ภาษาดัตช์สำเนียงเฟลมมิช

ภาษาเฟลมมิช (Flemish หรือ Vlaams) คือกลุ่มของภาษาถิ่นในตระกูลภาษาแฟรงโกเนียนต่ำ (Low Franconian) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของภาษาดัตช์ โดยมีพื้นที่ใช้งานหลักอยู่ในภูมิภาคฟลานเดอร์ส (Flanders) ทางตอนเหนือของประเทศเบลเยียม นอกจากนี้ยังมีการพูดในพื้นที่ฟลานเดอร์สของฝรั่งเศสและฟลานเดอร์สของซีแลนด์ในเนเธอร์แลนด์ด้วย

คำจำกัดความและความคลุมเครือของคำว่า "เฟลมมิช"

ในทางภาษาศาสตร์ คำว่า "เฟลมมิช" มีการนำไปใช้ในหลายความหมายขึ้นอยู่กับบริบท ดังนี้:

• ความหมายกว้าง: หมายถึงภาษาดัตช์ที่พูดและเขียนในภูมิภาคฟลานเดอร์ส ซึ่งรวมทั้งภาษาดัตช์มาตรฐาน (Standard Dutch) และภาษาถิ่นที่ไม่เป็นมาตรฐาน
• ภาษาตัวกลาง (Tussentaal): ใช้เรียกรูปแบบภาษาพูดกึ่งมาตรฐานที่ใช้สื่อสารกันทั่วไปในฟลานเดอร์ส
• กลุ่มภาษาถิ่นในฟลานเดอร์ส: หมายถึงภาษาถิ่นและภาษาถิ่นย่อย (Regiolects) ทั้งหมดในภูมิภาคฟลานเดอร์ส ซึ่งรวมถึงสำเนียงบราบันเทียน (Brabantian) และลิมบวร์กิช (Limburgish) บางส่วน
• ภาษาถิ่นในเขตเคาน์ตีแห่งฟลานเดอร์สเดิม: จำกัดเฉพาะภาษาถิ่นในจังหวัดเวสต์ฟลานเดอร์ส และอีสต์ฟลานเดอร์ส รวมถึงพื้นที่ฟลานเดอร์สในฝรั่งเศสและซีแลนด์
• ภาษาถิ่นเวสต์ฟลานเดอร์ส: หมายถึงเฉพาะภาษาถิ่นที่พูดในจังหวัดเวสต์ฟลานเดอร์สและพื้นที่ใกล้เคียง ซึ่งมีความแตกต่างจากภาษาดัตช์มาตรฐานอย่างมาก

หน่วยงานด้านภาษาศาสตร์อย่าง Glottolog จัดให้ภาษาเวสต์ฟลานเดอร์สเป็นภาษาแยกต่างหากในตระกูลภาษาดัตช์ตะวันตกเฉียงใต้ ในขณะที่ Ethnologue จัดให้ภาษาลิมบวร์กิชและภาษาเวสต์ฟลานเดอร์สเป็นภาษาท้องถิ่นแยกจากภาษาดัตช์

ลักษณะทางภาษาและสถานะทางสังคม

ภาษาดัตช์เป็นหนึ่งในสามภาษาราชการของเบลเยียม และเป็นภาษาทางการเพียงภาษาเดียวของภูมิภาคฟลานเดอร์ส โดยมีประชากรประมาณ 3 ใน 5 ของประเทศที่ใช้ภาษาดัตช์ในการเขียน

ความแตกต่างจากภาษาดัตช์มาตรฐาน

ภาษาถิ่นดัตช์ในเบลเยียมมีลักษณะทางคำศัพท์และไวยากรณ์ที่แตกต่างจากภาษาดัตช์มาตรฐาน (ซึ่งมีพื้นฐานมาจากสำเนียงฮอลแลนดิกในเนเธอร์แลนด์) ความแตกต่างนี้มีความคล้ายคลึงกับความแตกต่างระหว่างภาษาอังกฤษแบบบริติชและภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน โดยคำบางคำในภาษาดัตช์มาตรฐานอาจมีความหมายเปลี่ยนไปเมื่อใช้ในสำเนียงเฟลมมิช

Tussentaal ภาษาตัวกลาง

Tussentaal (แปลว่า "ภาษาที่อยู่ระหว่างกลาง") คือรูปแบบภาษาพูดกึ่งมาตรฐาน (Mesolect) ที่ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากสำเนียงบราบันเทียน เป็นภาษาที่ไม่เป็นทางการซึ่งอยู่กึ่งกลางระหว่างภาษาถิ่นพื้นเมืองและภาษาดัตช์มาตรฐาน

Tussentaal ได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา โดยเฉพาะผ่านสื่อโทรทัศน์ เช่น ละครและคอมเมดี้ ซึ่งมักใช้ Tussentaal เพื่อแสดงถึงตัวละครชนชั้นกลาง ทำให้ภาษานี้กลายเป็นสัญลักษณ์ของ "ความปกติ" ในสังคมฟลานเดอร์ส อย่างไรก็ตาม นักวิชาการและนักเขียนบางส่วนกังวลว่าการแพร่หลายของ Tussentaal อาจทำให้การใช้ภาษาดัตช์มาตรฐานเสื่อมถอยลง

เบลจิซิซึม (Belgicisms)

เบลจิซิซึม คือคำศัพท์หรือสำนวนที่ปรากฏเฉพาะในภาษาดัตช์ฉบับเบลเยียม ซึ่งบางคำถูกนำมาใช้ในชีวิตประจำวันจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของมาตรฐานภาษาดัตช์ในเบลเยียม โดยมีความแตกต่างจากเบลจิซิซึมในภาษาฝรั่งเศสซึ่งเป็นคำเฉพาะของภาษาฝรั่งเศสฉบับเบลเยียม