เรือกรานมา การเดินทางสู่การปฏิวัติคิวบา

เรือกรานมา (Granma) เป็นเรือยอชต์ที่ถูกใช้ในการขนส่งนักรบจำนวน 82 คนของขบวนการปฏิวัติคิวบาจากประเทศเม็กซิโกไปยังประเทศคิวบาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1956 โดยมีจุดประสงค์เพื่อโค่นล้มระบอบการปกครองของฟุลเกนซิโอ บาติสตา (Fulgencio Batista)

เรือลำนี้เป็นเรือขับเคลื่อนด้วยดีเซลขนาด 60 ฟุต (18 เมตร) สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1943 โดยบริษัท Wheeler Shipbuilding แห่งเมืองบรูคลิน รัฐนิวยอร์ก เดิมทีถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นเรือฝึกซ้อมเป้าหมายหุ้มเกราะเบาของกองทัพเรือสหรัฐฯ (รหัส US Navy C-1994) และได้รับการดัดแปลงหลังสงครามโลกครั้งที่สองเพื่อให้รองรับผู้โดยสารได้ 12 คน คำว่า "Granma" ในภาษาสเปนเป็นคำเรียกคุณย่าหรือคุณยายด้วยความรัก ซึ่งเชื่อกันว่าเรือลำนี้ถูกตั้งชื่อตามคุณยายของเจ้าของคนก่อน

ภูมิหลังและการลี้ภัย

ความล้มเหลวที่ป้อมมอนคาดา

ในปี ค.ศ. 1953 ฟิเดล คาสโตร ได้รวบรวมนักรบ 160 คนเพื่อโจมตีค่ายทหารสองแห่ง ได้แก่ ป้อมมอนคาดา (Moncada Barracks) ในเมืองซานติอาโก และค่ายทหารในเมืองบายาโม เพื่อหวังจะจุดชนวนให้เกิดการลุกฮือทั่วประเทศต่อต้านรัฐบาลบาติสตา อย่างไรก็ตาม การโจมตีเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1953 จบลงด้วยความพ่ายแพ้เนื่องจากกองกำลังรัฐบาลมีจำนวนมากกว่าและมีอาวุธครบมือกว่า

เหตุการณ์นี้ส่งผลให้ฟิเดล คาสโตร และราอูล คาสโตร ถูกจับกุมและตัดสินจำคุก โดยฟิเดลถูกตัดสินจำคุก 15 ปี และราอูล 13 ปี อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1955 รัฐบาลบาติสตาได้ประกาศปล่อยตัวนักโทษการเมืองทั้งหมด รวมถึงกลุ่มผู้โจมตีป้อมมอนคาดา ทำให้ฟิเดล คาสโตร เดินทางไปลี้ภัยที่ประเทศเม็กซิโก

การรวมตัวในเม็กซิโก

ที่เม็กซิโก ฟิเดล คาสโตร ได้พบกับ อัลเบอร์โต บาโย (Alberto Bayo) ทหารผ่านศึกสงครามกลางเมืองสเปน ซึ่งได้ให้คำแนะนำทางทหารแก่เขา ต่อมาฟิเดลได้พบกับ เช เกวารา (Che Guevara) แพทย์ชาวอาร์เจนตินาที่ลี้ภัยอยู่ในเม็กซิโกเช่นกัน โดยเช เกวารา และราอูล คาสโตร ได้กลายเป็นอาสาสมัครกลุ่มแรกๆ ที่เข้าร่วมในภารกิจการบุกคิวบาครั้งนี้

การเตรียมการและเรือกรานมา

ขบวนการ 26 กรกฎาคม (26th of July Movement) พยายามจัดหาพาหนะเพื่อข้ามอ่าวเม็กซิโก แต่ประสบปัญหาด้านงบประมาณ จนกระทั่งวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1956 เรือกรานมาถูกซื้อมาในราคา 20,000 ดอลลาร์สหรัฐ ผ่านตัวแทนชาวเม็กซิกันชื่อ อันโตนิโอ เดล คอนเด (Antonio del Conde) โดยเงินทุนในการซื้อเรือส่วนหนึ่งได้รับการสนับสนุนจากอดีตประธานาธิบดีคิวบา คาร์ลอส ปรีโอ โซคาร์ราส (Carlos Prío Socarrás) และเทเรซา คาซูโซ มอริน (Teresa Casuso Morín) ในสหรัฐอเมริกา

การเดินทางและการขึ้นฝั่ง

เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1956 เวลาประมาณเที่ยงคืน สมาชิกขบวนการ 26 กรกฎาคม จำนวน 82 คน รวมถึงฟิเดล คาสโตร, ราอูล คาสโตร, เช เกวารา และคามิโล เซียนฟูเอโกส (Camilo Cienfuegos) ได้ลอบขึ้นเรือกรานมาที่ท่าเรือตุกซ์ปัน (Tuxpan) รัฐเบรากรูซ ประเทศเม็กซิโก และออกเดินทางในเวลา 02:00 น.

การเดินทางเต็มไปด้วยอุปสรรค ทั้งปัญหาเสบียงอาหารที่ลดน้อยลง อาการเมาเรือ และตัวเรือที่รั่วซึมเนื่องจากบรรทุกน้ำหนักเกิน การเดินทางล่าช้าไป 2 วันเนื่องจากสภาพอากาศที่เลวร้าย จนกระทั่งในวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1956 พวกเขาจึงสามารถขึ้นฝั่งได้ที่หาดปลา ยาส โคโลราดาส (Playa Las Coloradas) ในเขตนิเกโร (Niquero) ซึ่งปัจจุบันอยู่ในจังหวัดกรานมา (Granma Province) โดยเลือกสถานที่นี้เพื่อระลึกถึงการเดินทางของ โฮเซ มาร์ตี (José Martí) วีรบุรุษแห่งชาติของคิวบาที่เคยขึ้นฝั่งในบริเวณเดียวกันนี้เมื่อ 61 ปีก่อนหน้า

หลังจากขึ้นฝั่งได้ 3 วัน กลุ่มนักรบถูกซุ่มโจมตีโดยกองกำลังของบาติสตา ส่งผลให้กลุ่มปฏิวัติแตกกระจายและสูญเสียกำลังพลไปเป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม ผู้ที่รอดชีวิตได้ถอยร่นเข้าสู่เทือกเขาเซียร์รา มาเอสเตร้า (Sierra Maestra) ซึ่งกลายเป็นฐานที่มั่นสำคัญในการทำสงครามกองโจรจนนำไปสู่ชัยชนะในการปฏิวัติคิวบาในเวลาต่อมา