พระวิหารแฮมิลตัน นิวซีแลนด์

พระวิหารแฮมิลตัน นิวซีแลนด์ (เดิมชื่อ พระวิหารนิวซีแลนด์) เป็นพระวิหารลำดับที่ 13 ที่ถูกสร้างขึ้น และลำดับที่ 11 ที่เปิดใช้งานของศาสนจักรของพระเยซูคริสต์แห่งวิสุทธิชนยุคสุดท้าย ตั้งอยู่ในบริเวณนอกเขต Temple View ในเมืองแฮมิลตัน ประเทศนิวซีแลนด์ พระวิหารแห่งนี้มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในฐานะพระวิหารแห่งแรกของศาสนจักรที่สร้างขึ้นในซีกโลกใต้ และเป็นพระวิหารแห่งที่สองที่สร้างขึ้นนอกสหรัฐอเมริกาและแคนาดา ต่อจากพระวิหารไลเอ ฮาวาย

ประวัติการก่อสร้าง

ประธานศาสนจักร เดวิด โอ. แมคเคย์ ได้ประกาศเจตจำนงในการสร้างพระวิหารแห่งนี้เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 ในระหว่างการประชุมของประธานาธิบดีคนแรกและสภาควอรัมของอัครสาวกสิบสองคน โดยมี เวนเดลล์ บี. เมนเดนฮอลล์ เป็นผู้ระบุตำแหน่งที่ตั้งของพระวิหาร ซึ่งต่อมาประธานแมคเคย์ได้ตรวจสอบและยืนยันว่ามีความเหมาะสม

พิธีวางศิลาฤกษ์และอุทิศพื้นที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1955 โดยมี เอเรียล เอส. บัลลิฟ ประธานภารกิจนิวซีแลนด์เป็นผู้ดำเนินพิธี และ ฮิว บี. บราวน์ ได้วางศิลาฤกษ์ในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1956

การก่อสร้างพระวิหารแห่งนี้ใช้แรงงานจากมิชชันนารีอาสาสมัครทั้งหมด โดยได้รับการสนับสนุนด้านการเงิน อาหาร และที่พักจากสมาชิกในท้องถิ่น แม้จะเผชิญกับความท้าทาย เช่น การขาดแคลนวัสดุและปัญหาฝนตกหนักจนเกิดน้ำท่วม แต่การก่อสร้างก็เสร็จสิ้นตามกำหนดเวลา

ก่อนการอุทิศพระวิหาร ได้มีการเปิดให้สาธารณชนเข้าชมเป็นเวลา 23 วัน ซึ่งมีผู้เข้าชมประมาณ 112,500 คน และในวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1958 ประธานเดวิด โอ. แมคเคย์ ได้ประกอบพิธีอุทิศพระวิหารอย่างเป็นทางการ เพื่อให้บริการแก่สมาชิกในนิวซีแลนด์และนิวแคลิโดเนีย

สถาปัตยกรรมและการออกแบบ

พระวิหารแฮมิลตันได้รับการออกแบบโดย เอ็ดเวิร์ด โอ. แอนเดอร์สัน โดยผสมผสานรูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่เข้ากับเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของชาวเมารีและชาวโพลีนีเซีย

ลักษณะภายนอก

ตัวอาคารมีความสูง 3 ชั้น สร้างด้วยคอนกรีตทาสีและกระจกกัดกรด มีจุดเด่นที่ยอดแหลมเดี่ยวสูง 157 ฟุต (48 เมตร) ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับพระวิหารเบิร์น สวิตเซอร์แลนด์ การออกแบบภายนอกเน้นความเรียบง่ายและทันสมัย โดยบล็อกคอนกรีตที่ใช้ก่อสร้างถูกผลิตขึ้นภายในพื้นที่ก่อสร้างโดยมิชชันนารีอาสาสมัคร

การตกแต่งภายใน

ภายในพระวิหารเน้นการสร้างบรรยากาศที่สงบและศักดิ์สิทธิ์ โดยมีรายละเอียดที่น่าสนใจดังนี้:

• วัสดุพื้น: ใช้หินปูน Butter Silk สีครีมเหลืองอ่อนจากปาเลสไตน์
• งานไม้: ใช้ไม้โอ๊ควิกตอเรีย (Victorian Oak) ซึ่งผลิตและติดตั้งโดยบริษัทในเมืองแฮมิลตัน
• ลวดลาย: มีการใช้ลวดลายเฟิร์นเงิน (Silver Fern) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของนิวซีแลนด์ และลวดลาย kōwhaiwhai ของชาวเมารีในส่วนของภาพจิตรกรรมฝาผนังและวอลเปเปอร์ในห้องสอนศาสนา
• งานศิลปะ: ภาพจิตรกรรมฝาผนังในห้องล้างพิธี (Baptistry) โดย พอล ฟอร์สเตอร์ (ค.ศ. 1957) และในห้องสวรรค์ (Celestial Room) โดย เดล จอลลีย์ (ค.ศ. 1993) ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากศิลปะเมารี