ภูมิภาคการ์เมียน

ภูมิภาคการ์เมียน (Garmian หรือ Garmiyan; ภาษาเคิร์ด: گەرمیان) เป็นพื้นที่ทางภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ในเขตเคอร์ดิสถาน (Kurdistan Region) ทางตอนเหนือของประเทศอิรัก โดยมีศูนย์กลางการบริหารอยู่ที่เมืองกาลาร์ (Kalar) พื้นที่นี้มีความสำคัญในเชิงยุทธศาสตร์เนื่องจากตั้งอยู่ระหว่างเมืองเคิร์กุก (Kirkuk) ซึ่งเป็นแหล่งน้ำมันสำคัญ และพรมแดนประเทศอิหร่าน

ขอบเขตและการปกครอง

ภูมิภาคการ์เมียนตั้งอยู่ห่างจากเมืองสุไลมานิยาห์ (Sulaymaniyah) ไปทางทิศใต้ประมาณ 62 กิโลเมตร และห่างจากเมืองเคิร์กุกไปทางทิศตะวันออกประมาณ 104 กิโลเมตร พื้นที่นี้ครอบคลุมเขตการปกครองสำคัญ ได้แก่:

• เขตกาลาร์ (Kalar) - ศูนย์กลางการบริหารของภูมิภาค
• เขตคิฟรี (Kifri)
• เขตดาร์บันดิกฮัน (Darbandikhan)
• เขตชัมชามัล (Chamchamal)

นอกจากนี้ ในบางบริบทหรือในทางไม่เป็นทางการ อาจมีการรวมเขตทุซคูร์มาตู (Tuz Khurmatu) และเขตคานาคิน (Khanaqin) เข้าไว้ด้วย ขณะที่แผนที่ประวัติศาสตร์บางฉบับระบุว่าเมืองเคิร์กุกและดากุก (Daquq) เคยเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคการ์เมียนในอดีต

ที่มาของชื่อ

คำว่า "Germiyan" ในภาษาเคิร์ดมีความหมายสื่อถึงพื้นที่ที่มีอากาศร้อนและแห้ง ซึ่งเป็นการสะท้อนถึงลักษณะภูมิอากาศและตำแหน่งที่ตั้งของภูมิภาคนี้ โดยในเขตเคอร์ดิสถานยังมีพื้นที่อื่นที่มีการตั้งชื่อในลักษณะที่สื่อถึงสภาพอากาศเช่นเดียวกัน เช่น พื้นที่โซซัน (Zozan) ทางตอนเหนือ

ประวัติศาสตร์และการเมือง

ในอดีต ภูมิภาคการ์เมียนเป็นพื้นที่เกษตรกรรมและปศุสัตว์เป็นหลัก อย่างไรก็ตาม เนื่องจากตำแหน่งที่ตั้งทางยุทธศาสตร์ ทำให้พื้นที่นี้กลายเป็นจุดปะทะสำคัญทางการเมืองและทหาร

การเปลี่ยนแปลงภายใต้รัฐบาลพรรคบะอัษ

ตั้งแต่ช่วงต้นทศวรรษ 1970 รัฐบาลพรรคบะอัษ (Baathist Government) ของอิรักได้ดำเนินนโยบายให้ชาวบ้านตามแนวพรมแดนอิหร่านย้ายออกจากถิ่นฐานเดิม และนำไปตั้งถิ่นฐานใหม่ในหมู่บ้านรวม (Collective villages) เพื่อควบคุมความมั่นคง

การเคลื่อนไหวของกลุ่มต่อต้าน

ในช่วงกลางทศวรรษ 1970 ภูมิภาคนี้กลายเป็นฐานที่มั่นสำคัญของกลุ่มต่อต้านชาวเคิร์ด นำโดยนาชิรวาน มุสตาฟา (Nashirwan Mustafa) จากพรรคสหภาพรักชาติเคิร์ด (Patriotic Union of Kurdistan - PUK) และกลุ่มติดอาวุธฝ่ายซ้ายโคมะลา (Komala) กลุ่มเหล่านี้ได้รับแรงสนับสนุนจากชาวชนบทและผู้ยากไร้ผ่านการปฏิรูปที่ดิน โดยการยึดที่ดินจากผู้นำเผ่าและเจ้าที่ดินเดิมมาจัดสรรใหม่

แคมเปญอันฟาล (Anfal Campaign)

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) รัฐบาลอิรักประกาศให้ภูมิภาคนี้เป็น "พื้นที่ต้องห้าม" และเริ่มทำลายหมู่บ้านพร้อมบังคับย้ายถิ่นฐาน ต่อมาในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2531 (ค.ศ. 1988) กองกำลังความมั่นคงของอิรักได้เปิดฉากโจมตีภูมิภาคการ์เมียนอย่างรุนแรง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแคมเปญอันฟาล โดยมีการใช้รถถัง เฮลิคอปเตอร์ และหน่วยทหารเคิร์ดที่ร่วมมือกับรัฐบาล (Jash units) เพื่อกวาดต้อนประชากรไปยังค่ายกักกัน เช่น ค่ายทอปซาวา (Topzawa), ดิบส์ (Dibs) และนูกราซัลมาน (Nugra Salman)

ภูมิอากาศ

ภูมิภาคการ์เมียนมีลักษณะภูมิอากาศแบบกึ่งแห้งแล้ง (Semi-arid climate) ตามการจำแนกแบบเคิปเปน-ไกเกอร์ (Köppen-Geiger classification) รหัส BSh โดยมีลักษณะเด่นดังนี้:

• ฤดูร้อน: มีอากาศร้อนและแห้งจัด อุณหภูมิในบางครั้งอาจสูงเกิน 50 องศาเซลเซียส โดยเฉพาะในเดือนกรกฎาคม
• ฤดูหนาว: อากาศเย็นที่สุดในเดือนมกราคม แต่อุณหภูมิแทบจะไม่ลดต่ำลงถึงจุดเยือกแข็ง (0 องศาเซลเซียส)