เฟรเดอริก ดับเบิลยู. เอช. ไมเยอร์ส ผู้บุกเบิกการวิจัยทางจิตและแนวคิดเรื่องจิตใต้สำนึก

เฟรเดอริก วิลเลียม เฮนรี ไมเยอร์ส (Frederic William Henry Myers; 6 กุมภาพันธ์ 1843 – 17 มกราคม 1901) เป็นกวี นักคลาสสิกศาสตร์ นักภาษาศาสตร์ และหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งสมาคมวิจัยทางจิต (Society for Psychical Research หรือ SPR) งานของไมเยอร์สเกี่ยวกับการวิจัยทางจิตและแนวคิดเรื่อง "จิตใต้สำนึก" (Subliminal Self) มีอิทธิพลอย่างมากในยุคของเขา แม้ว่าในเวลาต่อมาแนวคิดเหล่านี้จะไม่ได้รับการยอมรับจากชุมชนวิทยาศาสตร์กระแสหลักก็ตาม

ประวัติช่วงต้นและการศึกษา

ไมเยอร์สเกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 1843 ที่บ้านพักของศาสนาจารย์ในเมืองเคสวิก มณฑลคัมเบอร์แลนด์ เป็นบุตรของศาสนาจารย์เฟรเดอริก ไมเยอร์ส และซูซาน แฮร์เรียต ไมเยอร์ส เขาเป็นพี่ชายของเออร์เนสต์ ไมเยอร์ส (กวี) และ ดร. อาเธอร์ โทมัส ไมเยอร์ส

เขาได้รับการศึกษาที่วิทยาลัยเชลเทนแฮม (Cheltenham College) และทรีนิตีคอลเลจ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ (Trinity College, Cambridge) โดยสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีในปี 1864 และได้รับรางวัลทางวิชาการหลายรายการ เช่น รางวัล Bell, Craven, Camden และ Chancellor's Medal อย่างไรก็ตาม เขาถูกบังคับให้สละรางวัล Camden ในปี 1863 หลังจากถูกกล่าวหาว่าคัดลอกผลงาน (plagiarism)

ไมเยอร์สเป็นสมาชิก (Fellow) ของทรีนิตีคอลเลจตั้งแต่ปี 1865 ถึง 1874 และเป็นอาจารย์สอนวิชาคลาสสิกตั้งแต่ปี 1865 ถึง 1869 ต่อมาในปี 1872 เขาได้เข้าดำรงตำแหน่งผู้ตรวจการโรงเรียน

ผลงานด้านวรรณกรรมและวิจารณ์

ในปี 1867 ไมเยอร์สได้ตีพิมพ์บทกวีขนาดยาวชื่อ St Paul ซึ่งรวมถึงเนื้อหาของเพลงสวด "Hark what a sound, and too divine for hearing" ต่อมาในปี 1882 เขาได้ตีพิมพ์ The Renewal of Youth and Other Poems นอกจากนี้ เขายังเขียนหนังสือวิจารณ์วรรณกรรม โดยเฉพาะเล่มที่เกี่ยวกับเวิร์ดสเวิร์ธ (Wordsworth) ในปี 1881 และ Essays, Classical and Modern (สองเล่มจบ ปี 1883) ซึ่งรวมถึงบทความเกี่ยวกับเวอร์จิล (Virgil)

การวิจัยทางจิตและสมาคม SPR

ไมเยอร์สมีความสนใจอย่างลึกซึ้งในการวิจัยทางจิต และเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้งสมาคมวิจัยทางจิต (Society for Psychical Research - SPR) ในปี 1883 และได้ก้าวขึ้นเป็นประธานสมาคมในปี 1900

แนวคิดหลักของเขาคือทฤษฎี "จิตใต้สำนึก" (Subliminal Self) ซึ่งเสนอว่ามีส่วนของจิตใจที่ทำงานอยู่เบื้องหลังการรับรู้ปกติ และสามารถประมวลผลข้อมูลหรือประสบการณ์ที่จิตสำนึกไม่ได้รับรู้ แม้ว่านักจิตวิทยาร่วมสมัยหลายคนจะไม่เห็นด้วย แต่แนวคิดนี้ได้ส่งอิทธิพลต่อบุคคลสำคัญอย่าง วิลเลียม เจมส์ (William James) และ เทโอดอร์ ฟลูร์นอย (Théodore Flournoy)

เป้าหมายเบื้องต้นของไมเยอร์สและสมาชิกยุคแรกของ SPR เช่น เฮนรี ซิดกวิก (Henry Sidgwick) คือการใช้การวิจัยทางจิตเพื่อค้นหาหลักฐานทางจิตวิญญาณ โดยไมเยอร์สเชื่อว่าการพิสูจน์เรื่องโทรจิต (Telepathy) เป็นเป้าหมายสำคัญประการหนึ่งของสมาคม

ทัศนะต่อร่างทรงและปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ

ไมเยอร์สมีความเห็นต่างจากริชาร์ด ฮอดจ์สัน (Richard Hodgson) และเอเลนอร์ มิลเดรด ซิดกวิก (Eleanor Mildred Sidgwick) โดยเขาเชื่อว่าแม้ร่างทรงจำนวนมากจะมีการหลอกลวง แต่ก็ยังมีบางกรณีที่สามารถสร้างปรากฏการณ์ทางกายภาพที่เกิดขึ้นจริงได้

อย่างไรก็ตาม ความเชื่อของเขาทำให้เขาถูกหลอกโดยร่างทรงบางราย เช่น ดักลาส แบล็กเบิร์น (Douglas Blackburn) ซึ่งภายหลังสารภาพว่าตนเองใช้กลโกงเพื่อหลอกลวงไมเยอร์สและเอ็ดมันด์ เกอร์นีย์ (Edmund Gurney) โดยเรียกทั้งคู่ว่าเป็น "พวกจิตวิญญาณนิยมที่หูเบา"

ชีวิตส่วนตัวและข้อถกเถียง

ในวัยหนุ่ม ไมเยอร์สมีความสัมพันธ์กับผู้ชายหลายคน รวมถึงอาเธอร์ ซิดกวิก (Arthur Sidgwick) และกวี จอห์น แอดดิงตัน ไซมอนด์ส (John Addington Symonds) ต่อมาเขาได้มีความสัมพันธ์กับแอนนี่ เอลิซา (Annie Eliza) ภรรยาของลูกพี่ลูกน้องของเขา ซึ่งไม่เป็นที่แน่ชัดว่าความสัมพันธ์นั้นเป็นแบบทางเพศหรือแบบพลาโตนิก จนกระทั่งแอนนี่เสียชีวิตจากการฆ่าตัวตายในปี 1876

ในปี 1880 ไมเยอร์สแต่งงานกับอีฟลีน เทนแนนท์ (Eveleen Tennant) มีบุตรด้วยกันสองคน โดยบุตรชายคนโตคือ เลโอโปลด์ แฮมิลตัน ไมเยอร์ส (Leopold Hamilton Myers) นักเขียนนวนิยาย

มีข้อถกเถียงในหมู่นักชีวประวัติเกี่ยวกับพฤติกรรมทางเพศของไมเยอร์ส โดยบางคน เช่น บาร์ต ชูลท์ซ (Bart Schultz) และโรนัลด์ เพียร์ซอลล์ (Ronald Pearsall) ตั้งข้อสังเกตว่าเขาอาจมีความสนใจทางเพศในร่างทรงหญิงสาว หรือใช้การวิจัยทางจิตเป็นข้ออ้างในการแอบดู (voyeurism) ขณะที่นักชีวประวัติอย่าง เทรเวอร์ แฮมิลตัน (Trevor Hamilton) ได้ออกมาปกป้องไมเยอร์สจากข้อกล่าวหาเหล่านี้