โจวันนี ซาร์โตริ นักรัฐศาสตร์ผู้ทรงอิทธิพลด้านประชาธิปไตยและระบบพรรคการเมือง
สรุปใจความสำคัญ
- โจวันนี ซาร์โตริ เป็นผู้บุกเบิกการก่อตั้งตำแหน่งทางวิชาการด้านรัฐศาสตร์สมัยใหม่ในอิตาลี
- เขานำเสนอแนวคิด 'บันไดแห่งนามธรรม' และ 'การขยายตัวของแนวคิด' ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์
- หนังสือ 'Parties and Party Systems' ของเขาเป็นตำรามาตรฐานในการวิเคราะห์ระบบพรรคการเมืองทั่วโลก
โจวันนี ซาร์โตริ (13 พฤษภาคม 1924 – 4 เมษายน 2017) เป็นนักรัฐศาสตร์ชาวอิตาลีผู้มีชื่อเสียงระดับโลก โดยมีความเชี่ยวชาญเป็นพิเศษในการศึกษาเรื่องประชาธิปไตย พรรคการเมือง และการเมืองเปรียบเทียบ เขาได้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการในมหาวิทยาลัยชั้นนำหลายแห่ง เช่น มหาวิทยาลัยฟลอเรนซ์, สถาบันมหาวิทยาลัยยุโรป (European University Institute), มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย

ประวัติและการทำงานทางวิชาการ
ซาร์โตริเกิดที่เมืองฟลอเรนซ์ในปี 1924 และสำเร็จการศึกษาด้านรัฐศาสตร์และสังคมศาสตร์จากมหาวิทยาลัยฟลอเรนซ์ในปี 1946 หลังจากนั้นเขาได้เริ่มสอนวิชาประวัติศาสตร์ปรัชญาสมัยใหม่และหลักการของรัฐที่มหาวิทยาลัยแห่งเดิม
เขาเป็นผู้บุกเบิกการก่อตั้งตำแหน่งทางวิชาการด้านรัฐศาสตร์สมัยใหม่แห่งแรกในอิตาลี และดำรงตำแหน่งคณบดีของภาควิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟลอเรนซ์ นอกจากนี้เขายังได้สอนที่สถาบันมหาวิทยาลัยยุโรป และเป็นศาสตราจารย์ด้านรัฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด ก่อนจะย้ายไปดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ Albert Schweitzer ด้านมนุษยศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบียตั้งแต่ปี 1979 จนถึงปี 1994
ผลงานและการวิเคราะห์ทางวิชาการ
การวิเคราะห์แนวคิด (Conceptual Analysis)
ซาร์โตริให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับการสร้างและการใช้แนวคิดทางรัฐศาสตร์ เขาตั้งข้อสังเกตว่ารัฐศาสตร์ขาดการประสานงานด้านคำศัพท์เมื่อเทียบกับวิทยาศาสตร์กายภาพหรือชีววิทยา เขาจึงสนับสนุนให้มีการใช้แนวคิดอย่างมี "เจตนา" เพื่อสร้างความเข้าใจร่วมกัน
ผลงานที่โดดเด่นที่สุดชิ้นหนึ่งคือบทความ "Concept Misformation in Comparative Politics" (1970) ซึ่งนำเสนอแนวคิด "บันไดแห่งนามธรรม" (Ladder of Abstraction) เพื่ออธิบายว่าแนวคิดหนึ่งๆ สามารถเปลี่ยนจากระดับนามธรรมไปสู่ระดับรูปธรรมได้โดยการเพิ่มคุณสมบัติเข้าไป และในทางกลับกัน
นอกจากนี้ เขายังนำเสนอแนวคิดเรื่อง "การเดินทางของแนวคิด" (Conceptual Traveling) และ "การขยายตัวของแนวคิดจนเกินขอบเขต" (Conceptual Stretching) ซึ่งเป็นการวิพากษ์วิจารณ์การนำแนวคิดจากกรณีหนึ่งไปใช้กับอีกกรณีหนึ่งโดยไม่คำนึงถึงความเหมาะสม ทำให้ความหมายของแนวคิดนั้นพร่าเลือนและไร้ความหมาย
ระบบพรรคการเมือง
หนังสือ "Parties and Party Systems: A Framework for Analysis" (1976) ของเขาได้รับการยอมรับว่าเป็นกรอบการวิเคราะห์ระบบพรรคการเมืองที่ครอบคลุมและทรงอิทธิพลที่สุดเล่มหนึ่งในวงการรัฐศาสตร์จนถึงปัจจุบัน
พหุนิยมและพหุวัฒนธรรมนิยม
ในงานเขียนปี 2000 เรื่อง "Pluralismo, multiculturalismo e estranei" ซาร์โตริแสดงทัศนะว่า "พหุนิยม" (Pluralism) คือการมีค่านิยมพลเมืองร่วมกันและการบูรณาการซึ่งกันและกัน ในขณะที่ "พหุวัฒนธรรมนิยม" (Multiculturalism) อาจนำไปสู่การแตกแยกทางสังคมและบ่อนทำลายหลักการอยู่ร่วมกัน
เขาเชื่อว่าการบูรณาการทางสังคมที่แท้จริงต้องอาศัยการยอมรับหลักการพื้นฐาน เช่น การแยกศาสนาออกจากการเมือง และการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนสากล
รางวัลและเกียรติยศ
- เหรียญทองประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐอิตาลี ด้านวัฒนธรรมและการศึกษา (1971)
- สมาชิก American Academy of Arts and Sciences (1975)
- รางวัล Outstanding Book Award จาก APSA สำหรับหนังสือ Parties and Party Systems (1998)
- รางวัล Princess of Asturias Awards ด้านสังคมศาสตร์ (2005)
- รางวัลความสำเร็จสูงสุดชั่วชีวิต (Lifetime Achievement Award) จาก ECPR และ APSA (2006)
คำถามที่พบบ่อย
แนวคิด 'Conceptual Stretching' ของซาร์โตริคืออะไร?
คือการนำแนวคิดหรือคำนิยามหนึ่งไปใช้กับกรณีศึกษาที่หลากหลายเกินไปจนทำให้ความหมายเดิมของแนวคิดนั้นสูญเสียความชัดเจนและไม่สามารถนำมาใช้วิเคราะห์ได้อย่างแม่นยำ
ซาร์โตริมีความเห็นอย่างไรต่อพหุวัฒนธรรมนิยม?
เขามองว่าพหุวัฒนธรรมนิยมอาจนำไปสู่การแตกแยกทางสังคม หากไม่มีการยอมรับค่านิยมพลเมืองร่วมกัน เช่น การแยกศาสนาออกจากการเมืองและสิทธิมนุษยชนสากล
ซาร์โตริเคยสอนที่มหาวิทยาลัยใดบ้าง?
เขาเคยดำรงตำแหน่งทางวิชาการที่มหาวิทยาลัยฟลอเรนซ์, สถาบันมหาวิทยาลัยยุโรป, มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
