เฮนรี ดัฟฟ์ เทรลล์ นักเขียนและบรรณาธิการผู้ทรงอิทธิพลแห่งยุควิกตอเรีย

เฮนรี ดัฟฟ์ เทรลล์ (Henry Duff Traill; 14 สิงหาคม 1842 – 21 กุมภาพันธ์ 1900) เป็นนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์ชาวอังกฤษที่มีบทบาทสำคัญในวงการสื่อสิ่งพิมพ์และวรรณกรรมในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 โดยเป็นที่รู้จักทั้งในฐานะบรรณาธิการผู้มีความสามารถและนักเขียนผู้มีไหวพริบปฏิภาณ

ประวัติและการศึกษา

เทรลล์เกิดที่แบล็กฮีธ (Blackheath) ในตระกูลเก่าแก่จากเคธเนส (Caithness) คือตระกูลเทรลล์แห่งรัตตาร์ (Traills of Rattar) โดยมีบิดาคือ เจมส์ เทรลล์ ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาในศาลตำรวจกรีนิชและวูลวิช

ด้านการศึกษา เขาเข้าเรียนที่โรงเรียน Merchant Taylors' School จนก้าวขึ้นเป็นหัวหน้าโรงเรียน และได้รับทุนการศึกษาเข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยเซนต์จอห์น มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (St John's College, Oxford) ในช่วงแรกเทรลล์ตั้งใจจะเข้าสู่เส้นทางวิชาชีพแพทย์และสำเร็จการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์ธรรมชาติในปี 1865 แต่ต่อมาได้เปลี่ยนเส้นทางมาศึกษากฎหมายและได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นเนติบัณฑิตในปี 1869 ต่อมาในปี 1871 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ตรวจสอบการส่งคืน (Inspector of Returns) ของกระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งตำแหน่งนี้ทำให้เขามีเวลาว่างในการพัฒนาทักษะด้านวรรณกรรม

เส้นทางอาชีพในวงการหนังสือพิมพ์

เทรลล์เริ่มเข้าสู่แวดวงสื่อสารมวลชนในปี 1873 โดยเป็นผู้เขียนบทความให้กับหนังสือพิมพ์ Pall Mall Gazette ภายใต้การนำของบรรณาธิการ เฟรเดอริก กรีนวูด ต่อมาเขาได้ย้ายตามกรีนวูดไปยัง St. James's Gazette ในปี 1880 และร่วมงานกับหนังสือพิมพ์ฉบับนี้จนถึงปี 1895

นอกจากนี้ เขายังได้ร่วมงานกับ Saturday Review โดยเขียนบทกวีรายสัปดาห์เกี่ยวกับเหตุการณ์ปัจจุบัน ซึ่งผลงานบางส่วนถูกนำมาตีพิมพ์เป็นเล่มในชื่อ Recaptured Rhymes (1882) และ Saturday Songs (1890) เทรลล์ยังเคยเป็นผู้เขียนบทบรรณาธิการ (Leader-writer) ให้กับ Daily Telegraph และดำรงตำแหน่งบรรณาธิการของ The Observer ระหว่างปี 1889 ถึง 1891 ซึ่งในช่วงเวลาที่เขาบริหาร ยอดการจำหน่ายหนังสือพิมพ์เพิ่มสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ

ในปี 1897 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นบรรณาธิการคนแรกของวารสาร Literature ซึ่งก่อตั้งโดยเจ้าของหนังสือพิมพ์ The Times และเขาดำรงตำแหน่งนี้จนกระทั่งเสียชีวิต

ผลงานด้านวรรณกรรมและงานเขียน

แม้จะมีชื่อเสียงในวงการหนังสือพิมพ์ แต่เทรลล์ได้รับการยอมรับว่าเป็น "ปราชญ์ทางวรรณกรรม" (Man of letters) มากกว่านักข่าวทั่วไป งานเขียนของเขามักโดดเด่นด้วยอารมณ์ขันและการใช้ไหวพริบ

งานเขียนเชิงล้อเลียนและสร้างสรรค์

ผลงานที่สร้างชื่อเสียงในด้านอารมณ์ขันคือจุลสาร The Israelitish Question and the Comments of the Canaan Journals thereon (1876) ซึ่งเป็นการเล่าเรื่องการอพยพของชาวอิสราเอล (Exodus) โดยล้อเลียนรูปแบบการเขียนของหนังสือพิมพ์ชั้นนำในยุคนั้น นอกจากนี้เขายังเขียน The New Lucian (1884) ซึ่งสะท้อนถึงความสามารถในการเขียนบทสนทนาเชิงเสียดสี

งานเขียนเชิงวิชาการและชีวประวัติ

เทรลล์มีผลงานเขียนเชิงจริงจังจำนวนมาก โดยเฉพาะการศึกษาบุคคลสำคัญและเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ ผลงานที่โดดเด่น ได้แก่:

• ชีวประวัติ: เขียนศึกษาเกี่ยวกับ โคลริดจ์ (Coleridge, 1884), สเติร์น (Sterne, 1882), พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 (William III, 1888), แชฟต์สเบอรี (Shaftesbury, 1886), สตราฟฟอร์ด (Strafford, 1889) และลอร์ดซอลส์บรี (Lord Salisbury, 1891)
• การสำรวจ: เขียนชีวประวัติของ เซอร์ จอห์น แฟรงคลิน นักสำรวจอาร์กติก (1896)
• การเมืองและการต่างประเทศ: เขียนเกี่ยวกับประเทศอียิปต์และลอร์ดโครเมอร์ (Lord Cromer, 1897)
• บทความวิจารณ์: ตีพิมพ์รวมบทความใน Number Twenty (1892) และ The New Fiction (1897)

นอกจากนี้ เขายังมีผลงานด้านการละคร เช่น Glaucus, a tale of a Fish (1865) และ The Medicine Man (1898) รวมถึงการเป็นบรรณาธิการฉบับครบรอบร้อยปีของผลงานของ โทมัส คาร์ไลล์ (Thomas Carlyle) จำนวน 30 เล่ม ระหว่างปี 1896-1907

บั้นปลายชีวิต

เฮนรี ดัฟฟ์ เทรลล์ เสียชีวิตในกรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 1900 ทิ้งไว้ซึ่งมรดกทางวรรณกรรมที่ผสมผสานระหว่างความเฉลียวฉลาดเชิงวิจารณ์และอารมณ์ขันที่ลุ่มลึก