ฮาริช กาปาเดีย นักปีนเขาและนักสำรวจเทือกเขาหิมาลัยผู้ทรงอิทธิพล

ฮาริช กาปาเดีย (Harish Kapadia เกิดวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1945) เป็นนักปีนเขา นักเขียน และบรรณาธิการผู้มีบทบาทสำคัญในแวดวงการปีนเขาและการสำรวจเทือกเขาหิมาลัยของประเทศอินเดีย เขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้บุกเบิกการสำรวจพื้นที่ที่ไม่เคยมีใครเข้าถึงในเทือกเขาหิมาลัย และเป็นบรรณาธิการวารสาร Himalayan Journal มาอย่างยาวนาน

ประวัติและการปีนเขา

กาปาเดียเริ่มต้นเส้นทางการปีนเขาและการเดินป่าในแถบเทือกเขาเวสเทิร์นกาตส์ (Western Ghats) ใกล้กับเมืองมุมไบ ก่อนจะขยายขอบเขตการสำรวจไปยังเทือกเขาหิมาลัย ผลงานที่โดดเด่นที่สุดของเขาคือการสำรวจพื้นที่ที่ไม่รู้จักและการเปิดเส้นทางปีนเขาใหม่ๆ

เขามีประสบการณ์นำคณะสำรวจนานาชาติถึง 8 ครั้ง โดยร่วมมือกับนักปีนเขาจากสหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส และญี่ปุ่น เพื่อพิชิตยอดเขาสูง เช่น Rimo I (7,385 เมตร), Chong Kumdan Kangri I (7,071 เมตร) และ Padmanabh (7,030 เมตร)

ในปี ค.ศ. 1974 กาปาเดียประสบอุบัติเหตุตกเหวหิมะ (crevasse) ที่ระดับความสูง 6,200 เมตร ภายในเขตสงวนนันดาเดวี (Nanda Devi Sanctuary) เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสที่ข้อสะโพกและต้องใช้ไม้ค้ำยันในการเดินนานถึงสองปี อย่างไรก็ตาม อุบัติเหตุครั้งนี้ไม่ได้ทำให้เขาหยุดการปีนเขา โดยเขายังคงทำกิจกรรมปีนเขาต่อมาอีกกว่าสามทศวรรษหลังจากหายจากอาการบาดเจ็บ

ผลงานเขียนและการบรรณาธิการ

กาปาเดียเป็นผู้เขียนหนังสือถึง 12 เล่ม ซึ่งหลายเล่มกลายเป็นเอกสารอ้างอิงมาตรฐานสำหรับนักเดินป่าและนักปีนเขา เช่น Trek The Sahyadris ซึ่งเป็นคู่มือสำคัญสำหรับการเดินป่าในเทือกเขาเวสเทิร์นกาตส์ นอกจากนี้ยังมีผลงานอย่าง Exploring the Hidden Himalaya และ Meeting The Mountains ที่ถ่ายทอดประสบการณ์การสำรวจหิมาลัย

ในด้านการบรรณาธิการ เขาทำหน้าที่เป็นบรรณาธิการของวารสาร Himalayan Journal ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980 ถึง 1986 และกลับมาทำหน้าที่อีกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 เป็นต้นมา โดยเขามีส่วนสำคัญในการยกระดับวารสารให้มีมาตรฐานสากลและเป็นแหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือที่สุดแห่งหนึ่งเกี่ยวกับเทือกเขาหิมาลัย

ชีวิตส่วนตัวและกิจกรรมเพื่อสันติภาพ

กาปาเดียสำเร็จการศึกษาด้านพาณิชยศาสตร์ กฎหมาย และการจัดการจากมหาวิทยาลัยมุมไบ โดยมีอาชีพหลักเป็นพ่อค้าผ้า เขาแต่งงานและอาศัยอยู่ในเมืองมุมไบ

ชีวิตของเขาได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงเมื่อ ลูกชายของเขา ร้อยโท นาวัง กาปาเดีย (Lieutenant Nawang Kapadia) เสียชีวิตขณะปฏิบัติหน้าที่ต่อสู้กับผู้ก่อการร้ายในเขตคุปวารา (Kupwara) ของศรีนคร เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2000 เหตุการณ์นี้ทำให้กาปาเดียหันมาขับเคลื่อนเรื่องสันติภาพ โดยเขาได้บรรยายเกี่ยวกับความขัดแย้งในบริเวณธารน้ำแข็งเซียเชน (Siachen Glacier) และเสนอให้จัดตั้ง "สวนสันติภาพ" (Peace Park) เพื่อฟื้นฟูสภาพแวดล้อมที่ถูกทำลายจากสงครามในพื้นที่ดังกล่าว

รางวัลและความสำเร็จ

• Piolets d'Or Asia Life Time Achievement Award (2017): เป็นนักปีนเขาชาวอินเดียคนแรกที่ได้รับรางวัลอันทรงเกียรตินี้ เพื่อยกย่องผลงานการปีนเขาและการสำรวจตลอดชีวิต
• Tenzing Norgay National Adventure Award (2003): รางวัลความสำเร็จสูงสุดในชีวิตจากประธานาธิบดีอินเดีย
• Patron's Medal of the Royal Geographical Society (2003): ได้รับการอนุมัติโดยสมเด็จพระราชินีนาถแห่งสหราชอาณาจักร
• Indian Mountaineering Foundation (IMF) Gold Medal (1993): รางวัลเกียรติยศจากมูลนิธิการปีนเขาแห่งอินเดีย
• Ulsan Ulju Mountain Culture Award (2024): รางวัลที่มอบให้เพื่อยกย่องการสำรวจหิมาลัยและการรณรงค์เพื่อสันติภาพ

มรดกและการอนุรักษ์

กาปาเดียได้บริจาคจดหมายเหตุการสัมภาษณ์ทางวิดีโอและภาพถ่ายจำนวนมากให้แก่ Alpine Club ของสหราชอาณาจักร รวมถึงบริจาคแผนที่และภาพถ่ายให้แก่ American Alpine Club และพิพิธภัณฑ์แห่งชาติสวิส (Swiss National Museum) เพื่อจัดตั้ง "คอลเลกชันร้อยโท นาวัง กาปาเดีย" (Lt. Nawang Kapadia Collection) เพื่อเป็นเกียรติแก่ลูกชายของเขา