ประวัติการเลือกตั้งของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งอินเดีย

พรรคคอมมิวนิสต์แห่งอินเดีย หรือที่รู้จักในชื่อ CPI เป็นพรรคการเมืองที่มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์การเมืองของอินเดีย โดยได้เข้าร่วมการเลือกตั้งในระดับต่างๆ ตั้งแต่ช่วงหลังการประกาศเอกราชของประเทศ

การเลือกตั้งสมัชชาจังหวัดในปี 1946

ในการเลือกตั้งสมัชชาจังหวัดของอินเดียในปี 1946 พรรค CPI ได้ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งจำนวน 108 คน ซึ่งในจำนวนนี้มีผู้ที่ได้รับเลือกตั้งเป็นจำนวน 8 คน ผลลัพธ์ที่น้อยนิดนี้เป็นผลมาจากความตัดสินใจของพรรคที่ไม่สนับสนุนการเคลื่อนไหว Quit India ในปี 1942 ซึ่งส่งผลกระทบต่อความนิยมของพรรคในขณะนั้น

ในจำนวนที่นั่งที่ชนะการเลือกตั้ง 8 ที่นั่งนั้น มี 7 ที่นั่งที่เป็นที่นั่งสำรองสำหรับตัวแทนแรงงาน โดยพรรคคอมมิวนิสต์ได้รับคะแนนเสียงยอดนิยม (popular vote) ประมาณ 2.5% แม้ว่าพรรคจะยังไม่สามารถแข่งขันกับสองพรรคใหญ่ในขณะนั้น คือ พรรคคองเกรสแห่งชาติอินเดีย (Indian National Congress) และสันนิบาตมุสลิมแห่งอินเดีย (All India Muslim League) ได้ แต่พรรคคอมมิวนิสต์ก็ได้กลายเป็น "แรงขับเคลื่อนที่สาม" ในแง่ของคะแนนเสียงยอดนิยม

ผู้สมัครของพรรคคอมมิวนิสต์ที่ได้รับเลือกตั้งในครั้งนั้น ได้แก่ Jyoti Basu (เขตเลือกตั้งทางรถไฟในเบงกอล), Ratanlal Brahmin (ดาร์จีลิง) และ Rupnarayan Ray (ดินาจปุระ)

ผลการเลือกตั้งทั่วไป

สภาผู้แทนราษฎร (Lok Sabha)

ผลการเลือกตั้งในระดับสภาผู้แทนราษฎรแสดงให้เห็นถึงความผันผวนของคะแนนเสียงและความนิยมของพรรคในแต่ละยุคสมัย

ผลการเลือกตั้งสมัชชาจังหวัด

ผลการเลือกตั้งในระดับรัฐหรือสมัชชาจังหวัดแสดงให้เห็นถึงความสามารถของพรรคพรรคคอมมิวนิสต์ในการสร้างฐานเสียงในบางพื้นที่ โดยข้อมูลจากคณะกรรมการการเลือกตั้งแห่งอินเดีย (Election Commission of India) ระบุว่าผลลัพธ์เหล่านี้ไม่รวมถึงการแบ่งแยกพื้นที่ของรัฐ หรือการเปลี่ยนพรรคของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และการเลือกตั้งซ่อมในระหว่างวาระการดำรงตำแหน่ง