แฮโรลด์ เจนกินส์ นักวิชาการด้านเชกสเปียร์ผู้ทรงอิทธิพล
สรุปใจความสำคัญ
- เป็นบรรณาธิการฉบับ Arden Shakespeare ของเรื่อง Hamlet ที่ได้รับการยอมรับอย่างสูง
- ดำรงตำแหน่ง Regius Professor of Rhetoric and English ที่มหาวิทยาลัยเอดินบะระ
- เป็นบรรณาธิการทั่วไปร่วมของชุด Arden Shakespeare ร่วมกับ Harold F. Brooks
- ได้รับรางวัล Shakespeare Prize จากมูลนิธิ Alfred Toepfer ในปี 1986
แฮโรลด์ เจนกินส์ (Harold Jenkins, 19 กรกฎาคม 1909 – 4 มกราคม 2000) เป็นหนึ่งในนักวิชาการด้านวิลเลียม เชกสเปียร์ ที่ได้รับการยอมรับว่าโดดเด่นที่สุดในศตวรรษที่ 20 ผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้เขามากที่สุดคือการเป็นบรรณาธิการบทละครเรื่อง Hamlet สำหรับชุด Arden Shakespeare ซึ่งตีพิมพ์ในปี 1982 โดยเป็นฉบับที่รวบรวมและวิเคราะห์ข้อความจากทั้งฉบับ Quarto และ Folio เพื่อสร้างตัวบทที่สมบูรณ์ที่สุด

ประวัติและการศึกษา
เจนกินส์เติบโตในเมืองเชนลีย์ (Shenley) มณฑลบัคกิงแฮมเชียร์ เป็นบุตรชายคนโตของเฮนรี เจนกินส์ และมิลเดรด เขาเข้าศึกษาที่โรงเรียนมัธยมวอลเวอร์ตัน (Wolverton grammar school) ก่อนจะเข้าศึกษาต่อที่ University College London (UCL) ในปี 1927 โดยศึกษาวิชาภาษาและวรรณคดีอังกฤษ และสำเร็จการศึกษาด้วยเกียรตินิยมในปี 1930
ด้วยความสามารถทางวิชาการ เขาได้รับเหรียญ George Morley และทุนการศึกษา George Smith รวมถึงทุน Quain ซึ่งทำให้เขาสามารถศึกษาต่อและสอนหนังสือได้อีก 5 ปี วิทยานิพนธ์ระดับปริญญาโทของเขาในปี 1933 ศึกษาเกี่ยวกับนักเขียนบทละครยุคเอลิซาเบธชื่อ เฮนรี เชตเทิล (Henry Chettle) ภายใต้การดูแลของ W. W. Greg ซึ่งต่อมาได้รับการตีพิมพ์ในชื่อ The Life and Work of Henry Chettle
เส้นทางอาชีพทางวิชาการ
เจนกินส์เริ่มต้นอาชีพด้วยการเป็น William Noble fellow ที่มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล ก่อนจะย้ายไปเป็นอาจารย์สอนภาษาอังกฤษที่มหาวิทยาลัยวิทวอเตอร์สแรนด์ (University of the Witwatersrand) ในแอฟริกาใต้ระหว่างปี 1936 ถึง 1945 ในช่วงเวลานี้เขาได้เขียนวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกซึ่งต่อมาตีพิมพ์เป็นหนังสือชีวประวัติของกวี Edward Benlowes ในปี 1952
ในปี 1945 เขากลับมายังลอนดอนเพื่อดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่ University College London และได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็น Reader ในเวลาต่อมา ต่อมาในปี 1954 เขาได้ดำรงตำแหน่งประธานภาควิชาภาษาอังกฤษคนแรกที่ Westfield College ซึ่งเขาได้นำเสนอการบรรยายครั้งแรกในหัวข้อ The Structural Problem in Henry IV (1956)
บทบาทกับ Arden Shakespeare
เจนกินส์เริ่มร่วมงานกับชุด Arden Shakespeare ตั้งแต่ทศวรรษ 1950 โดยได้รับมอบหมายให้แก้ไขบทละครเรื่อง Hamlet และในปี 1958 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นบรรณาธิการทั่วไปร่วม (Joint General Editor) ร่วมกับ Harold F. Brooks ซึ่งทำให้เขาได้ทำงานร่วมกับนักวิชาการด้านเชกสเปียร์ชั้นนำในยุคนั้น
เขาให้ความสำคัญกับการบรรณาธิการตัวบท (Textual Editing) อย่างมาก โดยเชื่อว่าการสร้างตัวบทที่ถูกต้องเป็นกิจกรรมทางวิชาการที่มีค่าที่สุด เพราะตัวบทจะคงอยู่ยาวนานกว่าความเห็นเชิงวิจารณ์ที่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา
ตำแหน่งทางวิชาการระดับสูง
เจนกินส์เคยเป็นศาสตราจารย์อาคันตุกะที่มหาวิทยาลัยดุ๊ก (Duke University) สหรัฐอเมริกา (1957–1958) และในปี 1967 เขาได้รับตำแหน่ง Regius Professor of Rhetoric and English ที่มหาวิทยาลัยเอดินบะระ (University of Edinburgh) ก่อนจะเกษียณอายุราชการก่อนกำหนดในปี 1971 เพื่อทุ่มเทเวลาให้กับการทำฉบับแก้ไข Hamlet จนสำเร็จในปี 1982
เกียรติประวัติและรางวัล
- สมาชิกสถาบันบริติชอะแคเดมี (Fellow of the British Academy): ได้รับการแต่งตั้งเป็น Senior Fellow ในปี 1989
- รางวัลเชกสเปียร์ (Shakespeare Prize): ได้รับจากมูลนิธิ Alfred Toepfer ในฮัมบูร์ก ปี 1986
- สมาชิกราชสมาคมวรรณกรรม (Fellow of the Royal Society of Literature): ปี 1999
- ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (Honorary D.Litt.): จาก Iona College ปี 1983
ชีวิตส่วนตัวและมรดกทางวิชาการ
เจนกินส์สมรสกับ แกลดิส พัดดิฟุต (Gladys Puddifoot) ในปี 1939 ขณะที่ทั้งคู่ศึกษาอยู่ด้วยกัน แกลดิสเป็นนักประวัติศาสตร์ที่ได้รับการยอมรับและเป็นคู่คิดทางวิชาการของเขาจนกระทั่งเธอเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ในปี 1984
แฮโรลด์ เจนกินส์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 มกราคม 2000 ที่บ้านในเซอร์รีย์ (Surrey) โดยได้มอบหนังสือและเอกสารทางวิชาการของเขาให้แก่ Queen Mary and Westfield College
คำถามที่พบบ่อย
ผลงานที่โดดเด่นที่สุดของ แฮโรลด์ เจนกินส์ คืออะไร?
ผลงานที่โดดเด่นที่สุดคือการเป็นบรรณาธิการบทละครเรื่อง Hamlet สำหรับชุด Arden Shakespeare ซึ่งตีพิมพ์ในปี 1982 โดยเป็นการรวบรวมและวิเคราะห์ตัวบทจากฉบับ Quarto และ Folio อย่างละเอียด
แฮโรลด์ เจนกินส์ มีทัศนคติต่อการบรรณาธิการตัวบทอย่างไร?
เขาเชื่อว่าการบรรณาธิการตัวบทเป็นกิจกรรมทางวิชาการที่มีค่าที่สุด เพราะตัวบทที่ถูกต้องจะคงอยู่เป็นรากฐานให้แก่นักวิชาการรุ่นหลังได้ยาวนานกว่าความเห็นเชิงวิจารณ์
เขาเคยดำรงตำแหน่งทางวิชาการที่ใดบ้าง?
เขาเคยเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยวิทวอเตอร์สแรนด์ในแอฟริกาใต้, ศาสตราจารย์ที่ University College London, ประธานภาควิชาภาษาอังกฤษที่ Westfield College และ Regius Professor ที่มหาวิทยาลัยเอดินบะระ

