ดอนแคสเตอร์ รัฐควิเบก เขตสงวนชาวโมฮอว์กในแคนาดา

ดอนแคสเตอร์ (Doncaster) หรือในภาษาโมฮอว์กเรียกว่า Tioweró:ton (อย่างเป็นทางการคือ Doncaster 17) เป็นเขตสงวนของชาวโมฮอว์ก (Mohawk Native Reserve) ซึ่งตั้งอยู่ในภูมิภาค Laurentides ของรัฐควิเบก ประเทศแคนาดา พื้นที่แห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของชนพื้นเมืองโมฮอว์ก โดยเฉพาะกลุ่มคนที่อาศัยอยู่ในเขตสงวน Kanesatake และ Kahnawake

เขตสงวนแห่งนี้ตั้งอยู่ห่างจากเมือง Mont-Tremblant ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 30 กิโลเมตร ในเขตเทศบาลดอนแคสเตอร์ ซึ่งตั้งชื่อตามเมืองในประเทศอังกฤษ ปัจจุบันพื้นที่นี้ไม่มีผู้อยู่อาศัยถาวรหรือมีผู้อยู่อาศัยเพียงประปราย โดยชาวโมฮอว์กใช้พื้นที่นี้เป็นเขตล่าสัตว์และตกปลาเป็นหลัก

ประวัติศาสตร์และการต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน

ประวัติศาสตร์ของดอนแคสเตอร์เต็มไปด้วยความขัดแย้งระหว่างชนพื้นเมืองและผู้ตั้งถิ่นฐานชาวตะวันตก ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 มีผู้บุกรุกชาวแคนาดาเชื้อสายยุโรปเข้ามาครอบครองพื้นที่บางส่วน และพยายามเรียกร้องให้รัฐบาลเปิดพื้นที่นี้ให้เป็นเขตตั้งถิ่นฐานทั่วไป

อย่างไรก็ตาม ชาวโมฮอว์กปฏิเสธที่จะให้เช่าหรือขายที่ดินผืนนี้อย่างเด็ดขาด ในปี ค.ศ. 1904 รัฐบาลจึงยุติข้อพิพาทโดยการจ่ายเงินชดเชยให้กับผู้บุกรุกสำหรับสิ่งปลูกสร้างที่พวกเขาทำไว้ เพื่อแลกกับการที่ผู้บุกรุกต้องลงนามในคำให้การว่าจะออกจากเขตสงวนและจะไม่กลับมาอีก โดยที่รัฐบาลตกลงที่จะไม่ฟ้องร้องในข้อหาบุกรุก

การจัดสรรที่ดินในยุคแรก

เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1851 มีการออกกฎหมายเพื่อจัดสรรที่ดินใน Lower Canada เพื่อประโยชน์ของ "Seven Nations of Canada" ซึ่งเป็นกลุ่มชนพื้นเมืองหลายเผ่า ต่อมาในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1853 ผู้ว่าการรัฐได้อนุมัติรายการจัดสรรที่ดิน โดยระบุให้ชาวอินเดียนแดงแห่ง Caughnawaga (Kahnawake) และทะเลสาบ Deux Montagnes (Kanesatake หรือ Oka) ได้รับการจัดสรรพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเทศบาลดอนแคสเตอร์ ซึ่งมีพื้นที่ประมาณ 16,000 เอเคอร์ (ประมาณ 65 ตารางกิโลเมตร)

ความขัดแย้งกับผู้ตั้งถิ่นฐาน

ในปี ค.ศ. 1890 กลุ่มผู้บุกรุกประมาณ 43 คนในเทศบาลดอนแคสเตอร์ได้ยื่นคำร้องขอให้ยกเลิกเขตสงวนของชาวโมฮอว์ก โดยอ้างว่าพื้นที่นี้มีความเหมาะสมแก่การเกษตรและเป็นอุปสรรคต่อความก้าวหน้าในการตั้งถิ่นฐานของชาวฝรั่งเศส-แคนาดาในท้องถิ่น นอกจากนี้ยังอ้างว่าพื้นที่นี้ไม่มีประโยชน์ต่อชาวโมฮอว์กเนื่องจากไม่มีสัตว์ป่าให้ล่า

แม้จะมีการกดดันอย่างต่อเนื่อง แต่รัฐบาลกลางและตัวแทนฝ่ายกิจการอินเดียนแดง (Indian Affairs) ยืนยันว่าชาวโมฮอว์กมีความมุ่งมั่นที่จะรักษาที่ดินผืนนี้ไว้ และได้พยายามขับไล่ผู้บุกรุกผ่านกระบวนการทางกฎหมาย จนกระทั่งเกิดข้อตกลงชดเชยเงินในปี ค.ศ. 1904 ดังที่กล่าวไปข้างต้น