กองทุนเพื่อประโยชน์สาธารณะ (Fund for the Public Interest)

กองทุนเพื่อประโยชน์สาธารณะ (ภาษาอังกฤษ: Fund for the Public Interest หรือ FFPI; เดิมชื่อ Fund for Public Interest Research) เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรประเภท 501(c)(4) ในสหรัฐอเมริกา ทำหน้าที่เป็นหน่วยงานหลักในการระดมทุนและดำเนินกิจกรรมรณรงค์ภาคสนาม (Canvassing) ให้กับองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่มีแนวคิดเสรีนิยม ซึ่งมุ่งเน้นการผลักดันประเด็นด้านการคุ้มครองสิ่งแวดล้อม การคุ้มครองผู้บริโภค และสาธารณสุข

ประวัติและการก่อตั้ง

FFPI ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1982 เพื่อเป็นกลไกในการระดมทุนและสร้างฐานสมาชิกให้กับกลุ่มวิจัยเพื่อประโยชน์สาธารณะ (Public Interest Research Groups หรือ PIRGs) ในระดับรัฐ โดยมีจุดเริ่มต้นมาจากแคมเปญของกลุ่ม Massachusetts Public Interest Research Group ในการผลักดันกฎหมายการคืนเงินค่ามัดจำขวด (Bottle Bill) ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มีการนำวิธีการรณรงค์แบบเคาะประตูบ้านมาใช้

การสร้างโครงสร้างพื้นฐานด้านการระดมทุนและสมาชิกที่แยกตัวออกมาจากกลุ่มในมหาวิทยาลัย (ซึ่งเคยเป็นศูนย์กลางของ PIRGs ในขณะนั้น) ช่วยให้ PIRGs สามารถฟื้นฟูทรัพยากรและอิทธิพลที่เคยลดลง และนำไปสู่การปรับเปลี่ยนรูปแบบองค์กรจากกลุ่มกิจกรรมในรั้วมหาวิทยาลัยไปสู่การเป็นองค์กรล็อบบี้ที่มีฐานสมาชิกจำนวนมาก

การดำเนินงาน

FFPI ดำเนินกิจกรรมผ่านสำนักงานรณรงค์ในพื้นที่ต่างๆ โดยมีกิจกรรมหลักดังนี้:

• การรณรงค์ภาคสนาม (Canvassing): ดำเนินการทั้งแบบการรณรงค์บนท้องถนน (Street Canvassing) โดยการเข้าหาผู้คนที่สัญจรไปมา และการรณรงค์แบบเคาะประตูบ้าน (Door Canvassing) ซึ่งรวมถึงการส่งเจ้าหน้าที่ไปยังย่านที่พักอาศัย หรือการรณรงค์แบบค่ายพักแรม (Camping Canvasses) ที่เจ้าหน้าที่จะเดินทางไปยังพื้นที่ห่างไกลและพักแรมเพื่อรณรงค์ในพื้นที่นั้นๆ
• การสร้างความมีส่วนร่วมของพลเมือง: ให้ความรู้แก่ผู้มีสิทธิเลือกตั้งเกี่ยวกับประเด็นทางสังคม สร้างฐานสมาชิกให้กับกลุ่มรากหญ้า และสนับสนุนการรณรงค์ เช่น การรวบรวมรายชื่อผู้สนับสนุน (Petition drives) หรือการรณรงค์เขียนจดหมาย
• การระดมทุน: จ้างพนักงานรณรงค์ (Canvassers) ซึ่งส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาที่ทำงานช่วงปิดเทอมฤดูร้อน เพื่อระดมทุนให้กับองค์กรพันธมิตร เช่น Sierra Club, Human Rights Campaign, Environment America และ Fair Share

ในช่วงปี ค.ศ. 2019-2020 ก่อนการแพร่ระบาดของโควิด-19 FFPI มีการจ้างงานพนักงานรณรงค์ทั่วประเทศจำนวน 5,263 คน และสามารถระดมทุนได้ประมาณ 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

ข้อพิพาทด้านแรงงานและคดีความ

FFPI เผชิญกับข้อกล่าวหาเกี่ยวกับการใช้แรงงานที่ไม่เป็นธรรมในหลายกรณี:

• การรวมกลุ่มสหภาพ: ในปี ค.ศ. 2005 สำนักงานในลอสแอนเจลิสถูกสั่งปิดอย่างกะทันหันหลังจากพนักงานลงมติเข้าร่วมสหภาพแรงงาน International Brotherhood of Teamsters
• การละเมิดสิทธิแรงงาน: ในปี ค.ศ. 2006 สำนักงานผู้ตรวจการแรงงานแห่งรัฐแคลิฟอร์เนียพบว่าองค์กรมีการปฏิเสธไม่ให้พนักงานได้หยุดพักผ่อน และในปี ค.ศ. 2009 FFPI ได้ตกลงยอมความในคดีแบบกลุ่ม (Class-action suit) มูลค่า 2.15 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากข้อกล่าวหาว่าให้พนักงานทำงานหนักเกินเวลาโดยไม่มีค่าล่วงเวลา และพนักงานรณรงค์หลายรายได้รับค่าจ้างต่ำกว่าอัตราค่าจ้างขั้นต่ำ
• คดีการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม: ในปี ค.ศ. 2012 พนักงานในศูนย์โทรศัพท์ (Call center) ที่เมืองพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน พยายามรวมตัวกันเป็นสหภาพ Communications Workers of America ส่งผลให้พนักงานที่สนับสนุนสหภาพ 13 คนถูกเลิกจ้าง ต่อมาศาลรัฐบาลกลางและคณะกรรมการแรงงานแห่งชาติ (NLRB) สั่งให้ FFPI รับนาย David Neel กลับเข้าทำงาน และจ่ายเงินชดเชยย้อนหลังพร้อมดอกเบี้ยรวม 19,088 ดอลลาร์สหรัฐ และจ่ายเงินอีก 7,000 ดอลลาร์สหรัฐ สำหรับการสละสิทธิ์ในการกลับเข้าทำงาน

การวิพากษ์วิจารณ์

การดำเนินงานของ FFPI ถูกนำมาวิเคราะห์ในหนังสือ Activism, Inc.: How the Outsourcing of Grassroots Campaigns Is Strangling Progressive Politics in America โดย Dana Fisher นักสังคมวิทยาจากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ซึ่งศึกษาการทำงานของสำนักงานรณรงค์ของ FFPI ในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 2003 โดยเนื้อหาในหนังสือวิพากษ์วิจารณ์การเปลี่ยนกิจกรรมทางสังคมให้กลายเป็นรูปแบบธุรกิจ (Outsourcing) ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการเมืองแบบก้าวหน้าในสหรัฐอเมริกา