เอิร์ลฮาร์คอร์ต ประวัติศาสตร์และสายตระกูลขุนนางอังกฤษ

เอิร์ลฮาร์คอร์ต แห่งสแตนตัน ฮาร์คอร์ต ในมณฑลออกซฟอร์ด เป็นบรรดาศักดิ์ขุนนางในระบบบรรดาศักดิ์ของบริเตนยิ่งใหญ่ (Peerage of Great Britain) ซึ่งถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1749 เพื่อมอบให้แก่ ไซมอน ฮาร์คอร์ต (Simon Harcourt) วิสเคานต์ฮาร์คอร์ตคนที่ 2 โดยในเวลาเดียวกันเขายังได้รับบรรดาศักดิ์วิสเคานต์นูนแฮม (Viscount Nuneham) อีกด้วย

ประวัติและการดำรงตำแหน่ง

เอิร์ลฮาร์คอร์ตคนแรกปฏิบัติหน้าที่ทางการทูตหลายประการให้แก่พระเจ้าจอร์จที่ 2 และพระเจ้าจอร์จที่ 3 (ขณะที่ยังเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์และต่อมาเป็นกษัตริย์) เขาเป็นตัวแทนของกษัตริย์ในพิธีอภิเษกสมรสครั้งแรกกับชาร์ลอตต์แห่งเมคเลนบวร์ก-สเตรลิทซ์ ในปี ค.ศ. 1761 และดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตประจำประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่ปี ค.ศ. 1768 ต่อมาในปี ค.ศ. 1772 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นอุปราชแห่งไอร์แลนด์ (Viceroy of Ireland)

อย่างไรก็ตาม ชีวิตของเขาจบลงอย่างน่าเศร้าในปี ค.ศ. 1777 เมื่อเขาเสียชีวิตที่คฤหาสน์นูนแฮมของตนเองจากการตกบ่อน้ำ

การสิ้นสุดของบรรดาศักดิ์

ไซมอน ฮาร์คอร์ต ได้รับการสืบทอดโดยลูกชายคนโตของเขาคือ จอร์จ และต่อมาสืบทอดโดยน้องชายของเขาคือ วิลเลียม บรรดาศักดิ์เอิร์ลฮาร์คอร์ตได้สิ้นสุดลง (extinct) ในปี ค.ศ. 1830 เมื่อวิลเลียมเสียชีวิต เนื่องจากทั้งสองพี่น้องไม่มีบุตรชายที่ถูกต้องตามกฎหมายเพื่อสืบทอดตำแหน่ง

การฟื้นฟูบรรดาศักดิ์วิสเคานต์

บรรดาศักดิ์วิสเคานต์ฮาร์คอร์ตได้รับการฟื้นฟูขึ้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 1917 ให้แก่ ลูอิส เวอร์นอน ฮาร์คอร์ต ซึ่งเป็นทายาทของไรท์เรเวอเรนด์ เอ็ดเวิร์ด เวเนเบิลส์-เวอร์นอน-ฮาร์คอร์ต

รายนามผู้ดำรงตำแหน่ง