ประวัติ ฟรานซิส ดับเบิลยู เชพเพิร์ดสัน นักวิชาการและผู้เชี่ยวชาญด้านสมาคมนักศึกษา

ฟรานซิส เวย์แลนด์ เชพเพิร์ดสัน (Francis Wayland Shepardson; 15 ตุลาคม ค.ศ. 1862 – 9 สิงหาคม ค.ศ. 1937) เป็นนักวิชาการ นักประวัติศาสตร์ นักการเมือง นักเขียน และบรรณาธิการชาวอเมริกัน ผู้มีบทบาทโดดเด่นในฐานะผู้บริหารระดับสูงของสมาคมนักศึกษา (Greek letter society) ในสหรัฐอเมริกา เขาเคยดำรงตำแหน่งอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยชิคาโกเป็นเวลา 25 ปี และเป็นผู้อำนวยการคนแรกของกรมทะเบียนและการศึกษาแห่งรัฐอิลลินอยส์ นอกจากนี้ เขายังเคยดำรงตำแหน่งเลขานุการและรักษาการผู้อำนวยการของกองทุนจูเลียส โรเซนวอลด์ (Julius Rosenwald Fund) อีกด้วย

ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

เชพเพิร์ดสันเกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1862 ที่เมืองเชวิอท รัฐโอไฮโอ เป็นบุตรของแดเนียล เชพเพิร์ดสัน ซึ่งเป็นนักการศึกษาและดุษฎีบัณฑิตทางเทววิทยา และเอลิซา (นามสกุลเดิม สมาร์ท) ครอบครัวของเขาได้ย้ายมาอยู่ที่เมืองแกรนวิลล์ รัฐโอไฮโอ ในปี ค.ศ. 1868 ซึ่งเป็นจุดที่บิดาของเขาได้ก่อตั้งวิทยาลัยเชพเพิร์ดสันสำหรับสตรี (Shepardson College for Women) ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยเดนิสัน (Denison University)

ด้านการศึกษา เชพเพิร์ดสันสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยเดนิสันในปี ค.ศ. 1882 จากนั้นเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยบราวน์ (Brown University) และสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1883 โดยได้รับเกียรตินิยมจากสมาคมฟายเบตาแคปปา (Phi Beta Kappa) ต่อมาเขาได้กลับมาศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยเดนิสันจนสำเร็จปริญญาโทในปี ค.ศ. 1886 และสำเร็จปริญญาเอก (Ph.D.) ด้านเศรษฐศาสตร์การเมืองจากมหาวิทยาลัยเยล (Yale University) ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1892

เส้นทางอาชีพและงานวิชาการ

ในช่วงแรก เชพเพิร์ดสันทำงานเป็นอาจารย์ที่ Young Ladies' Institute ในเมืองแกรนวิลล์ ระหว่างปี ค.ศ. 1883 ถึง 1887 และเคยเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ Granville Times รวมถึงทำงานในธุรกิจโรงพิมพ์และร้านหนังสือ Kussmaul & Shepardson

ในปี ค.ศ. 1892 เขาได้เข้าเป็นหนึ่งในคณาจารย์รุ่นแรกของมหาวิทยาลัยชิคาโก โดยดำรงตำแหน่งต่างๆ ดังนี้:

• เลขานุการฝ่ายห้องสมุดและสิ่งพิมพ์ของส่วนขยายมหาวิทยาลัย (University Extension) ระหว่างปี ค.ศ. 1892–1893
• ผู้ช่วยสอนวิชาประวัติศาสตร์ ระหว่างปี ค.ศ. 1893–1895
• อาจารย์สอนประวัติศาสตร์อเมริกาและเลขานุการแผนกการบรรยายและศึกษา ระหว่างปี ค.ศ. 1895–1897
• ผู้ช่วยศาสตราจารย์ด้านประวัติศาสตร์อเมริกา ระหว่างปี ค.ศ. 1897–1901 และดำรงตำแหน่งเลขานุการของอธิการบดีมหาวิทยาลัยระหว่างปี ค.ศ. 1897–1904
• รองศาสตราจารย์ด้านประวัติศาสตร์อเมริกา และคณบดีวิทยาลัยระดับสูง (บัณฑิตวิทยาลัย) ระหว่างปี ค.ศ. 1904–1907

นอกเหนือจากงานสอน เขายังเป็นนักเขียนบทบรรณาธิการและนักวิจารณ์หนังสือให้กับหนังสือพิมพ์ Chicago Tribune ระหว่างปี ค.ศ. 1906 ถึง 1910 และเคยเดินทางไปเป็นวิทยากรและที่ปรึกษาให้กับ American Teacher's Assembly ที่เมืองบากีโอ ประเทศฟิลิปปินส์ ในช่วงปี ค.ศ. 1914

บทบาททางการเมืองและการบริหารการศึกษา

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1917 ผู้ว่าการรัฐอิลลินอยส์ แฟรงก์ โอ. โลว์เดน (Frank O. Lowden) ได้แต่งตั้งให้เชพเพิร์ดสันดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการคนแรกของกรมทะเบียนและการศึกษาแห่งรัฐอิลลินอยส์ (Illinois Department of Registration and Education) ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งจนสิ้นสุดวาระของผู้ว่าการรัฐในปี ค.ศ. 1921 ในช่วงเวลานี้ เขายังทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการคณะกรรมการโรงเรียนครู (Normal School Board) และคณะกรรมาธิการผู้อพยพ (Immigrants Commission) ของรัฐอีกด้วย

หลังจากนั้น ในปี ค.ศ. 1921 เชพเพิร์ดสันได้เข้าทำงานเป็นเลขานุการและรักษาการผู้อำนวยการของกองทุนจูเลียส โรเซนวอลด์ (Julius Rosenwald Fund) โดยทำงานร่วมกับจูเลียส โรเซนวอลด์ เพื่อส่งเสริมการศึกษาสำหรับเด็กและผู้ใหญ่ชาวแอฟริกันอเมริกันในพื้นที่ทางตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา จนถึงปี ค.ศ. 1926

อิทธิพลต่อสมาคมนักศึกษา (Greek Letter Organizations)

เชพเพิร์ดสันได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญและผู้สนับสนุนหลักของระบบสมาคมนักศึกษาในวิทยาลัยของสหรัฐอเมริกา เขาเป็นผู้ก่อตั้งและประธานคนแรกของสมาคมเกียรตินิยมวิทยาลัย (Association of College Honor Societies) และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งสมาคมระหว่างสมาคมนักศึกษาแห่งชาติ (National Interfraternity Conference) โดยดำรงตำแหน่งเลขานุการคนแรกและต่อมาเป็นประธาน

เขามีความผูกพันอย่างลึกซึ้งกับสมาคม Beta Theta Pi โดยดำรงตำแหน่งเลขานุการทั่วไปตั้งแต่ปี ค.ศ. 1907 ถึง 1917 และเป็นประธานสมาคมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1918 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1937 นอกจากนี้เขายังเป็นบรรณาธิการวารสาร The Beta Theta Pi ระหว่างปี ค.ศ. 1917 ถึง 1930 และเขียนหนังสือเกี่ยวกับสมาคมนี้ถึง 5 เล่ม จนได้รับฉายาว่า "Mr. Beta Theta Pi"

นอกจากนี้ เขายังดำรงตำแหน่งประธานระดับชาติของสมาคม Acacia เป็นเวลา 3 วาระ (ค.ศ. 1910–1914) และเป็นรองประธานระดับชาติของสมาคมฟายเบตาแคปปา (Phi Beta Kappa) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1919 เป็นต้นมา