← กลับไปยังบทความทั้งหมด

งูบิน ความมหัศจรรย์ของงูสกุล Chrysopelea

สรุปใจความสำคัญ

  • งูบินสามารถร่อนในอากาศได้ไกลถึง 100 เมตร โดยการปรับรูปร่างลำตัวให้แบนและเคลื่อนที่แบบเลื้อยสลับซ้ายขวา
  • พบกระจายพันธุ์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จีนตอนใต้ อินเดีย และศรีลังกา
  • มีพิษอ่อนที่เป็นอันตรายต่อเหยื่อขนาดเล็ก แต่ไม่เป็นอันตรายร้ายแรงต่อมนุษย์
  • มีทั้งหมด 5 ชนิดที่ได้รับการยอมรับในทางอนุกรมวิธาน

งูบิน หรือ งูร่อน เป็นงูในสกุล Chrysopelea ซึ่งจัดอยู่ในวงศ์ Colubridae มีความโดดเด่นด้วยความสามารถพิเศษในการร่อนจากต้นไม้หนึ่งไปยังอีกต้นหนึ่งได้อย่างคล่องแคล่ว พบกระจายพันธุ์อยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และพื้นที่ใกล้เคียง โดยงูในสกุลนี้มีทั้งหมด 5 ชนิด และมีพิษอ่อนซึ่งเป็นอันตรายต่อเหยื่อขนาดเล็กเท่านั้น แต่ไม่เป็นอันตรายร้ายแรงต่อมนุษย์

งูบินในขณะที่กำลังเคลื่อนที่
งูในสกุล Chrysopelea ที่มีความสามารถในการร่อนในอากาศ

กลไกการร่อนในอากาศ

การร่อนของงูบินไม่ได้เป็นการบินแบบกระพือปีก แต่เป็นการใช้หลักอากาศพลศาสตร์ในการพยุงตัว โดยมีขั้นตอนและกลไกดังนี้:

  • การเริ่มต้น: งูจะปีนขึ้นไปบนต้นไม้โดยใช้เกล็ดบริเวณท้องยึดเกาะกับเปลือกไม้ เมื่อถึงปลายกิ่ง งูจะทิ้งตัวลงมาในลักษณะรูปตัว J เพื่อกำหนดทิศทางและระดับความชันก่อนจะดีดตัวออกจากต้นไม้
  • การปรับรูปร่างร่างกาย: เมื่ออยู่ในอากาศ งูจะแขม่วท้องและกางซี่โครงออก ทำให้ลำตัวแบนลงและมีลักษณะเป็นรูปทรงเว้า (pseudo concave wing) ซึ่งช่วยเพิ่มพื้นที่ผิวและสร้างแรงยกคล้ายกับลักษณะของจานร่อน (frisbee)
  • การทรงตัว: งูจะเคลื่อนที่ลำตัวแบบเลื้อยสลับซ้ายขวา (lateral undulation) อย่างต่อเนื่องในขณะที่ร่อน เพื่อรักษาทิศทางและสร้างความเสถียร ทำให้สามารถร่อนได้ไกลถึง 100 เมตร

งานวิจัยจากมหาวิทยาลัยชิคาโกพบว่ามีความสัมพันธ์เชิงลบระหว่างขนาดตัวและความสามารถในการร่อน โดยงูบินที่มีขนาดเล็กกว่ามักจะสามารถร่อนในแนวราบได้ระยะทางที่ไกลกว่า นอกจากนี้ ศาสตราจารย์ Jake Socha จาก Virginia Tech ยังระบุว่าการปรับเปลี่ยนรูปร่างร่างกายเพื่อสร้างแรงทางอากาศพลศาสตร์นี้ เป็นแรงบันดาลใจในการพัฒนาหุ่นยนต์ที่สามารถร่อนในอากาศได้ในอนาคต

ลักษณะทางกายภาพของงูบิน
ลักษณะลำตัวของงูบินที่ปรับตัวให้เหมาะสมกับการใช้ชีวิตบนต้นไม้

การกระจายพันธุ์และถิ่นที่อยู่อาศัย

งูบินพบได้กว้างขวางในภูมิภาคเอเชีย ได้แก่:

  • เอเชียตะวันออกเฉียงใต้: ไทย, เวียดนาม, กัมพูชา, เมียนมา, ลาว, สิงคโปร์, อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์
  • พื้นที่อื่น ๆ: ตอนใต้ของจีน, อินเดีย และศรีลังกา

งูเหล่านี้ใช้ชีวิตส่วนใหญ่บนเรือนยอดไม้ (arboreal) และแทบจะไม่ลงมาบนพื้นดิน

พฤติกรรมการกินอาหารและพิษ

งูบินเป็นสัตว์ที่ออกหากินในเวลากลางวัน (diurnal) อาหารหลักประกอบด้วยสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก เช่น กิ้งก่า, หนู, กบ, นก และค้างคาว

ในด้านของพิษ งูสกุล Chrysopelea จัดเป็นงูที่มีพิษอ่อน โดยมีเขี้ยวพิษขนาดเล็กที่อยู่ด้านหลัง (fixed rear fangs) ซึ่งออกแบบมาเพื่อทำให้เหยื่อขนาดเล็กเป็นอัมพาต พิษนี้ไม่มีผลกระทบที่มีนัยสำคัญทางการแพทย์ต่อมนุษย์ และไม่ถูกจัดอยู่ในกลุ่มงูอันตรายต่อคน

งูบินชนิดหนึ่งในธรรมชาติ
งูบินมักพรางตัวให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมบนต้นไม้

อนุกรมวิธานและชนิดของงูบิน

งูบินจัดอยู่ในวงศ์ย่อย Ahaetuliinae ซึ่งมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับงูเขียวพระอินทร์ (สกุล Dendrelaphis) โดยมีชนิดที่ได้รับการยอมรับ 5 ชนิด ได้แก่:

  1. Chrysopelea ornata
  2. Chrysopelea paradisi
  3. Chrysopelea pelias
  4. Chrysopelea rhodopleuron
  5. Chrysopelea taprobanica

ขนาดของงูบินมีความแตกต่างกันตามชนิด โดยชนิดที่เล็กที่สุดมีความยาวประมาณ 0.6 เมตร และชนิดที่ใหญ่ที่สุดมีความยาวได้ถึง 1.2 เมตร

คำถามที่พบบ่อย

งูบินสามารถบินได้จริงหรือไม่?

งูบินไม่สามารถบินได้เหมือนนก แต่ใช้การ 'ร่อน' (glide) โดยการปรับลำตัวให้แบนเพื่อสร้างแรงยกจากอากาศและร่อนจากที่สูงลงสู่ที่ต่ำ

งูบินมีอันตรายต่อมนุษย์หรือไม่?

งูบินมีพิษอ่อนมาก ซึ่งมีผลต่อเหยื่อขนาดเล็กเท่านั้น ไม่ถูกจัดว่าเป็นงูที่มีพิษร้ายแรงต่อมนุษย์

งูบินร่อนได้ไกลแค่ไหน?

งูบินสามารถร่อนผ่านป่าและดงดิบได้ไกลถึง 100 เมตร

งูบินกินอะไรเป็นอาหาร?

งูบินออกหากินกลางวัน โดยกินกิ้งก่า หนู กบ นก และค้างคาวเป็นอาหาร