเบียบการปกครองท้องถิ่นใหม่ ซึ่งในปัจจุบันสกอตแลนด์แบ่งออกเป็น 32 เขตการปกครอง (council areas)

ประวัติศาสตร์การก่อตั้ง

ภาพประกอบประวัติศาสตร์สกอตแลนด์
ภาพสะท้อนถึงมรดกทางประวัติศาสตร์และการปกครองของสกอตแลนด์

การนำเข้าระบบนายอำเภอ

พระเจ้ามัลคอล์มที่ 3 (ครองราชย์ปี 1058-1093) ทรงนำระบบนายอำเภอมาใช้ โดยเลียนแบบโครงสร้างการบริหารของนอร์มันในอังกฤษ เพื่อให้การบริหารความยุติธรรมเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น ต่อมาพระเจ้าเอ็ดการ์, พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 และโดยเฉพาะอย่างยิ่งพระเจ้าเดวิดที่ 1 ทรงขยายการแบ่งเขตไชร์ให้ครอบคลุมทั่วทั้งประเทศ

รายชื่อไชร์ที่มีอยู่ในปี 1305

ในปี 1305 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ ได้ออกคำสั่งการปกครองสกอตแลนด์ โดยระบุรายชื่อไชร์ 23 แห่ง ดังนี้:

  • Aberdeen
  • Ayr (แบ่งเป็น Carrick, Cunninghame และ Kyle)
  • Banff
  • Berwick
  • Clackmannan
  • Cromarty
  • Dunbarton
  • Dumfries
  • Edinburgh
  • Elgin and Forres
  • Fife
  • Forfar
  • Haddington
  • Inverness
  • Kincardine (หรือ the Mearns)
  • Kinross
  • Lanark (รวมถึงพื้นที่ที่ต่อมากลายเป็น Renfrewshire)
  • Linlithgow
  • Peebles
  • Perth
  • Roxburgh (หรือ Teviotdale)
  • Selkirk
  • Stirling
  • Wigtown

ไชร์ที่ก่อตั้งขึ้นหลังปี 1305

ไชร์อื่นๆ ถูกก่อตั้งขึ้นจากการขยายดินแดนของอาณาจักรสกอตแลนด์ หรือการแบ่งย่อยเขตนายอำเภอเดิม เช่น:

  • Argyll: เริ่มมีการแต่งตั้งนายอำเภอในปี 1326
  • Kirkcudbright: ก่อตั้งในปี 1369 ในฐานะ "stewartry"
  • Bute: มีการแต่งตั้งนายอำเภอสืบตระกูลในปี 1388
  • Renfrew: แยกตัวออกจากไชร์ Lanark ในปี 1402

คำถามที่พบบ่อย

ไชร์ของสกอตแลนด์แตกต่างจากจังหวัด (Provinces) อย่างไร?

ไชร์ถูกจัดตั้งขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ทางตุลาการและบริหารความยุติธรรมโดยนายอำเภอ ในขณะที่จังหวัดเป็นเขตการปกครองแบบดั้งเดิมที่อยู่ภายใต้การควบคุมของขุนนาง เช่น มอร์เมียร์ดอม (mormaers) และเอิร์ล (earls)

ระบบสภาเคาน์ตี (County Councils) สิ้นสุดลงเมื่อใด?

สภาเคาน์ตีถูกยกเลิกในปี 1975 เนื่องจากการปรับโครงสร้างการปกครองท้องถิ่นครั้งใหญ่ของสกอตแลนด์

ระบบไชร์ในอดีตยังคงมีความสำคัญในปัจจุบันหรือไม่?

ปัจจุบันไชร์ทางประวัติศาสตร์ยังคงถูกใช้ในบางหน้าที่จำกัด เช่น การจดทะเบียน (registration counties) และเป็นพื้นฐานของพื้นที่รับผิดชอบของเจ้าหน้าที่ผู้แทนพระองค์ (lieutenancy areas)