พระราชบัญญัติการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมและการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ 1999 ของออสเตรเลีย

พระราชบัญญัติการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมและการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ ค.ศ. 1999 (Environment Protection and Biodiversity Conservation Act 1999 หรือ EPBC Act) เป็นกฎหมายหลักของรัฐสภาออสเตรเลียที่กำหนดกรอบการทำงานเพื่อการปกป้องสิ่งแวดล้อม ความหลากหลายทางชีวภาพ รวมถึงสถานที่ที่มีความสำคัญทางธรรมชาติและวัฒนธรรมของออสเตรเลีย

ประวัติและความเป็นมา

กฎหมายฉบับนี้ได้รับความเห็นชอบจากพระมหากษัตริย์เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 1999 และเริ่มมีผลบังคับใช้ในวันที่ 16 กรกฎาคม 2000 โดยเข้ามาแทนที่พระราชบัญญัติการอนุรักษ์อุทยานแห่งชาติและสัตว์ป่า ค.ศ. 1975 (National Parks and Wildlife Conservation Act 1975) และยกเลิกกฎหมายอื่น ๆ อีกหลายฉบับ เช่น พระราชบัญญัติการคุ้มครองสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์ ค.ศ. 1992 และพระราชบัญญัติการคุ้มครองวาฬ ค.ศ. 1980

การแก้ไขเพิ่มเติมที่สำคัญ

• รายการมรดกแห่งชาติ (National Heritage List): จัดตั้งขึ้นจากการแก้ไขเพิ่มเติมในเดือนกันยายน 2003
• การเพิ่มประสิทธิภาพ: การแก้ไขในเดือนกุมภาพันธ์ 2007 มุ่งเน้นให้กฎหมายมีประสิทธิภาพมากขึ้น ลดเวลาและค่าใช้จ่ายในการดำเนินการ และเพิ่มบทลงโทษที่เข้มงวดขึ้น
• เงื่อนไขด้านน้ำ (Water Trigger): การแก้ไขเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2013 กำหนดให้ทรัพยากรน้ำเป็นเรื่องที่มีความสำคัญทางสิ่งแวดล้อมระดับชาติ โดยเฉพาะในโครงการพัฒนาเหมืองถ่านหินและก๊าซธรรมชาติจากชั้นหินดินดาน (Coal Seam Gas)

การดำเนินงานและขอบเขตของกฎหมาย

ปัจจุบันกฎหมายฉบับนี้บริหารจัดการโดยกระทรวงการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พลังงาน สิ่งแวดล้อม และน้ำ (Department of Climate Change, Energy, the Environment and Water) โดยมีการออกกฎระเบียบเพื่อควบคุมกิจกรรมต่าง ๆ บนที่ดินของเครือจักรภพ รวมถึงการออกใบอนุญาตสำหรับกิจกรรมบางประเภท เช่น การเก็บดอกไม้ป่าเพื่อการค้า

เรื่องที่มีความสำคัญทางสิ่งแวดล้อมระดับชาติ (MNES)

กฎหมายฉบับนี้ระบุถึง เรื่องที่มีความสำคัญทางสิ่งแวดล้อมระดับชาติ (Matters of National Environmental Significance - MNES) ซึ่งรวมถึง:

• ทรัพย์สินมรดกโลก (World Heritage properties)
• สถานที่มรดกแห่งชาติ (National heritage places)
• พื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระดับนานาชาติ (Ramsar wetlands)
• ชนิดพันธุ์ที่ถูกคุกคามระดับชาติและชุมชนทางนิเวศวิทยา (Nationally threatened species and ecological communities)

นอกจากนี้ ยังมีการจัดทำรายชื่อชนิดพันธุ์ที่ถูกคุกคาม ซึ่งเป็นแหล่งอ้างอิงหลักสำหรับสัตว์และพืชในออสเตรเลีย โดยสามารถเข้าถึงข้อมูลได้ผ่านฐานข้อมูล Species Profile and Threats Database (SPRAT)

บทลงโทษและการบังคับใช้

การไม่ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติฉบับนี้อาจนำไปสู่บทลงโทษที่รุนแรง ซึ่งรวมถึงการสั่งให้ฟื้นฟูความเสียหายที่เกิดขึ้น การออกคำสั่งห้ามของศาล และบทลงโทษทางอาญาและทางแพ่ง